Kwentong Pabula Tagalog นิยาย & เรื่องราว

MATAMAN akong nakamasid sa madla mula sa isang sulok na hindi abot ng liwanag mula sa ilaw ng bulwagan. Hawak ang isang kopita ng wine ay paminsa-minsa'y sinisimsim ko iyon. There, nakita ko si Shane na masayang nakihalubilo sa mga kakilala sa isang pagtitipon. Kasal ng isa sa kaklase nito noon at sinama ako ng pinsan upang magpalipas ng kabagutan.

Baboy talaga. Kinagat ni Miaka ang pangibabang labi niya at nagsimulang kumawala ang mga luha niya. Nilapitan ko siya at niyakap. Nagsimula ng humagulgol si Miaka, nanginginig ang buong katawan niya. “B—bakit—nagkaganito ako? He’s right; I’m just a whore— A slut—Nobody wants me unless I spread my legs infront of them,” humahagulgol niyang sabi. Her face was on her knees.

Pakiramdam ko tuloy parang ako lang ang hindi nakakakilala sa kumag na yun, kasi yung mukha ni bakla mukhang kilalang kilala niya yung mga hudas na yun. “Ma at Pa ko sa kanila.” Sagot ko dito (Ma at Pa, means malay at pakealam). “Bakit sino ba sila?” tanong ko nalang din, thought wala din naman akong plano na kilalanin pa sila at hindi ko narin hinihiling na makita pa sila, naku, panigurado mangangati ang kamay ko na sapakin ang walanghiyang lalaki nay un.

KABANATA 23 WARNING: Words that's not suit for young audiences. Suic*dal / K*lling / Rap*d Kabanata 23: 'The Piece of Memories' Napunta kami sa harap mismo ng bukal sa labas ng Mansiyon. Kung ganoon, pumapayag na kaya siyang uminom ako ng tubig galing sa bukal na ito. Tumingin ako sa kanya at naghihintay sa kanyang kasagutan.

Narinig ko ang mahinang tawa ni Azrael at nakita ko rin ang pagtaas ng kamay ni Rail, nagsasabing siya rin ay nagugutom na. "Malapit na tayo wife. Deritso rin tayo sa shabu shabu restaurant para doon kumain." Mas lumala ang nararamdaman kong gutom dahil sa sinabi niya pero nagtaka ako sa pangalan ng restaurant na sinabi niya. "Shabu shabu?" tanong ko, ngayon ay nakatutok na sa kanya ang buong atensyon ko. "Shabu shabu." Tumango pa siya pero nakatutok pa rin sa daan ang tingin. "It's a Korean food."

"Congee!" Ang Congee ay Arroz Caldo ang tawag sa tagalog. Iyon ang dala-dala ni Gran papunta sa kanila na nakaharap na sa isang chabudai uri ng lamesang madalas ginagamit ng mga chinese. Mababa lang ito, at ang upuan naman ay halos nakasalampak lang sila sa sahig.

Ano pa kaya ang isang libo? Inakbayan ni Mara si Jehanne at binulungan. "Ganito lang iyan. Kung ayaw mong maglaho, gawin mong mabuti ang trabaho mo." Naabala ang pag-uusap nila nang may bumagsak na mga pulang papel galing sa kisame... kumikinang ang mga iyon na parang mga confetti. Pero hindi lang ito basta pangkaraniwang papel. Nang mahulog sa palad ni Jehanne ang isa, nakakita siya ng pangalan at napagtanto niya ang isang bagay. Ito ang pangalan ng mga taong "bubulungan" nila ngayong araw.

Malapit na, opo. "5 pieces, isa kada gabi?" pinakita ko ang lima kong daliri sa kabila naman ay isa. Umiling ito at kumuha ng pork and beans na nasa lata. Bagsak balikat kong tinignan muli ang naka hilera na mga pancit canton. For my pride. For our pride self. For my pancit canton, at para hindi ako maging aswang kong 'di ko makakain 'yon. Laban lang!

Agad syang bumaba at dahan dahan rin akong hinawakan sa baywang para ibaba rin. Hinawakan nya Yung palapulsuhan ko..and without any word...tumakbo kami papasok ng kubo.... "Saan ka pupunta?" Tanong ko nang aalis Sana sya... Nagulat sya sa tanong ko ...pero maya maya ay nakabawi na rin... "Itatali ko lang Yung kabayo" Sagot nya... "Ang lakas ng ulan oh..mababasa ka pa lalo"