Laura In Florante At Laura の小説・ストーリー

papuri ng kanyang ina sa babae, "kaya Caleb, tama lang na siya ang pakasalan mo." "Ma, wag na muna nating pag usapan yan dito," pigil niya sa ina. "Sa bagay, mas marami pa namang pagkakataon. Hindi makakarating sina Laura nga yon, nasa ibang bansa sila," sabi pa ni Miraflor, "nag invest ba si Josh?"

Walang gate kaya naman kita ko agad ang kabuuan ng bahay nila. Laura's family is living in a two story house. They are not rich, but they are not poor either. Laura is an only child. She works as a private tutor. Her father is working in an office while her mother is a principal in a private school. I met Laura one time when I was in disguised while walking in the streets. I was still a crown prince back then. I was immediately starstrucked by her beauty the moment I laid my eyes at her and in that instance I didn't stop following and chasing her until she didn't became mine.

Hindi ako gumalaw hanggang sa lumipat ang palad niya sa aking dibdib at dahan-dahan iyong ipinadausdos pababa sa t'yan ko. “What?” mapanukso niyang sambit. “Don’t tell me you’re suddenly behaving because of Lorraine.” My expression remained calm. Flora noticed that tiny pause immediately and smirked. “Aha,” bulong niya. “So there is something there.” "You're crazy," umiiling kong usal at bahagya siyang tinalikuran. “Mhm really?" puno ng pagdududang tanong niya, pero hindi ko na iyon pinansin.

"Sigurado akong narinig mo na ang pangalang Emerald Del Mundo. Siya ngayon ang aking inaanak. Magkasundo kami at handa akong tulungan siyang matupad ang kanyang nais. Kaya huwag mong gamitin ang iyong katandaan at ang iyong posisyon bilang nakatatanda upang ipilit ang iyong kagustuhan. Hayaang maghiwalay agad sina Sapphire at Dexter." "Hindi ba't ginagawa mo rin ang parehong bagay—ginagamit ang iyong posisyon upang pilitin ang iba?" Saglit na tumigil si Laura, bago nagpatuloy. "Iniisip mong dahil patay na ang aking asawa, madali akong apihin bilang isang balo at ulila ng pamilya Briones, hindi ba?"

Aunt Susan smiled faintly, the kind of smile that hides something heavy behind it, and then spoke gently. “Elora… before I say anything, we would like to give you something.” Tumayo si Aunt Laura mula sa kaniyang upuan, ang bawat kilos niya ay maingat, parang may bigat sa dibdib. Naglakad siya papunta sa isang bahagi ng library na hindi ko pa napapansin noon. I didn’t even know there was another room inside this massive library. The sound of the old wooden door creaked as she pushed it open. After a moment, she came out holding a canvas—an old, slightly worn-out painting covered with a thin cloth.

maligalig na sabi ni Flora, halos mapatalon sa tuwa. Napatingin si Selena kay Flora—hindi niya alam kung paano sasagutin ang bata. Nilipat niya ang tingin kina Leonardo, Daniella, at Sander, pero tila sang-ayon ang mga ito sa sinabi ni Flora. Lalo siyang natigilan, at sa huli ay napabuntong-hininga. Wala na siyang pagpipilian kundi magsabi ng totoo.

Tumango si Hanz kaya palihim na napangiti si Laura. “Good boy,” bulong niya. “Kung sino man ang kumuha ng kuwintas ni Beatrice, bibigyan ko ng pagkakataon na isauli iyon sa akin. No punishment, just give it to me,” anang Alfredo bago sinundan ang asawa. Napangisi na lang si Laura ng oras na iyon at nang sumapit ang hating-gabi, dahan-dahan siyang lumabas ng mansyon at binaybay ang daan patungo sa chapel.

sambit ni Florencia at inalalayan pa siya dahil kamuntikan na siyang bumagsak. “Ayos lang ako,” pagpupumilit ni Elaine. Sinubukan niyang tumayo muli, pero sa tuwing ipinagdidikit niya ang dalawang hita ay kumikirot ang kaniyang puson. Nang makaupo na siya ay nagsalita si Florencia, “Alam mo, ma’am. Wala ka dapat ikahiya. Ganiyan din ang nararamdaman ko kapag nakikipagtalik ako sa may malalaki ang alaga,” sambit ni Florencia na ikinalaki ng mata ni Elaine. Walang balak ang dalaga na sabihin kay Florencia ang nangyari sa kanila ni Louis, ngunit alam pala nito.

Pamewang naman ng babaeng may berdeng buhok, na may mga linya ring berde sa kanyang bistida. "Ano ba kayo Sofia, Lucia! Hindi pa nga tayo nagpapakilala. " Sermon naman ng may katabaang babaeng may maliit na koronang at may rosas na kulay ng buhok, gaya ng iba ay may kaunti ring rosas na kulay ang damit nito. "Kami ang Flordelina Trio. Ako si Laura," ngiti nitong upo sa tuktok ng sandalan ng kinauupuan ko kanina.

Kung nasa labas lamang sila ng hotel ay gagantian niya si Laura pero nirerespeto niya ang events. “That woman was a gold-digger! She does not belong here!” sabi ni Laura. “And who are you saying that to my wife?” ani Stefan. “W-Wife?” gilalas na untag ni Laura. Tigagal na tumingala si Laura kay Stefan. Umapela naman si Lourdes na kilala pala si Laura. “Ms. Marcelo, huwag po kayong mag-eskandalo rito,” awat nito kay Laura.