Katapusan Ng Aking Paglalakbay Novels & Stories

Zeph Pov Nakatayo ako sa isang lugar na ngayon ko pa lamang nakita at narating. Ramdam ko ang sobrang lamig ng paligid kaya lahat ng balahibo ko sa katawan ay nakatayo na. Nakatayo ako sa isang lugar na hindi ko alam kung saang panig ng mundo. Hindi ko rin alam kung paano ako napunta rito. Basta namalayan ko na lamang na nakatayo ako sa isang lugar na hindi pamilyar sa akin. Nagpalinga-linga ako sa paligid at nagbakasakali ako na may makita akong ibang tao maliban sa akin. Ngunit tila ako lamang ang narito sa lugar na ito. Hindi ko rin masyadong mabistahan ang kinaroroonan kong lugar dahil medyo madilim ang paligid.

Dahan dahan akong nag lakad patungo don habang palapit ako ng palapit dito nang hihina ang tuhod ko huminga ako ng malalim para palakasin ang loob ko. Bakit parang may malalaman akong hindi maganda? Nakarating ako sa pinto na naka awang ng kaunti dahan dahan akong sumilip don, wala naman akong nakitang tao. "Papa" papa? "Natalie nasaan ang mama mo." natalie?

Mga taong may iba't ibang rason kung bakit lumalaban sa buhay, mga taong may iba't ibang pananaw tungkol sa takbo ng mundo at pamamalakad ng mga tao. Kakat'wang sa bawat daan na ating tinatapakan ay may nakakasalubong tayong magbabago ng kinabukasan sa hinaharap, alinman sa kanila 'yon ang hindi ko alam. Bumuntong hininga ako bago pumara ng jeep at sumakay. "Sa Tondo po, isa." Sigaw ko at inabot ang bayad. Ngumiwi ako ng makitang ang jeep palang nasakyan ko ay puno ng mga couple na nag lalampungan.

Sapphire’s PoV Patuloy parin ako sa aking walang katapusang paglalakbay. Nangangalay na ang aking mga paa, ngunit kailangan ko paring magpatuloy sa aking pagtakas, lalo’t ‘di pa ako ganoong kalayo mula sa Emperyo ng mga Shein. Sobra ang laki ng lupang nasasakupan nila, kaya’t masyado akong nahihirapang makalayo mula sa kanilang border agad agad. “Dali! Maghanap kayo!” Dinig kong sigaw ng isang maklaking tinig na lalaki. Agad agad akong umupo at nagtago sa likod ng isang malaking kahoy.

A sudden pain spread in my head, darkening my eyes as a result of that house, similar to what is in the fold of memory. I immediately stood up, my legs drooping from the sudden stop. I fell to the ground, my body flipping carelessly on the grass to harvest some superficial scratches. When I finally calmed down, I breathed a sigh of relief, feeling my eyeballs revolve in their eyes and my mind move. Slowly, I straightened up, feeling every muscle and bone in my body complaining of fatigue. I exhaled resolutely at my command and walked closer to that wooden house, blinking in bewilderment.

Kinuha niya sa akin ang backpack ko habang may ngiti sa labi. "Alis na kami Tanda,' pagpapaalam ko sa kanya pero hindi siya lumingon sa akin at pumasok lang sa kwarto. Nagkibit balikat lang ako at lumabas na sa hotel. Gabi na para bumiyahe pero sanay na ako sa ganitong oras na pag byahe. Ngayon ay mag-e-eroplano kami para mabilis kami makarating sa kampo. Una ay hindi ako pumayag pero kalaunan ay pumayag na rin ako. Pakiramdam ko ay para ako tinakasan ng dugo ng nasa harap na ako ng eroplano.