Laperal Mansion Baguio Mga Nobela at Kwento

Napansin niya ang namumuong luha sa mga mata nito. "Are you okay?" nag-aalala na tanong niya. Ngumiti ito at inaya siyang maupo. "I have something for you." Kinuha nito ang isang paper bag na hindi niya napansin. "You will like it. Sinadya ko pa sa Baguio 'yan dahil gustong-gusto mo ang strawberry doon." Inilabas nito ang isang plastic container na naglalaman ng strawberry.

Asawa, Amanda Herkunft Ching Properties: Apat na mansion – Laguna, Malabon, Cavite, at Pangasinan. (Sent) Agad kong ipinadala kay Agent Black mga detalyeng kailangan niya. Tumawag ako pagkatapos at nag-ring ito ng ilang beses bago sumagot. Kahit nasa ganitong misyon, walang inaatrasan si Agent Black lalo na kapag tungkol sa kaligtasan ng mga tao. Sa ika-apat na ring, sinagot niya ito.

Nando’n nakalagay ang laptop niya, ilang file folders, at, oddly enough, isang matte-black paper bag. Dahan-dahan kong binuksan ang paper bag. Sa loob, nakatiklop ang isang pirasong black lingerie—sheer mesh with lace trims, sinlambot ng huni ng gabi. No tag, no price, evidently custom-made. Nanlaki ang mata ko. Bago ko pa maisara ulit ang bag, may narinig akong tunog ng takong sa hallway—pababa, papalapit—tapos ang pinto ay bahagyang bumukas.

"BILISAN MO!" Kahit nanghihina at nanlalabo ang paningin ay pilit na naglakad si Cherry hanggang sa makalabas sa warehouse kung saan siya dinala. Katabi lang halos iyon ng Shangrila Hotel sa Baguio City na pinagganapan ng ilegal na subastahan.

Wala namang nagduda sa naging tugon n'ya. Lumipas ang ilang buwan, masaya ang lahat sa mansion ng mga Montillano sa Quezon City. Punong-puno ng mga dekorasyon ang malawak na bakuran, malapit sa may pool area. Ang mga bulaklak na mula pa ng Baguio ay maayos na nakahilira sa gilid ng daan papunta sa ginawang altar. Sa kabilang bahagi ay naroon naman ang inihandang reception area para sa lahat.

Gosh, ang init pa! And why does this place seem so unfamiliar? Parang masyadong malayo ito sa hotel namin ni Sol na hindi ko alam kung saan. Why is this happening to me? This is so annoying. Nadako ang mata ko sa isang sikat na store na nadaanan ko. Mula rito sa labas, natatanaw ko ang mga branded bags na naka-display. Kuminang ang mata ko nang makita ko ang bagong display nila ng handbag na matagal ko ng hinihintay. Napatingin ako sa presyo nito, Php 200,000. Nadako ang mata ko sa paperbag na bitbit ko.

Lumabas lang daw ito saglit para salubungin siya makita ang apong kinasasabikan. Nakauwi na nga si Perla mula Maynila.Hindi pa sana niya gustong umuwi dahil hindi pa siya handa ang kaso nagkasakit ang matandang kumukopkop sa kanya kaya kinuhu ito ng anak niyang taga Bikol. Balak sana niyang makiusap na doon lang muna siya sa bahay nito sa riles pero sabi ang matanda na nakatakda na daw itong i demolish sa darating ng buwan dahil squatter lamang sila doon at tatayuan ng isang building ang lugar nila.

Anong nice sa pagkamahal na bag na ‘yan? “And the third one, Sir. This Chanel 2025 Pillbox Minaudière bag. One million, eight hundred thousand seven hundred pesos.” “Fix everything, please. We’re in a hurry.” sabay abot nito ng kulay black na card. Bahagya akong nagbaba ng mukha nang makita kong kinalabit ng isang babae ang kahera. “Ang ganda-ganda naman kasi niya kahit walang ayos,” dinig kong sabi ng isa.

Naramdaman ko ang paghagod ng kanyang palad sa aking likod hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Kinabukasan ay naisipan naming mamasyal ni Levi. Parehas naming favorite place ang Baguio kaya in-enjoy talaga namin ang mga sandali namin sa naturang lugar. Kasalukuyan akong pumipili ng souvenir T-shirt nang may tumapik sa balikat ko kaya agad ko itong nilingon. Si Architect Lulu. Ang alam ko’y naka-leave ito kaya hindi na ako magtataka kung bakit ito naroroon.

Sa kanyang kamay ay may bitbit siyang paper bag. "Wear this for me tonight, Attorney," sabi niya sabay abot ng paper bag sa akin. Napatingin ako sa paper bag. Nakita ko ang pangalan ng boutique. Kilala ko ang boutique na iyon. Isa iyon sa pinakamahal na lingerie shop sa Makati. Ang mga damit doon ay nagkakahalaga ng libu-libong piso. Kinuha ko ang paper bag at binuksan iyon.