Keep On Breathing Novels & Stories

“Kahit buong mundo pa kalabanin ko, basta maayos kayo, okay lang.” At totoo ‘yon. Nakatulog na ang Doña. Ako naman, naka-upo sa gilid ng kama niya, hawak ang ballpen, sulat nang sulat ng notes. Stable ang heart rate, controlled ang breathing. Pero ramdam ko pa rin yung kakaibang heaviness sa dibdib niya. Inayos ko ang oxygen niya.Kinabit ko ng maayos ang nasal cannula niya at nilagay ko sa 2-3 lpm .. Inadjust ko ang unan niya para comfortable siya.

I am trying to breath but I can't. I just can't. "Breath lilly. I'm here. Don't panic. Don't be nervous okay." mama said. "But I can't help it Ma." I whisper in a low voice. "You can trust me." Nakangiti niyang ani. My tears are starting to fall. I can't stop my self. Gusto kong umurong pero hindi pwede. Nandito na ako. Nandito na ako kaya kailangan ko ng panindigan. I need to be use to this. Dahil mag kukrus at ang kukrus ang mga landas namin.

Nawalan ng boses at nanatiling napaawang ang bibig habang dilat naman ang mga mata. "A-anna?–shit! Don't do this again! Don't faint again, Anna–fuck! So fucking so much blood!" Natatarantang hinugot ni Brett ang pagkalalaki at agad na kinuha ang kumot upang i-cover iyon sa hubo't hubad na katawan ng dalaga na walang malay. Suot lang ang boxer ay binuhat nito si Anna at walang anu-anong lumabas sa silid na iyon na may pagmamadali.

“You’re too still. Breathe.” “How can I breathe in this situation?” wala sa sarili niyang tanong. And it was too late for her to even realize what she has said. “I… I mean… hindi ako sanay na may katabi matulog. “Really?” he asked and nuzzled on her neck. “Just breathe.” Anong just breathe na pinagsasabi nito?