Novel & Cerita Kokoro

dugtong nitong halos mag-apoy ang mga mata dahil sa tinitimping galit. Kinaumagahan ay maaga pa silang umalis sa bahay ni Eizech at bum'yahe patungo sa Hunter's Village. Bago tumuloy sa lugar ay dumaan muna sila sa Moonstream upang hingiin ang basbas at gabay ng d'yosa ng buwan. Tinawag na Moonstream ang lugar dahil ang batis ay tila sumusunod sa buwan. Mula sa pagsibol ng buwan hanggang sa paglubog nito ay hindi nawawala ang sinag nito doon. Tila umaayon sa buwan ang daloy nito. May panahon na kung saan ang buwan ay tila bumababa at humahalik sa batis. Kaya sinasabing ang Moonstream ay tawiran ng d'yosa pababa sa lupa. Ang Moonstream ay pinakasagradong lugar sa Kanluran at nasa loob ito ng

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!

tugon ni Gabriel. "What is it like in that place?" Tanong ni Nick. "It's a typical Hacienda, mayroong mansion, mga taniman at sakahan, may rantso rin pero ang pinakagusto ko sa lugar na iyon ay ang Murdock falls na sobrang ginaw ng tubig. Mababait din ang mga tao roon." Nakangiting tugon ni Rex dahilan para mapataas ang aking kilay sa sobrang pagtataka at pagkabigla sa sinabi niya. Dinig ko ang pagtawa ni Gabriel nang makitang matigilan si Rex nang ma-realize nito kung ano ang sinabi niya.

Umihip ang isang mainit na simoy ng hangin at lumipad ang mga talulot ng cherry blossoms. Nakasuot ng pink na bestida si Pammy at mukha siyang napakaganda na parang isang tunay na prinsesa. Umupo si Zuko, pinisil ang mataba niyang mukha, at nagtanong sa kanya nang nakangiti, “Sa birthday mo sa susunod na taon, dadalhin kita sa Southeast Aciatic para manghuli ng alitaptap, okay?” Hindi alam ni Pammy kung saan ang Southeast Aciatic, pero pumalakpak siya at masayang sumayaw nang narinig niya ang salitang alitaptap.

Nilatag niya ang plano kung paano kami makakalusot sa papuntang Norte. Kailangan naming dumaan sa Taja River, isa itong ilog na nagkokonekta sa dagat na pwede naming daanan patungong Norte. Hindi ito biro dahil kailangan naming sumisid ng 1000 Ft. para hindi kami madetect ng detector ng Norte at pumasok sa kweba sa isla ng Kyo. May lagusan sa ibabaw noon palabas ng kweba. Ang kweba ay konektado sa minahan ng Solen dito kami dadaan palabas.

tanong niya maya-maya. Imbes na sumagot, sandaling nagpalinga-linga si Knoxx. Maya-maya pa, marahan siya nitong hinila paakyat sa ibabaw ng isang malaki at patag na bato. Pagtuntong niya roon, the warmth of the afternoon sun instantly hit her face. Few seconds more and just like magic, the cool breeze blew away the light fog surrounding them and there she saw one the most magnificent views she had ever seen in her lifetime—the whole city of Maritria right before her very eyes.

Tumango si Jasmine, “Maraming salamat, Nanako!” Kumindat si Nanako saka siya tumawa. “Ate Jasmine, huwag mo nang banggitin. Masaya akong mapupunta si Cocoa sa’yo!” Muling nagsalita si Jasmine, “Dadalhin ko pa naman si Cocoa sa Oskia. Hindi mo ba siya hahanapin?” Mula sa gilid ng mata, sumulyap nang mabilis si Nanako kay Charlie, “Kapag namiss ko si Cocoa, bibisita na lang ako sa Aurous Hill para makita siya, ikaw, at si Charlie-kun na rin!”

Napakagaan sa pakiramdam, init at lamig, ang naghahalo sa buo niyang katawan. Nagpalutang-lutang si Andrea na tila nakahiga sa ibabaw ng kalmadong tubig-dagat. Pero habang nasa ilalim siya ng IMAHINASYON si Jobert na nasa kanyang likuran ay hindi na napigilan ang init, ipinasok niya ang kanyang alagang "cobra" sa loob ni Andrea, Saka Sila parehong napa-unggol.

Malayo sa gulo. "Ate..." mahinang tawag ni Kiko mula sa kama. Tumingin ito sa bintana, kung saan makikita ang mga puno ng mangga at payapang bukid. "Ang ganda pala dito. Walang ingay. Walang kotse." Ngumiti si Amara, isang ngiting hindi umaabot sa kanyang mga mata. Lumapit siya at hinaplos ang kalbong ulo ng kapatid.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”