Know Your Limits In Tagalog Novels & Stories

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Pero dahil nakakahiya ay tiniis ko nalang. “Is this the Limitation you what?” halos mapaupo ako sa sahig sa sa lamig ng boses niya. “w-what?”tanging nasabi ko nalang. “We’re friends right? Then why we should need to know our limitations? Hindi ba pwedeng alagaan kita? Hindi ba pwedeng alagaan mo ako? Hindi ba pwedeng Mag-alala ako sayo at ganoon ka rin sa akin? What's the big deal? Anong masama? Anong mali?”

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Hanggang sa, isang pitik sa noo ko ang natanggap ko mula sa kaniya. "Alam mo, kababaeng mong tao, lumalaban ka sa lalaki na mas malakas pa kaysa sa 'yo. Pero, ko alam kung saan mo nakuha ang katapangan mo. But, know your limits dahil hindi mo naman ako kaya. So, just stop na lang at makinig ka na lang sa akin. Nang saganun, maka-alis na tayo ngayon," wika pa niya. Ngunit, malalim na titig ang ibinigay ko sa kaniya habang nakakunot ang noo ko.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Napatigil naman ako at ilang beses na kumurap. "Huh?" I asked confusedly. "Pwede siguro kung sinabi mong nakapag-move on ka na. Kaso hindi eh." I bit my lower lip. Mali ba ang term na nagamit ko? "May nahanap ka na bang mas mahal mo kaysa sa kaniya?" Tanong niya. "W-Well..." "O minahal mo ba talaga siya?" ----- 💫

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"