Laslas Sa Kamay Broken Novels & Stories

May pinag-uusapan sila na hindi ko naman maintindihan. "Akyat muna ako, titignan ko si Sam." Sabi ko. "Mabuti pa nga Alex. Ikaw naman nagdesisyon na break na sila eh." Sabi ni Misa sabay inum ng wine. Tumayo ako sa harap nya. Napasinghap naman sya. "Sasakit siguro yung kamay ko kapag tumama sa mukha mo." Sabi ko na kunwari nag-iisip pa.

anas niya. Pakiramdam ko ay may kung anong sumasakal sa aking puso. Kumurap-kurap ako para itago ang sakit at agad na kinalas ang kamay kong nakapulupot sa kanya. Tinangka kong lumayo ngunit hindi niya inalis ang kamay na nakahawak sa akin. "I'm not good enough for you? I-Is it because I'm broken and weak?" "No… That's not what I meant… Baby look at me…"

Itinaas nito ang kanang kamay. "Iniligtas ako ng kamay na ito sa mga masasamang bagay. Maraming pagkakataon na sa buhay ko na nagkamali ako, nakasakit, at nasaktan and during those times, this hand always lead me to the good path. It's like a divine intervention."

Sana makasama ko sila hanggang sa dulo. "How 'bout you? Balita ko broken hearted si Lorcan. Ayos pa ba kayo?" pabalik niya ng tanong na hindi ko inaasahan. "Broken hearted?" Mahina akong natawa. Impossibleng ako ang may gawa no'n. "Yeah, naglasing daw kagabi tapos nagkwento." Naglasing? So, 'di siya sasama rito? Paniguradong may hang-over siya.

sabay naming sabi. "Never forgets as the heart gets broken; it wreaked, and abreact," Vani started the four-syllable Cywydd poem. Kinuha niya ang bow sa mga kamay ko at ang arrow na nagawa ko. Kumuha siya ng hinog na mangga, dinilaan muna niya ito at bahagyang kinain ito kahit hindi pa nabalatan—he's awkwardly looking at me. I can feel a sensation between us.

Zamira Rios POV Kung may natutunan man ako sa pakikipag-merger sa isang Del Fierro, ’yun ay ang katotohanang ang salitang ‘break’ ay hindi kasama sa vocabulary ni Santiago. Akala ko talaga, sapat na ang panggigisa niya sa akin sa ilalim ng lamesa habang kaharap ang buong board of directors ng pamilya ko. Pero putsa, sarado pa lang ang pinto ng private penthouse, hila agad ang lolo niyo.

“You’re impossible, Paris. Bahala ka. But I’m warning you, don’t you do anything to upset Lola.” Tahimik na napangisi si Paris. “Relax, Theon. Magbi-break din naman tayo.” Confident siyang magagawa nila iyon ng maayos. Just the right timing and execution. Isa pa, wala naman kasi talaga silang feelings sa isa’t isa. “We just need to follow the right breakup formula,” dagdag pa aniya. “What?” “Heated arguments plus jealousy and misunderstanding minus communication and time, idagdag pa ang mga babae mo. That will surely equal to break up.”

sabi niya na mababakas ang kalungkutan sa mata kaya napaharap ako dito. "paano mo naman nasabi iyan Mitch?" "mas naakit ako sa mga bagay na nakakalipad. Tulad ng ibon" sabi nito at tumingala sa langit "mabuti pa sila ay maaaring pumunta sa lugar kung saan nila gusto" dagdag pa nito. Akmang sasagot ako ng nagring ang telepono ko "Mitch. I have to go, may emergency" sabi ko pero malungkot pa rin itong tumango sa akin.

GOLDEN AVERY'S POV Ilang minuto siyang natahimik at sinong hindi naman kung bigla bigla ka na lang yayakapin habang nag bre-breakdown. Ang kamao niya ay mabilis na kumalma dahil hinawakan ito ng isa kong kamay. " I'm sorry..." Basag ko sa katahimikan.