Keep On Breathing Novels & Stories

Ngumiti si Charlie at sinabi, “Siguradong iisipin ng mga ordinaryong tao na sobrang hirap ng technique na ito dahil kapag nagsasalita tayo, hindi natin maramdaman kung nasaan ang ating hininga. Pero, pagkatapos pag-aralan at sanayin ang mga breathing technique sa matagal na panahon, magiging dalubhasa ka rin sa mga breathing technique.” “Kapag dumating ang oras na iyon, makokontrol mo ang sarili mong paghinga at matutulak ito sa iyong abdominal cavity, o magalaw mo ang iyong qi nang malaya!”

I don't want to be alone! Mabilis kong ibinuka gamit ang aking isang kamay ang kaniyang bibig at agad na itinapat doon ang dumudugo kong palapulsuan. Shit! Hindi ako nasiyahan sa mabagal na pagtulo nito kaya sinugatan ko pa ito ng mas madami at mas malalim. My arms trembled with the pain ngunit mabilis ko na itong itinapat na muli sa kaniyang bibig upang makainom siya. I will drain all of my blood if it's necessary just to keep you breathing the same air with me.

I need to find them. I tried to calm myself, taking slow, deep breaths in an attempt to ease the tightening in my chest. Hindi pa naman malala ang asthma ko kaya nadadaan ko lang sa malalim na paghinga. However, the pounding in my head was relentless, making it hard to focus.

"You are killing Summer, Mr. De La Haye. Remove your hands away from her—" "She's having an anxiety. This way, just by holding her hand. She will be fine." "N-no. She's having a difficulties in breathing kaya paanong—" "Nurse. Put your air tube top in her mouth." Ramdam ko ang paghigpit nang hawak niya sa kamay ko. Kasunod niyon ay ang pagsarado na nang pinto. Shit! Hindi ko na narinig ang boses ni ma'am Edavhel kaya mas lalo akong nagha-hyperventilate.

I am pre-occupied. Bakit hindi ko sila makita? Bakit hindi? Nagtatago kaya sila? Bakit ayaw nilang magpakita? Bakit... hindi ako makahinga? Teka, anong nangyayari? Breathe Synecdoche, Breathe. Hinahabol ko ang hininga ko. I inhaled. Then exhaled. and then I opened my eyes. There, I see no flying letters and jumbled words but someone else.

***** “Asthma ang cause kung bakit siya nag-hyperventilate, but you don’t have to worry since maayos naman na ang kondisyon niya.” “Although she’s having a hard time regaining her normal breathing, she really needs rest right now. Wala muna sigurong biyahe, paggawa ng mabibigat na gawain para bumalik ‘yong lakas ng pasyente.” “Thank you, Doc Celine,” pagpapasalamat dito ni Hen. In-o-offer sa akin ni Henrix ‘yong upuan sa tabi niya para naman hindi ako nakatayo lang na naghihintay kay Audrey na magising, but I just chose to ignore him.

Pansin din niya ang pamumula ng mga mata nito. "Our baby is safe. So, you need to be strong for our baby." Mukhang nabasa ni Draco ang nasa isip niya dahil nagsalita ito. "Now, you need to take a deep breath," masuyo ang utos na wika nito. Draco breath in and out. Mukhang gusto nitong gayahin niya ang ginagawa nito. At dahil paulit-ulit na umaalingawngaw ang sinabi nito sa kanya na okay ang baby niya, na kailangan niyang maging strong sa baby niya ay ginaya niya ang ginawa nito. She breath in and out. Ilang beses niya iyong ginagawa at medyo bumabalik na sa normal ang paghinga niya.

mga tanong niya. Walang hudyat na nakikinig ito. Tulog na tulog ito sa pagkakaalam niya. Marahil ay naparami nito ang nainom. Niyugyog pa niya ang magkabilaang balikat nito ngunit hindi nagising. Hindi maalis na kabahan siya kaya sinigurado niya kung humihinga pa nga ba ito. Inilapat niya ang tainga sa dibdib nito. He's still breathing. Nakampante siya.

Ba't ko 'y-yon naisip? "Okay then." I mumbled and turned my back on her. I closed my eyes and practice my breathing exscercise for a moment. Ang isang paa ko'y nagsilbing suporta ko sa 'king pagtayo habang ang isa naman ay unti-unti kong iniangat at tinupi kapantay ng aking tuhod. I breathe deeply and released it. Dahan-dahan kong inunat ang aking mga kamay saka 'yon itinapat sa 'king dibdib at pinaglapat, animo'y nagdaral. Muli'y lumanghap ako ng hangin saka 'yon pinakawalan.

Pasimple niyang inayos iyon habang minumura ang sarili. Thirty minutes had passed and he still couldn't normalize his breathing. Inis siyang tumayo pero pasimple munang sinulyapan ang mapuputing hita ni Maris na hindi kayang tabingan ng roba. He has to think of something. He needs to get out or force this girl to wear something decent.