Laslas Sa Kamay Broken Novels & Stories

Kahit anong gawin kong pagtapak sa preno ay hindi talaga kumakagat. "Oh God! Someone tampered my break!" nahihitakutan kong bulalas. Inulit-ulit kong tapakan ang break ngunit ayaw talagang gumana. Mukhang ito na yata ang magiging masaklap na katapusan ko. Ano ang gagawin ko ngayon?

Tiningnan pa ako nito mula ulo hanggang paa. "Vaklaaaaahhhh! Na brokenhearted ka lang mas lalo pang gumanda!" Biglang tili ni Bree at lumapit ito sa akin. "Bebe girl ang ganda ganda mo sobra! Kung alam ko lang na nakakaganda ang pagiging broken, pagpapabasag talaga ako ng ilang ulit."

“Trust me. I can handle this.” Nag-angat ako ng tingin sa kanya. His confidence, it’s always comforting, yes, pero nakaka-inis din. Lagi na lang siyang kalmado. Parang siya lang ang may hawak ng mundo. Samantalang ako, unti-unti nang nauupos sa pressure. “Huwag kang umasa masyado sa tiwala,” bulong ko. “Trust is fragile. And once it breaks.” He held my hand tighter. “Then we make sure it doesn’t break.”

Ang sakit sakit niyang mahalin. Ganito pala ang pakiramdam kapag broken. Hindi lang puso ang naaapektuhan kundi pati na rin ang buong sistema. Nakakawalang gana sa lahat. Wala akong maramdamang kahit kaunting gaan ng kalooban man lang at sa patuloy na pagdaan ng mga sariwang alaala, maiksing sandali ko sa mansyon kasama sya ay hindi ko mapigilan ang pagluha.

Wala sa sarili siyang napalunok at mariing tinitigan ang mukha nito. “Wow,” sambit ng bata habang nakatingin sa kanya. “You’re so pretty po.” Wala sa sarili siyang napakurap. Nang sinubukan nitong tumayo ay agad niya itong inalalayan. Ito na rin mismo ang nag-abot sa kanya sa phone niyang nahulog. May crack na ang screen nito dahil sa lakas ng impact ng pagkakahulog. “I’m sorry I broke your phone,” wika nito. “I’ll go and ask my Papa to pay for it.”

Nawala na rin sa isipan ko ang sinasabi niya dahil kamuntikan na kaming mapadaus-os sa kinauupuan dahil sa biglaang pag-break ng driver. "What's happening?" sabi namin ni Lawrence. "Sorry po, may biglang tumawid kasi na bata." Saad pa ni mang Juan. Napalingon kami sa bintana. May batang lansangan na nakikipagpatintero sa kalsada. Bumusina si mang Juan saka nagpatuloy. "Naku, kung 'di ako naka-break baka natuluyan ko 'yon," narinig ko kay mang Juan.

Tinignan lamang nila kami, walang nais na tumulong. “Away magjowa, yan,” narinig ko sa isa sa mga naroon. “Never mess with someone with a broken heart,” dinig kong saad sa isa sa mga kasama ni Sir Ian. Broken hearted? Si Sir? Mabo-broken ba ganito ka gwapo? Saad kosa isipan.

He reminded. Marahas kong itinango ang ulo habang may malaki at tagumpay na ngiti sa mga labi. Call it magic, call it true I call it magic when I'm with you And I just got broken, broken into two Still I call it magic, when I'm next to you My eyes are slowly giving up. Unti-unti ng bumabagsak ang mga talukap sa lambing ng boses na naririnig mula sa katabi.

seryosong sabi ni Carlo kaya tumango-tango ako. “Salamat, Carlo.” “Sa ngayon, wala pa rin siyang malay, at matinding head injury ang kaharap niya based on his CT scan,” aniya niya sa akin. “He broke his left arm and left leg.” Pumikit ako sa narinig at niyakap ang unan na nasa tabi ko. “I can’t afford to lose him…” muli na naman akong umiyak. “I can’t lose him.” Maya-maya, naramdaman ko na lang na hinahagod ni Sasha ang likod ko para patahanin.

Akala niya ay magiging masaya na siya kapag nakasama na niya ang mag-ina niya, but he was wrong. For the third time and he make sure that it will be the last… I am broken again. My heart broke again…