Novel & Cerita Knowing Yourself Quotes

"And if I failed, I will make sure also that your life will be ruined. Kaya mas mabuti na habang maaga pa, layuan mo na siya." "But Khal won't let me go. He's so clingy. Ano ba kasing meron sa akin na wala sa 'yo? My uniqueness, I guess. Ayaw niya rin sa isang liberated." Mapaklang tumawa si Jacquin. "You're so trying hard. Kahit ano pa mang gawin mo o sabihin mo, hindi ka kailaman magiging ka-level ko. So, don't ever think highly of yourself."

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Hindi siya sumigaw. Walang dramatic scene. Mas tahimik pa sa inaasahan. Pero mas totoo. Lumapit ako at niyakap siya. Hindi mahigpit. Hindi desperate. Just enough. “Hindi ako umaalis,” sabi ko. “Hindi ko lang alam kung paano manatili nang hindi nawawala ang sarili ko.” Hinawakan niya ang likod ko. “Then find yourself,” bulong niya. “And if you still want me after… I’ll be here.”

Isa pang dahilan, kahit alam ko na sa sarili kong may nalalaman na akong kaunti, pinigilan ko ang sarili kong— humanap pa ng maraming information o kahit ang maraming— proof kung totoo nga ba lahat nang nasa isip ko— nagpigil ako, pinigilan ko— Hindi, dahil ayaw ko, kundi takot akong malaman ang mga bagay-bagay na may kinalaman sa buhay ko. "Natakot kang malaman ang lahat, kaya naman po pinigilan mo ang sarili mo. Kung gusto mo malaman ang lahat, may natitira ka pang oras bago tuluyang sumikat ang umaga, kaya mo bang malaman ang lahat. Handa ka na ba?" tanong sa akin ni Quinoa, hindi na ako nagdalawang isip, at agad tumango sa kanya. Wala na akong dapat na katakutan pa.

Hindi niya kailangang ipaliwanag ang sarili niya, lalo na sa isang taong mahilig magpaka-busy sa buhay ng may buhay. “If that’s what you think, then that’s on you.” malamig niyang sagot, sabay lingon palayo. Hindi niya na kayang makipagtagisan ng dila sa isang taong wala namang alam sa tunay na nangyayari.

Learning is an ongoing process, a path that we should take throughout eternity. We have so much to learn, and a lot of ways on how to be able to do so. Ako, nakasanayan ko nang mag-self-study. I prefer knowing things than letting other people tell them to me. Ayaw ko sa spoon-feeding, I strive to gain knowledge. Consequently, a lot of people wishes to be like me. Whenever I achieve something, like garnering an award that raises the pride of my school, it is announced in the official page of the school. In there, a sea of comments shows me how much people want to be me.

“Hindi mo mahahanap sa ‘kin 'yon, o sa ibang tao. You should love yourself first.” Sa puntong 'yon ay tila natauhan si Monica. Para 'yong malakas na sampal na nagpagising sa kanya. All this time, minahal nga ba niya ang sarili niya? Lagi niya lang 'yong hinahanap sa iba. Kumikilos siya sa harap ng lahat upang maging katanggap-tanggap pero ni minsan ay hindi siya nakadama ng saya.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

May mga susubok pang manggulo. Pero ngayon, malinaw na sa kanya: kapag alam mo kung sino ka, kapag buo ang pundasyon mo, hindi mo kailangang sumagot sa lahat ng tawag. Minsan, sapat na ang katahimikan— dahil ito mismo ang nagiging boses ng iyong lakas.

"Subukan mong kilalanin ang sarili mo, Syrie saka mo lang maintindihan ang lahat." Sa isang iglap, nawala na sa harap ko si Marcus. Nakatalon na siya sa bintana at nakalayo. Naiwan akong nag-iisip sa sinabi niya sa akin. Paanong hindi ko kilala ang sarili ko? Biglang naramdaman ko ang tila kulang sa akin. Tama si Marcus hindi ko pa kilala ang sarili ko dahil hindi ko kilala ang pinagmulan ko.