Keep On Breathing Novels & Stories

“Breathe, Maya. Just breathe. Focus sa boses ko.” Parang mababali ang katawan ko sa bawat tulak. Nanginginig ang binti ko. Nanginginig ang buong pagkatao ko. Ramdam ko ang pressure. Ramdam ko ang pagbuka ng katawan ko. Naghihiyawan ang mga ugat ko sa loob. Hindi na ako sigurado kung iiyak ako o sisigaw. “Isa pa, Maya! Push! Kaya mo ‘yan!” sigaw ng OB.

Nahihirapang wika ko pa but he cut my words. " Shhh. I know, Reah. We'll do an inhale-exhale okay?" Aniya. Sinabayan ko naman ang bawat pagbigkas niya ng inhale at exhale at kahit papaano ay nakakatulong ito ng kaunti. "Fill your mind with positivity, Reah. Things happen in your mind and it's controlling your body." Dagdag pa nito. That words got me. This is my first time hearing those words from someone.

Yumuko siya pagkatapos at ipinatong ang mga kamay sa lababo. Kasabay ng pagpitik ng ulo niya ay ang malakas na pagtibok ng kaniyang puso. His breathing was deep and labored, his eyes were blurry. But damn it. The physical discomfort that he was experiencing at this moment was nothing compared to the heavy emotions in his chest. Nagmulat siya at napasulyap sa nakabukas na bote ng aspirin. Napatitig siya roon sandali, bago wala sa loob na muli iyong kinuha at sinilip ang laman.

Punyemas, ano bang nangyayari sa akin! Pinagpahinga ko muna ang kaluluwa ko. Pagod at gulat. Pagod dahil sa ginawang pagtakbo sa lupain at gulat sa nalaman galing kay Mely. I did a breathing exercise. Tamang inhale, exhale lang, ganoon. Isang minuto akong ganoon hanggang sa may kumatok sa pintuan ng kuwarto. Habang nakaupo ay tinitigan ko ang pinto hanggang sa kusa itong nagbukas.

nanginginig ang boses ni Gelle habang sinasabi iyon. “I saw it already. Can we go back now? Baka hanapin tayo ni Daddy. Stop running like that again, okay? Paano kapag nadapa ka? Magagalit na naman si Daddy niyan. Let's go.” The voice again. Mariin kong ipinikit ang mga mata nang tumindi ang sakit. “Babe, follow what I'm gonna said okay?Breath in...Breath out. That's it, Babe. Do that again.”

“Inhale slowly for two seconds, then pucker your lips out, then exhale for four seconds. And repeat. Can you follow me?” Hindi na sumagot pa si Ada. Sinunod na lang niya si Alexa. At sa hindi inaasahan, unti-unting bumuti ang kanyang pakiramdam. Nagagalaw na rin niya ang mga daliri ng paa at kamay nang hindi hinihingal. Tumigil na rin siya sa pag-iyak. Bumalik na rin ang kulay ng kanyang balat, hindi na namumutla na parang papel.

Kaya kailangan maging maingat at maging consistent sa mga payo ng doctor na dapat gawin para mapadali ang pag galing nito. Once your pain is under control, your doctor might prescribe breathing exercises to help you breathe more deeply, because shallow breathing can put you at risk of developing pneumonia. Dati compression wrap of elastic bandage is wrap around the patient's chest to help splint and immobilize the area, but now its not recommended for broken ribs anymore because they can keep you from breathing deeply, which can increase the risk of pneumonia. Marahas s'yang bumuga ng hangin. Hindi n'ya alam kung ano ang magiging reaction nito pagkagising.

masaya kong sambit at hinarap siya. "Improve your breath hold first.Simply breathe deep and slowly to fully fill and empty your lungs. Then, take an extra deep breath, making sure to fill up your diaphragm first, then chest, and finally the very top of your torso.slow down, relax, and let your fins do the work for you."Sinunod ko naman siya at sabay namin ginawa ang sinabi niya at hawak kamay kaming lumangoy pa pailalim. °°°

Kararating lang rin ng mga bumbero ngunit wala pang ambulansya kaya wala siyang ibang nagawa kung hindi ay ilapag sa semento ang asawa at simulan ng i-resuscitate ang asawa dahil tila ba hindi ito humihinga. “Mahal breathe,” bulong niya habang pina-pump ang dibdib nito at binugahan ng hangin ang bibig nito, dumadaloy ang luha niya ngunit hindi pa rin ito tumitigil sa ginagawa sa asawa. Naka ilang beses na siya ngunit hindi pa rin nagre-respond ang asawa kaya halos humahagulgol na rin siya habang patuloy sinusubukang bigyan ng hangin ang asawa.

Dinagdagan niya ng anesthesia para humupa ang sakit nang sa gayon, makakabawi ito sa buhay. Ang isip niya ay nagbibilang. Lahat ay naalarma, tumutunog na ang ventilator pero walang kahit sino man ang may balak sumuko. Lalo na't ang tunog ay bumabawi at unti-unting bumabalik sa normal. "Hold on! Hold on!" Bumibigay na ang emotion niya, tumulo na ang luha niya habang nag-sasara ng sugat. "Com'on breathe! Breathe! I trust you! Please, I trust you!" he yelled.