Know Your Limits In Tagalog Novels & Stories

tanong ni Athena “boundaries. Knowing my place. Respect. May girlfriend siya, ang pangit naman tignan kung eepal ako diba?” “sigurado ka diyan?” pagtataray parin ni Athena “oo. Sabi mismo ni Katelyn” “gaga naniwala ka naman agad na mag jowa sila,” pag tataray ni Apple “bat baa ng init ng ulo niyo?” “nakakairita nga kasi siya” “wala naman s’yang ginagawang masama.” “anong wala? Masyado s’yang epal,” sabi ni Apple

Ganun ba ako kahalata? “Hinalikan niya ako sa teynga at….” “at sa kiffy mo?” tanong ni Kai. Napamulagat ako sa sinabi nito. “Excuse me hindi noh! Se leeg lang. Hanggang doon lang. Tsaka hindi naman hinahalikan ang kiffy noh. Sabi niya kapag nakita niya ako ulit na may kasamang ibang lalaki, he will not hold back anymore daw.”

tanong ng isang bata. "Ito ay kakayahang makapunta sa iba’t ibang lugar nang hindi gumagamit ng mga paa. Ngunit kailangan ito ng matinding enerhiya—ang layo ng pupuntahan mo ay katumbas ng lakas na gugugulin mo." "Nais naming matuto, Kamahalan!" "Gusto kong bisitahin araw-araw si Inang sa kabundukan!" "Ako po sa dagat! Hindi pa po ako nakakapunta roon!"

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.