Kung Tayo Talaga Mga Nobela at Kwento

Masyadong toxic iyun. Pwede naman siguro kaming mag-umpisa sa pagkakaibigan. Tama, pwede muna kaming maging magkaibigan hangat kinikilala pa namin ang isat isa. Malay mo naman, baka kaming dalawa talaga ang nakatakda sa isat isa diba?

“OH MY GOODNESS Seryoso ba yan? Ate saan naman tayo kukuha ng 3 milyon?” “Bunganga mo paki tikom pwede ba? At kung maari ikaw na muna ang bahala dito kay mama hahanap ako ng paraan at baka hindi ako agad makabalik kaya umayos ka ha ayokong ma balita na hindi ka na pumapasok ah” “Ate naman eh kailangan pa ba iyon? Eh ang laki laki na nga ng problema natin tulungan na lang kita”

what if mahal nya ako, what if kung binigyan ko ng second chance, what if hindi lang ako ang nasaktan, what if may maganda pala syang rason, what if. Who knows itong second chance namin ito na pala ang happily ever after namin. Sigurado akong mas marami pa kaming haharapin na dalawa, ang mga kaibigan ko, ang mga magulang ko and of course the whole wide world, ikaw ba naman ang makipag relasyon sa isang professor pero ganun nga talaga. As long as na mag kasama kaming haharapin sila hindi na ako matatakot pa. Hindi kami perpekto, nagkakamali kami at sino ba naman ako para hindi mag patawad diba. I'm not perfect. Never have been. Never will be.

Hindi pa ba nya ako kayang ipakilala? " i think.. that'll never happen." Sabi nya. " ha? Teka bakit?" Tanong ko. Aba. Pano ko mahihingi ang kamay nya? Pano kami makakapamanhikan? " they are no Longer here."sagot nya. Ah.. kasi nasa korea ito. " eh di kapag umuwi sila ng pilipinas." Sabi ko.

Tsk! Kung hindi ako nakapagpigil, baka kung saang langit na kami nakarating. To be continued...

nakataas kilay na wika ko "As if naman pipigilan kita. Matagal mo ng pinag iisipan na umalis hindi lang natuloy noon dahil sa nangyari sayo, pero ngayon na nagiging okay kana dapat kana talagang umalis bago kapa mahanap ng asawa mo." aniya

Kaya for her, what is the reason for going to school kung alam mo naman kung saan ka pupulutin. Habang ai Tamari naman ay walang ganun ka importanting dahilan. Bastat kasama n'ya lang ang dalawang tinatawag n'yang true friends ay game na s'ya sa lahat. Kung saan sila ay doon din s'ya.

iyong attention span ko napaka limited lang sa isang tao. "Next time tayong tatlo noh? Kapag nagkasundo sundo tayo sa time!" "Sure! Sabihan mo siya tutal close naman kayo." "Oo, sige na...dito na kami. Bye, Aqee!" Nginitian ko lang siya at tumango.

Kioxi and I are close narin talaga, simula nong kanina palage na kami nag-uusap. This is our final na talaga, mamaya isasayaw na namin nang todo, ibibigay namin ang best namin para manalo sa contest mamaya.

"Abay ewan ko sayo Trix, nakakadiri ka ini-imagine mo bang hinalikan kita ha?!" IMAGINE? AS IN IMAGINE KO LANG YUN? TALAGA BANG IMAGINE KO LANG YUN? HUHUH P*TANGINA NAMAN!!! AKALA KO TOTOO YUN EH! Pero imposible yun! Imposibleng imagine ko lang yun, may imagine ba na parang totoo? "Eh? Imagine talaga? Ano bayan, di yun imagine eh, totoo yun parang totoo talaga." Saad ko sabay hawak sa labi.