Let's Be Friend Novels & Stories

"Salamat sa pagbalik mo sa buhay ko Anne, sana ito na ang simula ng pagkakaibigan nating dalawa." "Oo naman, mula ngayon ituturing na kitang matalik na kaibigan, Berry. Best friend o Beshie?" "Ha?!" "Tinatanong kita kung anong gusto mong tawangan natin as friend." "Ah! ikaw kung anong gusto." "Okay, para mas in at sunod sa uso, beshy na lang." "Sige beshy." sang ayon agad ni Berry.

“I like you naman, B. As a person, I like you. I like you as my friend and I like you as a younger sister. I love hanging out with you…” Yumuko si Bea. I am not sure kung umiiyak ito pero nasasaktan akong nakikita siyang ganito. “As a friend? Like a sister?” she asked. Nasamid ang lalamunan ko ng sarili kong laway. Kinailangan ko munang lumunok bago makasagot rito. “Yes,” maikling sagot ko.

Parang may kumakagat sa alaala niya, kahit hindi niya maintindihan. “Ah…” sabi niya, paos. “Pasensya ka na rin.” Isang simpleng salita. Pero sa akin, parang kutsilyo. “Mommy,” bulong ni Janine, “pwede po ba siyang maging friend?” Parang tinamaan ako ng martilyo. Friend. Ang ama mo ay kaibigan na lang. “Baby...” ngumiti ako pilit. “Hindi pa natin sila masyasdong kilala at ganoon din sila sa atin. Pero lilipas din ang panahon at pwede ng maging kaibigan.”

Napangiti ako. "Because, I can play here. I can meet new friends." Luke answered joyfully. "It's good to hear that baby Luke have many friends." Samantha commented. Indeed, my son is really friendly unlike me. "Yes, mommy. Having friends can make you happy and not lonely." Luke replied.

Nahihiya pa siyang nilingon ako saka nagsalita. "Ah iyon ba? Wala lang iyon! Naisip ko lang." "What do you mean by SMD? the girl emoji? What' is it?" "It's just that, I want to assume that we can be friends soon." "But we're already friends now." Agad naman siyang natameme dahil sa agaran kong pagsagot sa kaniya. Napa-iwas tingin at hindi alam kung anong isusunod na sasabihin.

Pansin ko, masyado siyang open book. "I'm sure they would like to be friends with you if you approach them. You can call me Alessia." Tugon ko naman sa kanya. If you want friends, you have to approach one. Friends doesn't come to you on it's own. You have to build it.

The sun has set and our frontyard is a little bit dark. Nagdidilim na ngunit wala pa rin si Senyorito. Maybe they have bonding again. The strongest bond is really made of smiles, laughters and some more times to be with your friends in a good way. May magandang maidudulot ang pagkakaroon ng kaibigan sa tamang paraan. Just be careful.

Paghingi ng tawad ni Heilen mismo sa kanya. Napa-cross arms si Bea sabay iwas ng tingin. Pulang-pula pa rin ito at medyo naiinis pa rin. "E ano pa nga bang magagawa ko? Nariyan na 'yan. Kayo naman ang magkapatid dito. Best friend lang naman ako. Kung ayos na kayo, e 'di okay. Pero sana totoo na 'yan." Napangiti si Heilena. "That's my best friend. Thank you, Bea. The best ka talaga."

"Don't put a barrier between us, Clariza. Our freindship may not be as tight as others friendships but.. We are being real to you. I am not saying you're not real pero.. pinipigilan mo ang sarili mong pumasok sa buhay namin." Hindi ako nakapagsalita dahil hindi ko magawang sabihin ang totoo kung bakit ako ganito. "Let us in. We are your friends.. sisters even. Sa totoo lang ang dami kong kaibigan pero iba ang freindship na nakita ko at naramdaman ko sating apat. I became more comfortable kapag kayo kasama ko. I feel secured. Siguro kasi I am not afraid to be judge dahil alam kong tanggap niyo ako kung ano ako. Sana ganun ka rin samin, Clariza. Pwede mong sabihin samin lahat. We won't judge y

"What kind of deal?" "How about we make things clear about us to each other? Like, let's be mutual on treating each other whenever people are around us. So, here's our deal...." dahan-dahan niyang ipwenesto ang ulo ko sa braso nito. "....Let's be f*ck buddies." Nabigla ako sa sinabi niya pero kaagad rin akong pagak na napatawa sa kanya. "Ginagawa na natin 'yan."