Kwentong Pabula Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Kung hindi n'ya lang ito mahal baka kanina n'ya oa natadyakan ito. "Peste ka huwag ka ng mag tagalog kung naka ekis lang din naman ang dila mo pag nagsalita. Ang bagay sayo pakainin ng puke ng baboy para maging matalas yang sila mo," singhal n'ya rito pero lihim naman s'yang natawa sa mga pinagsasabi n'ya. "Puke? You mean pussy?" nakangising tanong nito sa kan'ya.

tumawa si Tyang Marta. (FYI: Pa’ho means, mangga. Iyong maliliit na manggang hilaw na pabilog ang korte. Ganoon ang tawag doon sa Bicol.) “Sarappp!” napapalatak pa si Helena. Nakakamay lang ito habang kumakain silang mag-asawa, isang bagay na lalong hinangaan ni Markus dito. Walang kaere-ere sa katawan si Helena Montenegro. Kahit nababalutan ito ng mga karangyaan sa kan’yang paligid.

“Paglihis ng patutunguhan, Tulad ng malayang pag-agos. Dala ng pagbabalik, Ang panibagong yugto.” Mga katagang tulad ng nagdaang mga tula ay nakaukit din sa sanga. Mariin siyang napapikit sa nabasa, nahihinuha ang hindi magandang mangyayari. Ang mga bugtong na ito ay batid niyang mga palatandaan. Walang ano-ano’y hinablot nito ang isang kuwaderno at ang plumang nasa harapan ng mga nakasalansang libro.

Mukhang habang tumatagal, lalong nagiging pabaya at rebelde. ”G-ganon ba?” ”Oo, kaya lengua ang iluluto natin ngayon, para umuwi siya. ”Wow! Dila nga!” kapit ko ang malapad na pirasong karne na mainit-init pa mula sa pressure cooker. ”Dito pala gawa ang lengua?!” ”Kaya nga tinawag na ’lengua’, eh!” inis na bulong ni Mercy. ”Spanish `yun, ibig sabihin, ’dila’!”

" Pumasok ka na lang sa loob nang malaman mo. Huwag kang mag-alala, kayo lang ang nandoon at hindi kami makikinig sa pag-uusapan niyo. " Dala ng labis na kuryusidad ay tuluyan ng pumasok si Pablo sa loob ng kanilang bahay at hindi niya alam kung anong dapat na maramdaman nang makita ang isang dalaga tila isang prinsesa na nakaupo sa pang-isahang silyang gawa sa kawayan. " Ikaw na naman? " Kunot-noong pinasadahan ng tingin ni Pablo ang dalagang abot tainga ang ngiting nakatingin sa kaniya. " Ano na namang ginagawa mo rito? "

“Amarah! Halika rito! Bilis!” Lumapit ang isang babae na agad naglabas ng ballpen at papel para kuhain ang order namin. Umorder na si Bubbles ng mga inumin, iba-ibang lady’s drink at nang tanungin niya ako kung gusto ko ba ng pulutan ay napakunot ang noo ko. I am familiar in Tagalog words pero ano ang… pulutan? “What was that?” tanong ko. “Ang alin?” tanong nito.

Pero ang kawawa ngayon si Aunt Porchea. "By the way Manang said you always eat Makata right?? " sambit nya at napakunot noo ako Makata?? or Makopa?? "Pfft...Hahahaha really?? Kael?? Makata?" sambit ko at sya naman ay salubong na ang kilay "Why are you laughing??! " "It was not Makata! Hahaha i-its hahaha Makopa!! " saad ko kahit hirap na akong sagutin sya katatawa

Hindi ko alam kung bakit habang pinagmamasdan ko sila ay nakangiti lang ako. "So, saan tayo kakain?" tanong ko sa kanila. "Sa Kyeopta!" sabay pa na sabi nila, naka-finger heart pa sila. "Saan 'yan?" Itinuro nila sa akin yung isang restaurant na korean pala ang menu.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.