Let's Be Friend Mga Nobela at Kwento

Pagkatapos, kumaway ako at naglakad palayo sa kanya. "Can we please be friends now?" Bigla akong natigilan sa paglalakad. Pagkatapos, nilingon ko siya. "Sure," I smiled. It's my first time to have a friend here at school. Higit sa lahat isang lalaki pa. Hindi ko alam kung totoo ba ang lahat ng 'to. Kung panaginip man ito sana hindi na ako magising pa. Masaya na ako kahit na isang kaibigan lang ang meron ako.

Baka ano na naman ang isipin no'n. "You're welcome!" Namumulang tiningnan ko ang cellphone kung saan nakatatak ang 'You are now friends' paladesisyon ka meta, hindi kami magkaibigan. Pwede ko namang pindutin ang unfriend, pero bakit ko naman gagawin iyon? Ang immature ng gano'n. Come on, Yvon. Don't make it such a big deal. Oo nga naman, ano namang big deal sa pag accept ko sa friend request niya?

” mukmok ng mahal ko. ”Well, ngayong tapos na ang sayaw namin, hindi ko na kailangan lumapit sa kan’ya. Pwede pa rin naman kami maging friends nang `di n’ya ko kinakapitan, `di ba.” ”Hmph. Dapat kahit friends bawal!” bulong ni Louie. “Ha?” “Wala.” “Uy, jelly-jelly nanaman ang bhebhe ko!”

Nauutal pa ako sa simpleng pagpapakilala. "Nice name, let's be friends Brenda. I really wish we could, can we please?" she gave me a puppy eyes that almost make me want to burst into laughter. God! She complemented me and wanted to be my friend! "Pwede naman but you can choose not to be my friend." Turan ko. Nalito siya sa sinabi ko. "Why? I love to be your friend. Sabay tayong mag-lunch mamaya?" alok nito. For some reason, I didn’t find her friendliness bothersome. Hindi ko namalayang tumango na pala ako.

wika niya sabay hagikgik dahil naalala niya ang sumpaan nila ni GB nu'ng mga musmos pa lang sila. Promise, wala akong magiging ibang bespren kundi ikaw lang! sabay pa nilang sasabihin ni GB ang mga salitang iyon dahil pakiramdam sila ay mas effective kung magkasabay nilang sasambitin ang mga salitang iyon. "More than friends na tayo ngayon," mariing sabi ni GB sa kanya.

“Ipagkamali saan?” “Halimbawa…” Hinahanap ko ang tamang salita, “…friends. Kasi kung hindi ako magse-set ng boundary, baka abusuhin ko ‘yung kabaitan mo, hindi sinasadya dahil iisipin ko na magkaibigan tayo. Lalo na kung first name basis lang ang tawagan natin.” Tumaas ang isa niyang kilay, mabagal at may bigat. “So… you’re seeing me as a friend.”

' tanong ni Ysa sa isipan. "Bes, hayaan mong si Kim Chui na lang ang may pabatas huh. Wag ka ng sumabay pa," pang-aasar ni Lea. "Anong Batas ng Friendship ka dyan? May ganun ba?" nagtatakang tanong ni Ysa. Unang beses niya yatang narinig iyon. "Oo naman, bes," sagot ni Chloe; huminga ito nang malalim. "Sa Friendship may batas: Bawal bumuka, oh bawal bumuka...Pero, pag sinabing pag, Pero pag sinabing pag...Nag-comply ka na bawal bumuk-----"

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.