Novel & Cerita Kokoro

Pinatay ni Kazuo ang Napakalaking hayop na gagamba na may isang pag-ugoy lamang ng kanyang talim! Ang tanawin ay nagulat kay James nang walang katuturan. Matapos ang pagsabog, isang esmeralda berdeng kuwintas ang nagsimulang magningning sa gitna ng ang napili ng mga taga-hanga: "Ito ay isang hayop core!" Nakita ni James ang core ng hayop ng spider beast nang sabay-sabay. Kasabay nito, Kazuo Nakita niya ang hayop at lumakad, malapit na itong kunin.

Kabanata 15 A RUSH OF EXCITEMENT was running through her the moment her feet touched at the tarmac at Phuket International Airport. Dala lamang ang isang Osprey Porter backpack ay bumiyahe ang dise-otso anyos na si Sheeva mula Skopje, North Macedonia patungong Phuket, Thailand upang bisitahin ang matalik n’yang kaibigan at kababata noon sa Paco, Manila na si Suzannah o nakasanayan n’yang tinatawag sa palayaw na Swannie.

Nagulat pa siya nang makitang nakatingin pala ito sakanya. “We are now in Iba, Zambales and welcome to Santuario Eco De Morrison, Andreana.” He answered while smiling. Saglit siyang natigilan sa mga nginiting iyon. Bigla na lamang kasing bumilis ang tibok ng kaniyang puso. “It’s a 14.3 hectare mango orchard. Ito na ang pinagkakaabalahan ko ngayon, Andreana.” “Wow!” Hindi niya maiwasang mamangha habang pinapakinggan ang sinasabi ni Matthew. “Wait, is this orchard yours?”

Nasabi na lang ni Kuya Miko habang nandito kami sa elevator at napatango. "That Lazaro and the cousin mukhang hindi sila birong mga tao." Sabi ni Alyssa. "I heard that the cousin are part of royal family in Scotland apo yata ng hari ng bansang iyon." Nagulat kami ng magsalita si si daddy nagkatinginan na lang kami ni Alyssa. "Adrian is getting better but still in coma." Sabi ng doktor nandito na si ang magpinsan na Lucian at Luke na hawak ang papel ni Raphael at Kuya Adrian.

Birthday ko, at nagpareserba si Will sa isang restaurant para magdiwang. Paglabas ko ng gusali, hindi ko inaasahang nakasalubong ko si Ashton, na ilang buwan kong hindi nakita. Siya ay kapansin-pansing payat, na may maitim na bilog sa ilalim ng kanyang mga mata na nagsasabi ng mga gabing walang tulog. Kahit kunwari hindi ko siya napansin, ngumiti siya sa akin.

Kailangan na naming marating kaagad ang kuwebang iyon bago lumitaw ang kabilugan ng buwan dahil kung hindi, kutob ko, ay may masamang mangyayari. Buhat nga makahiga, binubulong ko lamang sa aking isip na iwala ang mga masasamang wari pero ang mga bakas pa rin ng takot ang tumatatak sa aking isipan. "Si Aurora talaga, kahit nakapag-asawa ng mestisong Italyano, nagawa pa ring maging makabayan sa pagturo sa anak," wika ni Graciano. Gaya ng iba pa sa bayang ito, nakasuot siya nang baro't saya na yari sa isang malambot na tela. Kung titingnan sa mapa, ang bayang ito'y hugis hating-buwan. Mayroon din itong napakalawak na lupain na halos sinakop ang buong silangang bahagi ng Siquijor---ang kasaluku

EVE Puting kisame agad ang bumungad sa akin pagmulat ko ng mata ko. Tahimik ang paligid, tanging ingay lang na nanggagaling sa aircon ang bumabalot sa kwarto. Nilibot ang paningin ko sa paligid at napagtanto na hindi pamilyar ang lugar.

Tanong ni Lori. Simpleng pag ngiti ang ginawa ni Erica. Naging larawan siya ng babaeng may itinatagong kapilyahan. "Minsan ay nabasa ko ron sa return address ang pangalan ng lalaking 'yon… Gohan Morales, ano 'yon, pinoy rin? Gagayahin mo ba ang style ng naging lovelife ni Elena? Sa Social media mo rin balak simulan ang bago mong pag-ibig?" Sunud-sunod na tanong ni Lori.

Nakatingin pa sa akin, obviously teasing me. "Gago," natatawang sabi ni Larah. Napailing na lang din ako habang mahinang natatawa. Ilang minuto pa kaming nagbangayan tungkol sa magiging band name namin. Puro kalokohan kasi sina Kuya Red at Henry kaya panay rin tawanan namin at natagalan pa sa pag-settle kung anong name. Later on, we agreed to name our band Microscope. Ang lalakas ng trip nila. Nakisabay na lang ako.

“Delikado ‘yan, Yanna.” “Delikado?” tanong ko, sabay abot ng baso. “Bakit, Tito? Dahil natatakot ka bang marinig kong ginagamit ko ang pangalan mo?” Iyon ang unang beses na nagtagpo ang mga mata namin nang gano’n ka-intense. Mainit. Mabigat. Para bang may hindi sinasabi, pero pareho naming alam. Tahimik siya. Pero sa pagitan ng katahimikan, naririnig ko ang dagundong ng dagat, ang tibok ng puso ko, at ang unti-unting paglapit namin.