Kung Tayo Talaga นิยาย & เรื่องราว

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

Kung tatakas man ako paano? Bubuksan ko ba ’tong pinto at saka ako tatalon palabas? Paniguradong hindi lang bali ang matatamo ko. Aagawin ko ba sa driver ang manibela? Pero baka maaksidente naman kami. Ang dami kong naiisip na kahibangan, nababaliw na yata ako. “We're here,” Masyado yatang napalalim ang pagiisip ko hindi ko namalayang nandito na kami sa restaurant na sinasabing pagkikitaan.

Paano pa kaya kung naghiwalay na talaga kami ng landas? "See you again..." mahinang usal ko. Kung kailan ulit kami magkikita? Hindi ko alam. O baka nga mas makabubuting hindi na lang…

Tumango-tango naman siya. Pagkarating namin sa mall ay dumiretso kami sa sinehan. Tumingin kami ng magandang panoorin. "Katty!" Nilapitan ko siya dahil may tinuturo siya. "Train to Busan 2: Peninsula," basa ko sa tinuturo niya. "Iyan na lang panoorin natin!" suhestiyon niya. "Sige! Sige! Anong oras iyan?"

Nakangiting sabe ko kahit na gustong gusto ng tumulo ang luha ko pero matinding pagpigil ang ginawa ko Please magsabe kana ng totoo. Sabihin muna sa akin ang totoo at sisiguraduhin kong papatawarin kita Kairus. Just tell me the truth please! Kinuyom ko ang kamao ko at hiniling na sana magsabe siya ng totoo. Hiniling ko na magsasabe siya ng totoo sa akin.

--- --- --- --- --- "Kung hindi ikaw..." --- --- --- --- "Sino?" --- --- --- --- Tumawa siya nang mahina. --- --- --- --- "Napakabilis mong maghanap ng salarin." --- --- --- --- "Katulad ng tatay mo." --- --- --- --- Nang marinig ko iyon... --- --- --- --- Sumikip ang dibdib ko. --- --- --- --- "Huwag mong banggitin siya." --- --- --- --- "Kung gusto mong malaman ang totoo..."

"Salamat talaga, T. Kung wala ka hindi ko alam kung saan pa ako kukuha ng pera." "Kung wala ako, puwedeng-puwede kay Kuya. Alam mong hindi ka niya pababayaan kahit minsan ay mainitin ang ulo no'n, ay tiyak na hindi iyon makakatanggi lalo na kapag dating sa 'yo." ××××

Is it worth it this time? Kapag ba binigyan namin ng chance ang bawat isa, magiging masaya na ba kami? Paano kung may kasinungalingan na naman? "Susubukan ko po, Papa."

Gagoo talaga. this is absolutely insane.