Know Your Limits In Tagalog Novels & Stories

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

sagot ni Argus Ayoko siyang pauwiin sa unit niya dahil wala naman siyang kasama doon kaya mas mabuti pang doon na lang muna siya magsta sa unit ko. Hindi naman ako natatakot or whatever dahil gaya ng sinabi ko, I know my limitations at naiintindihan naman ito ni Argus. “Thank you babe!” sabi ni Argus kaya napalingon naman ako sa kanya

I thought I am already late? Napailing naman ako at dumiretso sa kalimitan naming inuupuan. Mas lalong kumunot ang noo ko nang hindi ko pa rin siya natagpuan doon. Nasaan na 'yun? Hindi naman 'yun nal-late, ah?

You can speak Korean? “Jom.” A little bit. “Ah, teka! Saglit! Balik tayo sa tanong mo. Anong sinabi mo? Kung retokado ako? Ako?” “Tanong lang naman—” Natigil ako nang bigla niyang hawakan ang parehas kong kamay at ilagay iyon sa magkabilang pisngi niya.

SABRINA'S POV “Limits,” simula niya, boses na mababa at mabagal, parang bawat salita ay pinipili nang maingat. “Una, dapat maintindihan mo na hindi lahat ng function ay may value sa bawat punto. May mga pagkakataon na lalapit ka sa isang numero, pero hindi ka makakarating doon nang eksakto. Iyon ang limit.”

sagot ko "God, Chloe, kung ganiyan ka, dapat siguro mag seek ka ng advise mula sa mga professional. Hindi biro ang ganiyang klaseng pag-iisip. Hindi pwedeng hindi ka marunong magtiwala. Hindi pwedeng tuluyan mong isarado ang puso mo. Paano ka liligaya kung ganiyan ka?" seryosong wika niya Napatitig ako sa kawalan bago ako nagsalita

Tumango naman siya at ngumiti "I guess our class dismissed" sabi ko at ngumiti Tutor tutor tutor ka lang, kahit anong gawin mo hanggang dun ka lang A kaya you must know your limitations. Turuan mo siya pero iwanan mo ang sarili mo dahil nakahihiya lalo pa't kong malalaman niya ito. Secured yourself sa mga gantong bagay, dahil alam kong sanay ka na sa ganito!

"You're an employee of mine. Kailangang alagaan kita." Napakamalas ni Luke kung ganoon. Kung bakit nabigyan pa siya ng ganitong amo na siyang off limits naman! 'Bakit hindi n'yo ako bigyan ng huklubang amo para naman hindi manganib 'tong puso ko, lord!

"Anong gagawin doon?" "Mukha siyang seesaw ang kaibahan lang ay nakatayo tayo roon at nasa taas. Para tayong nakalutang," paliwanag niya na agad kong inilingan. "A-YO-KO! Ikaw na lang! Hindi mo ako mapipilit! Manlalambot lang ang tuhod ko roon. Baka masuntok na kita," seryosong wika ko. "Fine! Fine! Hindi na! Sa Tree Drop Adventure na lang," pagsukong wika niya.