Novel & Cerita Katapusan Ng Aking Paglalakbay

Sa mundong ito hindi ang mundo ang madaya kundi ang mga tao. Hindi ako titigil hanggang hindi ko sila napapatay lahat.. Kung paano nila pinatay ang pamilya ko triple ang gagawin ko!. Naglakad ako papuntang hagdan para maligo tuwing titingin ako sa bawat sulok ng naalala ko ang nangyari sa buong pamilya ko.

Oras-oras ba talaga na masaya s'ya? Mabilis akong naglakad papunta sa lugar kung saan ako madalas magpalipas ng oras. Kahit na iniiwan ko s'ya ay nakakasunod pa din s'ya at wala akong reklamo na narinig sa kan'ya. Hanggang sa makarating na 'ko sa nag-iisang malaking puno na matatagpuan sa likod ng campus. Walang tumatambay dito kaya ko naisipang dito nalang tumambay madalas.

At kaya sa akin pinamana kasi only child lang naman ako. Kung bakit ako nag-P.A? Wala lang trip ko lang, bakit may aangal?! Uuwi uli ako sa probinsya namin at kakaibiganin ko yung lalaking yun, kung nandun pa! Tingnan ko lang kung ma-resist mo ang kakulitan ko! Kailangan kong malaman ang totoo, para kay Angel. Para malaman niya kung anong nangyari.

As she leaned against her grandfather, she felt a sense of comfort in his presence, a promise that they would face this new beginning together, one step at a time. ******* The journey from the small town to Manila felt like stepping into a different world. As the car wound through the bustling streets, Desire pressed her nose against the window, her eyes wide with wonder. The city was alive with colors and sounds—jeepneys honking, vendors shouting, and the tantalizing aroma of street food wafting through the air. It was a far cry from the quiet life she had known, and for a moment, the excitement made her forget her sadness.

aman tanan ng matagal na karanasan sa pakikipaglaban at ang gubat na ito ang kanilang teatro. Pero naniniwala akong kami ay pantay-pantay at may kanya kanyang kakayahan sa iba't ibang bagay. Naghahanda kami sa isa pang paglalakbay, natapos magpulong ang aming pinuno at ibinalik ang hawak na mapa sa kanyang bulsa at sumenyas ito na simulan na muli ang paglalakad. Diko man nakikita ramdam ko sa aking pandigmang sapatos na ito ay babad sa basa, nakakaramdam narin ako ng hapdi at paltos mula rito pero di ito alintana upang magpatuloy. Wala kang maririnig sa gubat kundi ang mga huni ng ibat ibang mga ibon, kulisap at mismong hingal na lumalabas sa iyong baga, nagtitipon tipon lahat ito sa hangin

Grayson POV I am on my way to Germany, today. I have never been so happy to leave a country like I am today. I have gone out a few days this week, and I have been received much better than my first day back. I have seen the change personally in Italy. It makes my heart swell with joy to know that I could make a change in so many people's lives. The problem still is that humans fear the unknown and until they put their fear into their back pockets they will never learn the true us.

Kaya agad naman akong pinangunahan ng kaba— hindi kaya bumalik ako sa panahon ng amerikano at ako ang nasa kuwento ng matanda. Naalala ko na kung paano ako dinala rito, dahil sa isang kuwadrong larawan pero imposible ba ang time travel at nasa ibang katauhan pa ako. “Paano po ako makakalabas rito?” tanong ko sa kanila. Agad naman silang nagtaka sa sinabi ko kaya napatahimik na lang ako. “Ano po ang pangalan nyo?” dagdag ko pang ani na mas lalo silang nagtaka.

Samantalang napatingin lang si Euphie sa mga taong naglalakad habang pinagmamasdan at pinag-aaralan niya ang bawat galaw at ayos nila. Hanggang kailan pa kaya ako dito? Araw? Buwan? Taon? Makakabalik pa kaya ako? Wala talaga akong ideya kung bakit ako napunta rito pero pakiramdam ko, unti unti nang nagkakaroon ng linaw ang lahat. Alam ko naman na may dahilan ang bawat bagay sa mundo. May dahilan kung bakit ako nandito at bakit ko sila nakilala. Hindi ko lang talaga maisip kung ano kaya ang pwedeng maging papel nila sa buhay ko.

Sigaw ni Kuya. Dumating ang summer vacation at nagbakasyon kami sa Palawan. Pakiramdam ko ay sobrang gaan ng loob ko. Sobrang saya sa pakiramdam na maging bahagi siya ng buhay ko araw-araw. Hindi man sang ayon si Papa sa relasyon namin ay hindi din naman siya naging hadlang sa relasyon namin ni Chris.