Alpha Of Ravenstone Novels & Stories

Dagdag pa ni nanay Rona. " S-sino po ba ang tinutukoy ninyong Alpha?" Bumuga muli ng hangin si nanay Rona bago umupo at tiningnan ang rosas niyang kanina lang ay ginugupitan. "Ang dating alpha ay nagmula sa Tyui City but because of the tragedy kinakailangan muling pumili ng Lucian council ng bagong Alpha para pamunoon ang government of each city." "A-and who is the current Alpha right now?"

Hindi niya alam kung ano ang tumatakbo sa isipan nito, pero sigurado siya na hindi ito gagawa ng maganda. Takip-silim na nang umalis ang mga bisita ni Cassandra, at naiwan na lamang ang kanyang Auntie Lucia at ang pinsan nitong si Raven. Kasalukuyang nasa ikalawang palapag ng mansyon sina Raven at Cassandra, na nagpra-practice ng target shooting. Napapabilib si Raven dahil malaki na ang improvement niya sa paghawak ng baril; natatamaan na niya ang mga target na dati’y madalas siyang sumasablay.

"Nandito na tayo, Alpha Dorco. Can you tell me everything that you know about what happened to my family and clan?" Napalunok ng mahina si Alpha Dorco bago nagsalita. "Una, gusto kong malaman mo na ang yumaong alpha ng Golden Wolf pack, si Gancho ang pinuno ng mga taong lobo na pumatay sa pamilya mo, si Savina. Pero dahil patay na siya kaya dapat tayong maghiganti sa anak niyang si Desmon. Ang bagong Alpha ng Golden Wolf pack," sabi sa akin ni Dorco. Pero ang sinabi niya ay ang mga detalyeng alam ko na. Kahit na naguguluhan pa rin ako kung ang ama ni Desmon ang tunay na utak ng lahat o hindi ay hindi ko maiwasang magduda sa mga nangyari. Paano kung nagsasabi ng totoo si Dorco? Kapag nan

Pero ang hindi alam ng mga nasa paligid niya, kanina pa siya nag-iisip kung nagkataon lang ba na pareho ang pangalan ng nanalo at ng asawa niyang si Raven. Hindi siya makapaniwala na sasali si Raven sa kumpetisyon na iyon at mananalo ng unang puwesto. Alam din niya na undergraduate lang si Raven, at pitong taon na nasa bahay lang nila. Talaga kayang si Raven ang tinutukoy na iyon? Imposible! Pero kung si Raven talaga ang tinutukoy na iyon, hindi malayong nagkamali lang ng pagtse-check sa score ang mga taga-NMO.

ng dahil sa sinabi nito, sumilay ang ngiti sa labi ni Amariz Tumayo si Amariz, ramdam ang bigat ng bawat hakbang palabas. Ngunit bago pa siya makarating sa pinto— “I don’t want you to leave without knowing my name…” bahagyang ngumisi si Ravenhart, ang boses ay mababa at nakakapangilabot. “I’m Alaric Lysandre Ravenhart.” Nagtagal ang tingin nito sa kanya, saka muling ngumisi.

Kahit may tama na ng alak ay nasa wisyo pa rin naman ako, at tama nga si Sol—kamukha ni Raven ang lalaking iyon noong kabataan niya. Weird, pero siya ba talaga ‘yon? “Who’s Raven?” tanong ni Vera. May mapanuksong ngiti akong natanggap mula kay Sol. Inirapan ko siya. “Fiancé niya,” natatawang sabi niya kay Vera. “Omg! So siya nga ‘yan?” kinikilig na sabi niya at napatingin sandali sa picture bago naghintay ng sagot mula sa akin.

Hindi na ito puti ngayon dahil nabahiran na ito nang husto nang kaladkarin ako rito ng mga mandirigma ng kawan. Apat na araw ang nakalipas, hindi ko kailanman naisip na hahantong ako sa ganitong kalagayan. Ako ang prinsesa ng kawan, ang anak ng Alpha. Nangyari ang lahat sa isang kisapmata. Bigla na lamang inatake ang kawan ng walang iba kundi ang Gamma ng kawan, ang tahimik at pinagkakatiwalaang si Aaron. O iyon ang akala ko. Pinatay ni Aaron ang aking ama, at ngayon ay ipinaparada niya ang sarili bilang Alpha.

Napansin nito ang pagtingin niya sa alagang pusa. "Alaga mo ba siya?" tanong nito. Tumango lamang siya habang tulala pa din sa kagandahan nito. "Pasensiya na. Nakita ko lamang siya kanina. Mukhang mailap siya sa mga tao," anito habang inaabot si Raven. "Ano nga pala ang pangalan niya?" "Raven," tipid niyang sagot. IT WAS A WINDY day. The heavy dark clouds is about to drench the grassy yard of the vampire's mansion.

bulalas niya ng pangalan nito kahit hindi siya sigurado. Pinagmasdan ni Ravenne ang lalaki. And honestly? Hindi naman ito pangit. He was tall. Broad-shouldered. Walang kahit anong bakas ng karamdaman. Para sa isang lalaking pinapakalat na mamamatay na, he looked unsettlingly composed. Confirmed. This man is really Thorne Alejandro. Ilang segundo pa ay ibinaba ni Ravenne ang defensive stance niya. "Get inside the car," wika nito sa baritonong boses at sinenyas ang gitnang sasakyan na nakaharang sa sasakyan nila.

Nakangiti lang ako habang patuloy na hinahaplos ang balahibo nito. "Ang lambot ng balahibo mo! Parang araw-araw na sinusuklayan. Mayroon bang may-ari sayo? Alaga ka ba ng kung sino? Sino kayang may-ari sayo? Hinahanap mo ba sila?" kung may makakakakita lang sa akin na kinakausap itong aso, malamang isipin nila na nababaliw na ako. Natawa ako dahil na-imagine ko ang sarili ko na pinagkakamalang baliw. Tumagilid ang ulo ng aso na ngayon ag nakatayo na. Nagtataka siguro siya kung bakit ako tumatawa. Maayos naman na nakatayo ang aso kaya siguro okay na siya. Na-realize ko din na talagang malaki pala siya. Tinignan ko sa mata ang aso at nagulat ng makitang kulay gold ang mga mata niya. May aso ba