Letters To My Mom Novels & Stories

“Anong ibig mong sabihin?” “I know don’t. I have a hunch that I you are not what this letter is talking about. Ang alam ng lahat, ako ang mommy ni Fairy. Kaya imposibleng may makaalam nito bukod sa ‘tin. And besides, this kind of letter’s been sent to my mother regularly. Bina-block lang ni Dad.” “May nagpapadala rin ng ganitong letters sa mama mo?” “Yeah.” Tumango siya at tipid na ngumiti. “But you don’t have to worry. Tinawagan ko na rin si papa para mag-imbestiga—”

Ngunit, sana man lang ay madala siya sa sinabi ko. "Anong sulat? Walang iniwan na sulat ang Daddy mo. Kaya, paano mo naman nasasabi 'yan Gina??? Huwag ka na nga gumawa pa ng gulo. Huwag nang matigas ang ulo at sumama ka na sa akin. Dahil, hindi makakabuti sa 'yo ang pakinggan mo ang iba, kaysa sa akin na sariling ina mo!" ramdam ko ang poot sa puso ni mom. Wala akong ibang magagawa kundi ang patuloy na pigilan si Mom. Upang masigurado ko rin ang kaligtasan ng mommy ko. "Mom, huwag ka na mag-isip ng kung ano-ano; I will give to you the proff mom." Dahan-dahan akong lumapit kay Mommy. Habang nakikita ko kung paano pumatak ang luha niya.

Natatakam na ako sa niluto ko ngunit gusto ko si Mama ang unang tumikim. "Ma!" Sigaw ko nang ilang minuto ay hindi pa rin siya lumalabas sa banyo. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Hanggang sa ang papel ay kinuha ko dahil binabagabag ako ng kyuryosidad ko. Written in black ink, it was addressed to me and my Kuya. To my Andre and Alex. Agad kong binuksan ang papel at binasa.

Pagtiisan na magkakalayo-layo kahit na mahirap. Halos isang Linggo ang lumipas bago pumunta si Mommy sa condo upang bisitahin ako. Dala na nito ng birth certificate ng apo kung saan ako ang naka-record na ama at si Hilary naman ang ina. "Paano mo nagawa ito Mom?" "Ayaw mo ba? Gusto mong palitan ko?" Titig na titig ako sa kapirasong papel na iyon. "No, I loved it Mom! Thank you!"

Nakatingin lang ako kay Mom. Ngumuso ako. “Okay.” Tumango si Dad. “Good.” Lumapit ako sa salamin at tiningnan si Mom. “Mom…” bulong ko. “Babalik ako bukas. Promise. Hindi kita iiwasan. Hindi na.” Hindi ko alam kung may naririnig siya. Pero nagsalita ako nang tahimik, halos pabulong. “Basta bigyan n’yo lang ako ng limang buwan na hindi ako pipilitin.”

"What's that Thea? Letter ba 'yan?" "Yes, letter po. Palagi po akong binibigyan ng letter ni mommy every birthday ko since 4 years old ako," sambit ni Andrea. "Pero mommy, saan ang letter mo noong nag birthday ako ng 1 year old to 3 years old?" "Just open first, makikita mo diyan sa loob,"

You are his legacy, and you should be proud to be so much like him. One day you'll see this video. I don't want you to grow with hatred in your heart for your dad. Fate didn't permit us to be together but I want you to acknowledge him in your life. You are in this beautiful world because of your dad. We are blessed to have you baby. I am beyond blessed be to be your Mama. I love you my little Bella Emmanuelle. To infinity and beyond. Love, Mama Belle The video continue. This time my letter is for Joe.

Ngunit alam kong nagsasabi si Kuya Nate ng katotohanan. "H-how was dad?" "He was furious and searching for the whole city to find Mom," napatikom ako sa aking bibig. "Hindi na masaya si Mommy sa buhay niya," dagdag niya, mapait na ngumiti. "May ibinigay siyang sulat para sa'yo sa kuwarto mo noon." Bumuhos ang luha sa aking mga mata. Kuya Nathan immediately hugged me. Humagulhol ako; para akong isang bata na nawalan ng ina.

Ayaw kong magbigay ng bad impression about kay Mommy kay Dad! “Hindi ko sinabing pwede mo na ako tawaging ‘Dad’, I’ll be dropping you off the security station. You’re lost kid.” Sabi niya. “No, Dad! Wait! Here is my card, please call me. I really want you to be my Dad, Dad.” I gave him puppy eyes. My Mom always gives in if I do this. I don’t know if it’ll work on this person though.