Kung Di Rin Tayo Sa Huli นิยาย & เรื่องราว

Habang tinitingnan sila ay hindi ko maiwasang mainggit. Sana kami rin ni Ryl.

Halos tumalon siya sa tuwa. "Konti na lang Hubs...magiging mine ka rin!"

"Dilikado kung dito tayo sa lugar na ito mayor. Baka mas lalong lumaki ang tsismis tungkol sa atin" T o b e c o n t i n u e d...

At habang naglalakad kami patungo sa kama sa nagpapaklitan kami ng h*lik, na para bang wala ng bukas. TO BE CONTINUED...

Sa isang hudyat nga naman ni Joshua ay siguradong magkakagulo sila roon at walang sinuman ang makapipigil kapag nangyari iyon. Ang tahimik din ng paligid ng mga sandaling iyon. Wala sa kanila ang gumagawa ng ingay kahit kaluskos man lang. Maririnig din ang paghinga ng bawat isa, maging ang tibok ng kaniyang dibdib ay tila tambol ng mga oras na iyon. Animo simula iyon sa nalalapit na digmaan na maaaring maganap anumang sandali.

"Hinahabol na nila tayo!" "We need to get rid of them!" Tugon niya at patuloy pa rin kami sa pagtakbo sa masukal na bahagi ng lugar na ito. "Basta, tumakbo ka lang at huwag na huwag kang kakalas sa pagkaka-hawak ko sa'yo!"

Naririndi ako sa inyong, parihas naman kayo, minsan lutang, awat sa amin ni Rina. Ang mabuti pa pumasok na lamang tayo sa loob. Dagdag na wika pa nito. Makipag siksikan, tayo sa loob ng gym para pag uwi natin ay amoy bayabas na tayo. Natatawang wika pa ni Rina. Sa amin ngunit napakunot ang noo ko.

Hindi na kami aabotan ng sikat ng araw kapag nanatili pa kami dito hanggang gabi. "Kailangan pa nating maglakad baka may kalapit lang na bayan dito at makahingi tayo ng tulong o may makita tayong tao at makahingi ng tulong." I said as I try to encourage them pero parang wala silang narinig.

Dahil sa kanyang sinabing ito ay pinagbuntungan siya ng pagkutya ng kanyang dalawang kasama habang nagpapainit silang tatlo sa pinapalibutan nilang lumiliyab na silab. "Itigil mo na nga iyang kaduwagan mo, Agtok," sabat ng isa. "Nasa kagubatan pa tayo malapit sa Sinagan, kaya hindi tayo lulusubin ng sinuman dito. Ligtas pa rin tayo dito," "Hindi naman ako natatakot na lusubin tayo nang sinuman dito," ani Agtok. "kundi kung anuman ang naririto,"

Halata nyo rin ba? Dumiretso na ako sa classroom namin alam ko na kasi kahapon pa kung saan ito banda. Mahirap na baka ma late pa ako kung ngayon pa lang ako maghahanap. Nakayuko lang akong naglalakad ng di sinasadya na may mabangga ako. "Aray!!" Ang nasasaktan kong sabi at tuluyan na sanang matutumba kung hindi lang ako naagapan ng nakabunguan ko na hawakan ako sa baywang.