La Grandeza Novels & Stories

Sagot niya, "Kilala mo na ba sila?" "Hindi pa po." "Ang kulay puting ito ay si fuerza, ang kanyang pangalan ay nangangahulugang lakas. Itong kulay kayumanggi naman ay si hermosa, nangangahulugang marikit ang kanyang pangalan. Itong kulay itim ay si Baste, hango ito sa aking pangalan. Itong kulay abo naman ay si Mercedes, nababagay ang ngalan na iyon sa kanya. At itong huli na mamula-mula ang kulay ay si Lucas, na nangangahulugang liwanag."

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

"Pero mas maganda ang mga bituin sa Giant Continent. Dahil doon, nakita ko na ang mga bituin ay hindi lang nasa langit. Ang mga bituin ay nasa puso ng mga tao." Sa ilalim ng liwanag ng buwan, ang basurerong naging bilyonaryo, ang haring naging ama, ay natagpuan ang kanyang huling at pinakamahalagang tagumpay. Hindi ito sa pagkuha ng kapangyarihan, kundi sa pagtanggap ng kapayapaan. Hindi ito sa pagiging isang "diyos," kundi sa pagiging isang simpleng tao na kontento sa pag-ibig, pamilya, at sa isang mundong kanyang ipinaglaban upang maging mapayapa. Ang kanyang tunay na kayamanan ay nasa kanyang mga kamay, sa hugis ng isang pamilyang kanyang minamahal. At iyon ang pinakamagandang kuwento na

GRACIA Akala ko ang katahimikan ay sapat na upang protektahan ako. Na kung dahan-dahan kong iinumin ang aking katas ng granada, kung pipigilan ko ang aking hininga, ang gabi ay magtatapos nang walang gulo, tulad ng isang marangyang panaklong sa kaguluhang ito. Ngunit ako ay nagkamali.

Ganito naman talaga ito, tila kay laki ng problema nito sa mundo. May nakita naman akong malaking tulay na gawa sa kahoy na may nakapalibot na vines to cross over the huge swamp. And across that is the huge tree pero nanlaki na lang ako ng marealized ko kung ano ang punong ito. It is a freaking huge tree house! No, this is not just a tree house, this is the mother of all tree house. A tree palace! But shit, it sounds so corny coming from me. Tree palace?! I know they have a better name with this freaking enormous tree.

Pinilit kong limutan ang lungkot na pumaloob sa akin. Ang atraksyong Krus ay may taas na 302 feet. Ito ay gawa sa pinagsamang bakal at konkreto. Sa pagkakataong iyon ay naabot lamang namin ang ika-36 na palapag nito kung saan maaari naming masilip sa mga bintana ng pahalang na bahagi ng krus ang kabuuang likas yaman ng Bataan at sa kung hanggang saan pa man ang kayang abutin ng aming mga mata. Nakakalula ngunit nakakabilib ang karanasang ito.

Napakasimple nito pero ang lakas ng dating na tila ba nanikip ang malaking opisina nya. "About what?" "Well, about Grace" "What about her?" Kunot noong tanong nito. "Hindi na ko magpapaligoy-ligoy pa" sagot nya at tumayo mula sa pagkakaupo at sumandal sa mesa paharap kay Carmella na tila ba walang kaalam-alam kung gaano ito kaganda habang nakatayo sa harapan nya at nakabuka ng kaunti ang mga labi nito. Aaminin nyang nais nyang halikan ang mga labi nito tulad ng ginawa nya sa kubo at higit pa.

”Wear this. Mabilis ko namang ipinatong ang t-shirt na iyon sa suot ko. Havoc just stared me while I’m doing it. Nang matapos ay kaagad niya akong iginaya palabas ng silid. Those men outside immediately stood straight when they saw Havoc. Dumeretso kami sa malaking hapag kainan. I don’t want to admit but this mansion is huge. I don’’t think the word mansion is fit to describe it. It can be described as castle. Halos kakasiya na ang mahigit 500 na katao rito.

Kung ang wish power ni Ted Summers ay kasing laki ng balahibo ng kalapati, yung kay Jade Benmore ay kasing laki ng balahibo ng ostrich, isang daang beses na mas malaki kaysa kay Ted. “P*ta!” “Ang napakalaking dami ng wish power, kapag ito ay naging banal na kapangyarihan, malamang ay napakalakas nito. Ang hiling na maging labing-walong taong gulang ulit, sige, pagbibigyan ko!”