Let's Be Friend の小説・ストーリー

Parang may kumakagat sa alaala niya, kahit hindi niya maintindihan. “Ah…” sabi niya, paos. “Pasensya ka na rin.” Isang simpleng salita. Pero sa akin, parang kutsilyo. “Mommy,” bulong ni Janine, “pwede po ba siyang maging friend?” Parang tinamaan ako ng martilyo. Friend. Ang ama mo ay kaibigan na lang. “Baby...” ngumiti ako pilit. “Hindi pa natin sila masyasdong kilala at ganoon din sila sa atin. Pero lilipas din ang panahon at pwede ng maging kaibigan.”

Just f ucking friends. Sit back and relax, they're about to take you guys deeper.

Gusto niya akong maging kaibigan? Mabilis akong umiling kaya bahagyang nangunot ang noo niya. "Hindi po kasi katulong—" "What's wrong with that? Can't we be friends. Come on, Feigh. I am friends with Luke since we were grades school and I knew a lot about him. I know that you two are—"

"What kind of deal?" "How about we make things clear about us to each other? Like, let's be mutual on treating each other whenever people are around us. So, here's our deal...." dahan-dahan niyang ipwenesto ang ulo ko sa braso nito. "....Let's be f*ck buddies." Nabigla ako sa sinabi niya pero kaagad rin akong pagak na napatawa sa kanya. "Ginagawa na natin 'yan."

“We are your friends.” Ngumiti ako at tumango. “I know and thank you,” sabi ko. “Pero kung kayo din naman ang mangangailangan ng tulong, huwag din kayong mahihiya na tawagan ako. That is what friends are for, right? We can count on each other.” Friends… That is something that I don’t really have growing up.

mapilit nitong tanong sa mga kaibigan. "kasi bessy ang boyfriend mo nagsend ng picture and video sa mga friends niya. Hello?! Wesley? Aaron?!. buti pa nga si Sebastian sinabihan ang mga friends nya. Eh ikaw bruha ka kelan mo planong sabihin samin?" may pagtatampong tono ni Kim. "hahahaha bessy ngayon ko sana planong sabihin, invite ko sana kayo mamayang gabi for dinner, then lilibre ko kayo ng drinks."malambing na sabi nito sa mga kaibigan.

"Sige po. Pero lola… magpapaalam po sana ako kasi imi-meet ko po yung friend ko mamaya. Hindi po ako makakasabay ng hapunan. Kung okay lang po..." Dahan-dahan nawala ang ngiti sa mga labi ng Reyna. "It’s okay, Adee. But who is this friend?" "Ah… Kaibigan ko po at the same time ay katrabaho ko rin po siya. Wag po kayong mag-alala. Mabait po ‘yon tsaka saglit lang po ako."

Nahihiya pa siyang nilingon ako saka nagsalita. "Ah iyon ba? Wala lang iyon! Naisip ko lang." "What do you mean by SMD? the girl emoji? What' is it?" "It's just that, I want to assume that we can be friends soon." "But we're already friends now." Agad naman siyang natameme dahil sa agaran kong pagsagot sa kaniya. Napa-iwas tingin at hindi alam kung anong isusunod na sasabihin.

Inis na sabi ko. Napangisi siya at tumango nang mabagal. "Sorry Miss but this is the first time that we met. I'm Sol." Inabot niya sa'kin ang kanang kamay niya. "Can we be friends?" "If we met in different situation, is it possible that we can be friends?" – Sol What!? Nababaliw na ba siya? Gusto niyang magsimula kami sa umpisa? He's crazy! But I said that it's possible that we can be friends. Shems!

Nag madali ako sa pag aayos ng sarili dahil doon. Gusto kong kumpirmahin kung dito ba siya natulog at para makapag pasalamat na rin para sa kagabi. I know we barely talk to each other but I think this is the start of being friends with him.... like real friends. Hindi na yung mag uusap lang kung may kailangan or what. Friends na makakapag usap na ng normal kagaya nila Jasper at Wesley