Langit Lupa Impyerno Mga Nobela at Kwento

Maaari kayang ang Senyorito iyon? Magmula nung gabing iyon ay wala na kaming komunikasyon sa isa't isa. Kanina lang siya nagtext ulit sa akin, sinabi lang niya na dalhin ko daw ang phone. Nahirapan pa nga ako kung saan ko ilalagay na hindi makikita ni Impo. Tuwing dadalo kasi kami ng buwanang pagtitipon ay dapat naka-saya ako ng mahaba at nakasimpleng t-shirt. Ngayon ko lang narealize na wla palang kafashion fasion si Impo sa katawan.

Sagot ng Otima. "At nang itapon naman sila ulit ng impyerno sa Mundo da Fantasia, sa kadahilanang halos mapantayan nila ang lakas ng mga Heneral na tagapagparusa ng Imoyerno at punangalanan silang Sempiternal o walang kamatayan." Putol ulit sa kwento ni Otima ng magtaas ng kamay ang isa sa mga Anciàos Santos. Napatampal na lang sa noo si Otima.

Matapos makita ang kaakit akit na ekspresyon ni Harlem Lee, ang tingin ni Imani ay napuno ng paghanga. ‘Yung mas malakas siya kumpara sa mayabang kahapon, sigurado!’ Naghanap ng pagkakataon si Imani para ipaalala kay Xynthia Zimmer ang perang inutang niya. "Ay naku! Malapit na mag-nine-thirty! Bakit wala pa ang bagong may ari?"

Pwera lang kay Lost na nakaka-konsensya naman patayin. At di pa ako mananahimik hahabulin ko ang mang-aagaw pwera kay Lost, sa impyerno. Uhmmm. Wait lang. Parang trespassing din ako doon sa impyerno. Hehehe. Di naman ata ako mamatay tao at doon ang punta ko. Diyos ko po. Kahit po malala ang talas ng bibig ko, alam niyo namang best-friend tayo diba? Hehehe. Love you Papa God.

"Isipin mo na lang kung nagkagusto ako kay Harmony, o si Harmony sa akin. Mas matanda siya ng isandaang taon sa akin! Ang ibig kong sabihin, hindi ko alam kung ano ang edad niya sa mundong ibabaw, pero dalawandaang taon at mahigit na kasi siyang nandito, kaya kung iisipin, mas matanda siya sa akin. At hindi rin naman ako magtatangkang magkagusto sa kanya dahil ayokong maipatapon sa limbo o sa impyerno." "Ano ang limbo?" "Sabi ng mga nandito, ang limbo ay lugar ng walang hanggang kadiliman at isang malalim na hukay na walang dulo. Para kang bumabagsak sa kawalan! Ang impyerno naman ay lugar ng walang hanggang paghihirap, pasakit, init at apoy." "Ayoko ring mapatapon sa lugar na ganoon," sabi

FIMESCAR*** Ginulo ko ang buhok ko sa sobrang inis kagabi ko pa nabasa ang message ni Haring Impyerno pero tang ina na malutong pa sa chitcharon hindi pa din ako nakakalimut. Paulit-ulit nag fla-flashback sa utak ko yong text niya. Bukas na ang uwi ni Hellios hindi ko alam talaga kung paano ko haharapin si Hellios bukas pag uwi niya baka mamaya bugahan ako ng apoy nun sa sobrang inis niya sakin o kaya totohanin niya yong text niya sakin.

Limang buwan. Isang daan at limampung araw ng purong impyerno. Ganyan inilarawan ni Dylan Altamirano ang bawat segundong lumipas mula nang tumakas ang kanyang mag-ina. Sa loob ng limang buwan, ang napakalawak at marangyang Altamirano Mansion ay naging tila isang malamig at abandonadong sementeryo. Walang musika, walang tawanan, at higit sa lahat, walang presensya ng kaisa-isang babaeng nagbibigay ng buhay at kulay sa madilim na mundo ng bilyonaryo.

wa-agg kang lalapit" nangnginig na boses na sabi ko "Bakit? di pa nga tayo tapos ehh" "Hindi pa nga kita naihatid sa impyerno!" sabi pa nitong nakakalukong tuno at parang nagaalab na mga mata nito sa galit napiling iling naman ako. "Huwag parang awa mo- Aaahhh!!!"

Loka loka talaga. “Ano? Lipat na tayo sa pangatlo?” Yaya ko sa kanya. “Wait, five minutes pa. Yung isang iyon kanina pa ako tinitignan oh.” Tinignan ko ang itinuturo niya, “Seryoso ka ba? Jojowain mo iyan? Eh mukhang galing na sa lupa, langit, at impyerno iyan eh. Mukhang bangkay, parang ninuno ni Satanas.”

Tumawa itong naiiyak at dumugtong pa, "Gising ka na!" Tumikhim si Mark, halatang mahina pa rin at nagtanong, "Nasa langit na ba ako?" Dahil nagsalita ito, tumawa siya dulot ng saya at napapunas ng luha. Napabitaw nang paghinga si Hivo at natawa naman si Zayn sabay sabing, "He's fine!" "Wala ka sa langit, nasa impyerno ka," aniya na mabilis na lumapit.