Novel & Cerita Knowing Yourself Quotes

Umikot siya sa harapan ng salamin at pinagmasdan ang sarili. “Okay na kaya ito? Mukha na kaya akong tao?” Bulong niya sa sarili. Kinakabahan siya sa magiging lakad nila ngayong gabi. Hindi niya kasi alam kung paano makipag-socialize sa ibang tao. Hindi naman siguro mahalaga kung marunong ka ba o hindi. Basta makauwi nang hindi napapahiya ang sarili ay sapat na.

Muli niyang binuklat ang isang pahina. ‘How do you know if someone is meant for you?’ Pagbabasa niyang muli hanggang sa ipinagpatuloy ang pagbabasa. They help you become a better person. You help each other see the parts in yourselves you don't want to see. They show you things you didn't know, teach you valuable lessons, encourage you to follow your dreams, and to listen to yourself. They move you to your higher nature, to your higher truth.

Sa bagay siya lang naman itong parang baliw na sumusunod sa akin at nangingialam sa buhay ko. "May kilala ka talaga. Hindi naman pwedeng hindi mo kilala ang sarili mo." Sagot ko. "Ang tapang mo ngayon. Tignan ko lang kung mamaya may masabi kapa kapag ipinakita ko sayo ang picture ni Nicholas. Siempre, kasama ako." Mayabang niyang sabi.

"Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo para sa ibang tao. As long as you know your worth, you know that nothing is impossible and you know your strengths, then go! Don't let anyone know your next move, show them the result!" "Bagay po kayong maging teacher. Ang ganda po ng ibinibigay n'yong advise." komento nito. "Ano ka ba masyado mo naman akong niloloko haha." "Hindi po kaya kita niloloko madam. Ang swerte po ng magiging asawa mo."

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

" Maaari pang magbago ang kapalaran mo kung mananatili kang tahimik. Remember, being quite is not a weakness, it is a power. Being quite is a privacy. Ganyan kami nabubuhay. Ganyan nabubuhay ang mga Jungslagger. Marami kaming sekreto. At dyan nagmumula ang aming kapangyarihan." Umiling si Leonardo." Pero kung kinakailangan kong magsalita para iligtas ang isang napakahalagang tao ay gagawin ko. Alam kong mapapahamak ako sa sandaling banggain ko ang aking ama. At hindi lang naman kasi iyun ang dahilan kong bakit ako lalabas mula sa aking itinuring na safe and comfort zone. Lalabas ako para mapainan ang aking ina. Ipapain ko ang aking sarili sa mga taong nagbigay sa akin ng buhay ngunit sumira

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

Inobserhan ko nalang siya ng maigi para tignan kung ano ba talaga ang pakay niya. "Alam mo, you're actually full of mystery. You would actually be shocked when you find out more about yourself." He said while his gaze is still on the book. Nagtataka ako sa sinabi niya at nagugulohan ako. Sa pagkaka-alam ko ay alam ko na lahat kung anong meron sa sarili ko. Ano pa ba ang dapat kong malaman? "Anong ibig mong sabihin? Ano pa bang dapat kong malaman about sa sarili ko?" Nagtataka kong tanong sa kanya.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”