Laughable Novels & Stories

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

Pinunasan din ng lalaki ang kanyang mga luha gamit ang kamay nito habang ang isa ay ginagap naman ang kanyang palat at marahang pinisil. "I love it every time you laugh, because you make me laugh too. I love whenever you smile. When you are sad, I feel sad too. Every time you frown, I want to tell you a corny joke to make you laugh. I love whenever you smile, you make my heart skip a beat..."

pagchat nito sa akin na dali-dali ko namang sineen. “Why Iskibidi?” natatawa kong reply, tinawanan ko ang aking sariling mensahe but this búllshit, ang killjoy niya talaga. Hindi man lang nagawang ihaha yung message ko, “Why are you laughing at your own message? Sanaol baliw” waring napa-awang ang aking labi sa naging turan niya, so balíw na pala ang tingin niya sa akin palibhasa ay hindi siya marunong umintindi ng humor. “Ang pangit mo namang kabonding” naiinis kong sabi sa pamamagitan ng pagvovoice message ngunit hindi niya na ito pinansin.

sagot nito sa mahinang tono. Bahagya akong napatigil at ilang segundo lang ay 'di ko na mapigilan ang tawa ko. "PFFFT HAHAHAHAHAHAHAHHAHAHAHA Funny. Mr. Castañeda." It's been a while since I laughed this hard.

If jokes are meant for good laugh and fun, well I beg to disagree. Hindi kailanman naging magandang biro ang ginawa nitong pambibitin sa akin kanina. How dare he stop midway when I'm in the verge of losing my sanity for experiencing how he savor my sensitive cunt! Ungrateful brat. Pinakain na nga't lahat, hindi pa inubos.

Masyado bang nakaka-shock ang pag-amin sa totoo kong nararamdaman? My tongue is ready to spit my deepest explanation, but my eyebrows furrowed because this midget lady in front of me suddenly burst into laughter. "What's funny?" Ayoko man mapikon ngunit nagawa ko siyang singhalan dahil hindi siya matigil sa kakatawa.

“Hindi ko na kayo iistorbohin pa, mga boss. Mukhang kailangan niyo pa ng alone time. Ang bugnutin pa naman ni bossing kapag nabibitin.” “Shut up, Lance,” Gab grumbled. Malakas na natawa si Lance bago ako hinarap nang nakangisi. “See you, love.” Natawa na lang ako habang pinapanood siyang lumabas ng office. “He looks like a good guy,” sambit ko bago hinarap ulit si Gab na nakakunot ang noo. “And funny, too.” “Funny?” He scoffed. “I don’t think so.” Mas lalo akong natawa. “You really find that funny? He’s making fun of me!”

"And if it is, then it's not funny." Napunta ang tingin sa namin sa kanya. Habang si Luigie ay disappointed na nakatingin saming lahat. "It's not, I'm not joking. Ha! I'm disappointed, I thought my friends would be happy, I thought my friends would support me and congratulate me, but it's the other way around. Lahat kayo hindi masaya, why? Because we're guys? Because of that fvcking reason?! Answer me!" Nabigla kami ng bigla siyang nagwala. Tears started to stroll down on his face.

I laughed and even cover my mouth like a 'Dalagang Pilipina' yeah~~ "See!! Hindi ganyan tumawa si Ara! Labas gilagid at nangangain 'yan kapag tumatawa! and look at his outfit!! pambabae ohhh!!" Agad ko naman siyang binatukan. "Pain changes people, sa kamalas-malasan nasalo ko lahat!" "Gagu! Wala ka lang kasing jowa." I raised my middle finger and shouted 'Fuck you' "Yeah, 'yun lang ang hindi magbabago sa kaniya. Hopeless romantic." Ophira is laughing so hard, I want to choke her to death. "Oy alam niyo ba, last month tumawag sa'kin 'yan! Gabing-gabi na sa'tin, tumawag ang sabi ba naman binasted siya!" Lav said and then they all laugh.

Justin chuckled and with his eyes twinkling, he said, “Lalambot din naman ’yan. Hayaan mong kusang lumabas.” “Ano? Kailan pa? E, ang tigas-tigas pa rin. Para ngang gusto pa ng isa, e. Pambihira!” Justin laughed so hard I thought he was going to choke. Sinapo niya ang magkabila kong pisngi at humalik sa tungki ng ilong ko. “You are adorable.”