La Grandeza Mga Nobela at Kwento

Hindi na siya gano’n kabilis magdesisyong pumatay. At lahat ng ito ay dahil sa dalawang kagandahan sa buhay niya—ang isa’y malaki, at ang isa’y maliit. Maging si Uncle Greg, na siyang personal na tsuper at tagapagtanggol ng Ginoo, ay hindi rin sigurado kung sino ang mas paborito nito: ang “malaking kagandahan” o ang “munting kagandahan.” Habang nagmamaneho, narinig niya ang batang babae na nagsabi sa kanyang ina gamit ang boses na parang matanda na:

Matagal nang gustong makilala ng mga Monteverde ang nagpalaki sa kanya pero hindi niya binigyan ng pagkakataon ang mga ito. Si Killian Grey Trevisan—ang pinakamakapangyarinahang tao sa mundo ng mga mayayaman at walang sinuman ang may kakayahang kumontra rito doon sa France. Ang emperador ng mga bilyonaryo at mga sakim sa pera. Bigla niyang naalala ang lahat ng pangyayari noong nilisan niya ang France at hindi niya namalayan na tumulo ang kanyang mga luha.

Anong karapatan niyang panghimasukan ang kaibigan? Natural lang sa mga katulad ni Leon ang humanga sa maganda at kahali-halinang tulad ni Thalia. Bukod sa magandang lalaki ito ay may maipagmamalaki sa altasiyudad. He owned the biggest pharmaceutical in the country and in some part of asia. But the fuck he cares? He has his own billion dollar$. Ano ngayon sa kanya? Anong pakialam niya sa bagay na iyon? So what kung magkagusto ito kay Thalia? Dalaga naman ito—oh Shit! Muli ay lihim na napamura si Michael. He hates the thoughts of losing his private nurse. Damn it!

"Ito ay ang pagkakataon na gamitin ang gift mo para sa good. Ang good na mas malaki kaysa sa isang maliit na Café." "Ang good ay hindi defined ng magnitude, Amelia," paliwanag ni Billie. "Ito ay defined ng depth. Sa loob ng sampung taon, binuo ko ang foundation ng peace para sa pamilya ko at sa komunidad na ito. Ang structural integrity ng Bridge na ito ay nakasalalay sa katotohanan na nandito ako. Kung aalis ako, sinasabi ko sa kanila na ang peace ay temporary, na ang calling ay laging nasa chaos."

Nanlalaki ang mga mata ko habang patuloy na humahakbang ang aking mga paa palapit sa kanya. Kusang huminto ang aking mga paa nang nasa tapat na ako ng lalaki. Napansin kong guwapo ito. Makapal ang kilay, matangos na ilong ngunit at makinis na balat na sa sobrang kaputian ay para nang ibinabad sa suka. Ngunit kahit maputlang-maputla ang hitsura nito at medyo violet ang kulay ng mga labi ay hindi maikakailang guwapo ito. Mestizo ang anyo nito at hindi mukhang Pilipino. Bakit kaya siya nakahiga sa malamig na bato? Sino ang naglagay sa kanya diyan? Siya ba ang tumawag sa akin kanina?

Matapos ang mahabang pagmuni-muni ni Chloe sa banyo, she then went back to the bedroom and tried to make her bed ng may bigla siyang nakita na gamit that was totally out of place, napansin niya ito na nakalatag sa sahig. She readily picked it up and realized it was an Alligator Engine belt by Ralph Lauren, expensive stuff. A confused look went her way.

"Alam ko kung gaano kakulit ang utol ko kapag talagang nagustuhan niya ang isang tao o bagay," Nanlaki ang mga mata nito sa sobrang pagkabigla. Natutop din nito ang bibig kaya naman hindi niya nasilip kung napanganga pa ito o nanlaki ang butas ng ilong. Basta ang alam niya kahit na biglang-bigla ang hitsura nito ay magandang-maganda pa rin ito sa kanyang paningin. Weakness din naman kasi niya ang babaeng may tuwid at mahabang buhok.

I smiled in return, but it’s a plastic bago maglakad papasok sa building. Kahit na anong sama ng ugali ng lalaki na ‘yon, you can’t deny how massive his business is. Mas malaki pa nga ata ito sa building namin. Tsaka sikat ang pangalan ng mga Arygos kaya hindi na nakakapagtaka na mas mataas ang kinikita ng kompanya nila kaya ganito ang kalaki ang building nila. “Good morning, how can I help you?” tanong sa kaniya ng isa sa mga staff.

De-salamin pa ang at kitang kita ang repleksyon ng ulap sa taas. Grabe! Ginawa itinayo lang ata ito para humanga ang isang tulad kong may pagkaignorante. I mean, how could a single person like him command something so massive, so flawlessly constructed? “This way, Madame…” giya sa akin ng parang matanda lang sa akin ng limang taon.

halos labas sa ilong na sinabi ko habang tinititigan yung susi sa kamay ko. “Tsk. We can just live in the mansion,” si Great. Mabilis na bumaling ang mukha ko kay Great at kitang-kita yung pagkakakunot ng noo niya habang nakatingin kay Mamita. Mamita on the other hand, parang sanay na ito sa attitude ng apo niya at isang malaking ngiti lang ang isinukli. “You won't have any privacy if you 'll live there. Brittany will always bug her”