Lafayette Baguio Novelas e Histórias

seryoso niyang sabi sa akin. "Ahuh? At ano naman yun?" tanong ko. Kay kuya ko pinapadaan ang ibang mensahe para sa akin dahil hindi ako ganun kahilig sa mga gadgets. "May transaction atang magaganap sa Laguna. Hinihingi nila ang presensya ni Lanz para masiguradong ayos ang lahat. Yung mga bagong tapos kasi sa training ang ipapadala doon." paliwanag niya sa akin.

iyon ang parang sirang plakang paulit-ulit na sinasabi ni Joaquin sa kanya habang nagawa nitong panatilihin ang lakas ng pananalasa nito sa kanya. Hindi malaman ni Lara nang mga sandaling iyon kung iiyak na ba siya dahil sa labis na kaligayahan. Dinig na dinig pa rin niya ang malakas na buhos ng ulan sa labas ng cabin. At ang malamig na ihip ng hangin kung tutuusin ay malayang nakakapasok sa bukas na mga bintana ng bahay. Dapat sana nang mga sandaling iyon ay nilalamig na siya. Bukod pa iyon sa katotohanang malamig na lugar ang Baguio. At iyon ang dahilan kaya nga ito tinagurian summer capital ng Pilipinas.

Malamig, tahimik, at tila pinapaalala sa’yo kung gaano ka kalungkot kapag mag-isa ka. Si Lia Santiago ay nakaupo sa far end ng Luna Azul, isang hidden bar sa Baguio na kilala lang ng mga local artists at ng mga gustong tumakas sa ingay ng siyudad. Halos maramdaman mo ang faint scent ng coffee at whiskey na humahalo sa wet pine air. Jazz music floated softly sa background, at ang low hum ng mga boses at clinking glasses ay nag-create ng cozy, almost intimate vibe.

Si Julie ay nakasakay na rin sa bike carrier ni Carlo, excited na makita ang dagat kahit sandali lang. Bago kami umalis, tiningnan ko ang bakeshop. Tahimik na, maayos ang lahat—parang nagbigay pa si Sol ng huling titig ng pagpapahalaga sa aming dalawa bago siya nagpunta sa Manila kasama si Miss Lillian. "Ikaw na lang sasama kay Carlo , Nene sa pag delivery sa costumer at ako na lang bahala magligpit dito sa Kalat natin. At isa pa Maaga tayo mag close ngayong araw." Wika ko.

Kabanata 9 HALOS madaling araw na nang makarating si Alea sa Baguio sakay ng UV. Talagang nagmakaawa na siya sa mga taong nasa pila para lamang makasakay kaagad dahi sa tindi ng pag-aalala niya kay Kali.

Para sa taong may pera, mabilis lang ang pag-uwi ng isang Duncan Clyde De Luna mula Bicol hanggang Baguio kung saan naroon ang pamilya. Bicol to Manila and Manila to Laoag kung saan niya iniwan ang sasakyan ay eroplano ang sinakyan ng binata. Laoag to Baguio ay joy ride na with his car. "What a long trip at all. Pero okay lang, successful naman ang lahat," wala sa loob na sambit ni Duncan nang nasa garahe na siya.

Sambit ng binata saka iniipit sa mga nakapatong na bulaklak ang white envelope kung saan nakasilid ang sinulat niyang tula. After sometimes, tumayo na rin sa wakas ang binata pero lumipas pa ang ilang minuto bago nagpakawala ng malalim na paghinga saka tuluyang nilisan ang sementeryo. SA kabilang banda, dahil sa pera ay madaling nakarating sa siyudad ng Baguio City si Thea. Pagkatapos nagtanong-tanong sa paliparan mismo ay nagpa-booked agad siya ng ticket bound for Baguio City.

Ariana Wayne POV Medyo makulimlim ang langit pero hindi naman mukhang uulan nang ilabas ni Lucas ang sasakyan mula sa garahe ng Forbes. Ito ang unang pagkakataon na lalabas kami ng Metro Manila simula nang lumipat kami. Ang destinasyon? Laguna. Gusto naming makita ang foundation na nabanggit sa digital vault ni Papa, at kasama namin si Mama na hindi mapakali sa backseat habang tinitingnan ang kanyang itsura sa compact mirror.

Napansin niya ang namumuong luha sa mga mata nito. "Are you okay?" nag-aalala na tanong niya. Ngumiti ito at inaya siyang maupo. "I have something for you." Kinuha nito ang isang paper bag na hindi niya napansin. "You will like it. Sinadya ko pa sa Baguio 'yan dahil gustong-gusto mo ang strawberry doon." Inilabas nito ang isang plastic container na naglalaman ng strawberry.

“Wala lang. Bigla kong naisip. Mukhang kailangan nating dalawa ‘nun. Ikaw lalo na, stress ka, buntis ka pa. Gusto mo bang umakyat tayo sa Baguio?” “Baguio? Gusto ko 'yan!” sagot ni Bella, biglang na-excite. “Matagal ko nang pangarap yun. Lalo na sa La Presa, diba dun yung strawberry farm na parang sa Forevermore?” Napatawa si Rafael. “Yun na nga. Eh di tayo na lang mag-Forevermore sa totoong buhay.” Namula si Bella. “Huy, wag kang ganyan.”