Kill Me Attorney Novels & Stories

Kung sakali mang hindi siya nakaligtas ay willing akong aminin ang ginawa kong kasalanan. I'm not like Jefferson. I'm not a killer. So, if ever I killed Daven there, I will lower my pride and admit everything. Kung hindi ko lang siya binaril kanina ay baka patay na siya ngayon. Kilala ko si Jefferson at alam kong sisiguraduhin niya na hindi na humihinga ang biktima niya bago ito iwan. Kung kinakailangang patayin ito ng brutal ay hindi siya magdadalawang isip na gawin 'yon.

Coleman at umupo na sa gilid ko, malapit kay Lance. May binasang mga artikulo si Attorney. Panay ang ismid ni Mrs. Coleman at hindi ko marinig ng maayos dahil sa tuwi tuwina niyang pag tikhim. "Let's finish this, attorney. How much is her share? May natira ba? Kasi dapat pagkamatay niya ay agad ng tinanggal ang shares. The money should stop rolling because she's dead! But why is her-" "Kasst! Stop it! Hayaan mo na!"

Sinulyapan niya ako pero kailangan kong itago ang simpleng pagkairitable ko dahil sa nangyari , nagulat ako ng bigla siyang manlambing sa akin. "Alam mo ba, kanina muntik na akong mamatay sa kaba! Hiningi pa sa akin ng pulis yung itim na stockings! Kung hindi dahil kay Atty. Romero, ewan ko na lang kung anong nangyari sa akin!" Uminom siya ng juice at muling nagtanong. "hon ,narinig ko sa mga kasamahan ko, isa raw si Atty. Romero sa pinakamahusay na abogado sa Manila. Mahal at mahirap daw siyang kunin. Totoo ba 'yun?"

“𝗬𝗼𝘂 𝗵𝗮𝘃𝗲 𝘁𝗵𝗲 𝗿𝗶𝗴𝗵𝘁 𝘁𝗼 𝗿𝗲𝗺𝗮𝗶𝗻 𝘀𝗶𝗹𝗲𝗻𝘁. Anything 𝘆𝗼𝘂 say 𝗰𝗮𝗻 and 𝘄𝗶𝗹𝗹 be used against you in a court of law. 𝗬𝗼𝘂 𝗵𝗮𝘃𝗲 𝘁𝗵𝗲 𝗿𝗶𝗴𝗵𝘁 to an attorney. If 𝘆𝗼𝘂 cannot afford an attorney, one 𝘄𝗶𝗹𝗹 be appointed for 𝘆𝗼𝘂.” Doon na nagising ang diwa ko. Nanlaking mata ay bumaling ako kay Kristoffer na tahimik lang. "N agkakamali kayo! Hindi ako ang pumatay kay Tyler! Si Kristoffer—" Bago ko pa matapos ang sasabihin ko ay isang malutong na sampal ang natanggap ko mula sa kabilang pisnge. Tumagilid ang mukha ko at parang namanhid ang buo kong katawan dahil sa sampal na 'yon.

tugon nito at nagpaumanhin siya sa akin sweetly habang unti-unti na lumalapit sa akin. "Attorney? Hindi ba, babae ang Attorney mo?" inis ko'ng banggit nang maalala ko na babae ang Attorney nito na kinuha namin sa kaso laban kay Luis. "Oo, si Attorney Shiela. Pero 'wag kang mag-alala dahil pumunta ako sa office niya to discuss a pure business only, okay? Ito naman, makatanong. At saka, 50 years old na 'yun, my wifey, sa tingin mo papatulan ko 'yun?" paliwanag nito at hinimas ang dalawang braso ko nang tuluyan na siya makalapit sa akin.

Pinindot ni Allan ang link kung na saan madidirect sa phone number ng attorney, nanliit ang kanyang mga mata habang binabasa ang mga kredensyal ni Attorney Clemete. "Tama ka, he's represented some big names nga. That's a good sign. But look at this—nanalo siya sa isang kaso noong nakaraang taon kung saan ang kanyang kliyente ay inakusahan ng tangkang pagpatay at napawalang-sala sila. This is it!”

Tanong ko sa kanya. “I’m Rafael Lawliet, ang taong pumatay kay Nate Keehl,” Seryoso niyang wika na naging dahilan upang tingnan namin ni Sage ang isa’t-isa at ibalik ang tingin sa kanya. Imposible! If he really killed Nate, he would not admit it. I know the killer want to hide the crime he did, that’s why he killed Teacher Lincoln, ang testigo sa kaso, “Imposible ‘yang sinasabi—” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang biglang magsalita si Sage.

Lahat ay natahimik sa umalingawngaw na pinaghalong tunog ng pinupukpok na martilyong kahoy at ng malaking boses ni Judge Policarpio. Kasalakuyan kaming nasa loob ng korte at nililitis ang kaso kong murder na isinampa laban sa akin ni Aling Iska, ang kapatid ni Tiyo Arnulfo. Ang mga kamay kong nakaposas ay nanginginig na naman nang magpatuloy sa pagbabangayan ang abogado kong sina Attorney Mercado at abogado ng kabilang panig na si Attorney Garcia.

Tila nagulat naman siya sa sinabi ko pero ngumiti 'din kaagad sa'kin. "Ay, nandiyan po si Attorney sa office niya. Hindi ko siya nakitang umalis simula 'nong dumating siya kaninang umaga"saad niya. "Okay. Thank you po"pagpapasalamat ko at dumiretso na ng tuluyan ng lumapit sa pinto. Napatigil ako sa tapat ng pintuan dahil bahagya iyong nakaawang at hindi naka-lock. Nagsalubong ang kilay ko ng may marinig na kakaibang ingay sa loob.

MARCUS P.O.V “Malakas ang kaso na isinampa natin sa kapatid mo kaya paniguradong hindi na siya magkakaroon pa ng paraan para makatakas sa batas. Makakamit mo rin ang hustisya para sa pagkamatay ng iyong ama.” sabi sa akin ni Attorney. Katatapos lang halos ng trial at masasabi ko na mukhang makukulong nga ng pang habang buhay si Robert.