Liar Mga Nobela at Kwento

hindi ko natapos ang sasabihin ng kagatin niya balat sa ilalim ng aking tenga kaya mahina akong napa-ungol "Liar" bulong nito at saka ko naramdaman ang pagpunit niya sa garter ng panty ko "You're my wife Liah and you need to serve your body to me, only me" seryoso nitong ani habang ang kamay ay naglalakbay papunta sa gitna ng aking mga hita Nagbabaga ang aking katawan dahil sa ginagawa niya

Dahan-dahan kong isinuot ang zipper ng aking pantalon at humarap sa namumula na si John. “Hindi ako makapaniwala,” sabi niya, habang paurong na paurong. At saka, sumilay ang takot sa mukha niya. “Kaya pala siya umaarte na parang nakatakda pa rin ang kolehiyo. Ikaw ang nagbabayad para diyan?” Umiling siya, at pinag-iisipan pa ang mga bagay-bagay. “At ito ang kapalit mo. Hindi ba, ang tanga mo?” “Tay, tumigil ka,” sabi ni Lia, habang nakalagay ang kalahati ng katawan niya sa likuran ko, at ang kamay niya ay nakahawak sa kamay ko. “Hindi mo naiintindihan.”

Paglabas niya, nakita niya ang babaeng pumunta nang nakaraan araw, si Laura. "Look who's here," nagsimula na itong magtaray sa kanya. “Bakit nandito ka pa sa bahay ng fiancee ko?” mataray na tanong nito. "How sad and pathetic you are, for sure you’re only after Zek’s money. Such a gold digger!” hindi na nakapagpigil si Liah kaya pinagtanggol na niya ang sarili. "You know what? listen up you rug! You're such a desperate filthy worm. Yearning for so much attention from my fiancee. But I'm telling you, dirty worm. You are such a great damn jerk! get lost!"

Ma-issue pa ako sa batang ito kung sakaling may makakarinig ng pinagsasabi niya. “Anyway, I have spare unlabeled relationships. He is not a loss for; besides I will break all those guys heart.” Liah has a good image, everyone adores her intelligence, influence and leadership. She’s a woman who run the council that represents the grievances of Elyssians. It’s a surprise that this woman is viscous and rotten from core. Hindi ko alam kung paanong nagagawa niyang itago ang personalidad niya na mapaglaro ng lalaki. Wala ni isang lumabas sa university portal na masamang balita tungkol sa ugali niya, money works after all.

Lalo na ang ibigay iyon nang para sa wala! Nang makitang nananatiling walang kibo ang ekspresyon ni Luna, hindi napigilan niLian na maghinala. "You're not lying to me, are you?" Kalmadong sumagot si Luna, “Bakit naman ako magsisinungaling sa iyo?” Huminga nang malalim si Lian, biglang nawalan ng maisasagot. Ito ang unang pagkakataon sa kanyang buhay na namroblema siya sa pera!

Inangat niya ng bahagya ang kanyang palad at sinuklian niya ito ng magaang yapos. "Lia, I'm sorry. Alam ko hindi sapat ang paghingi ko ng sorry sa'yo at sa anak mo. Pero pinagsisihan ko na ang lahat Lia. Kung pwede lang ibalik ang kahapon, itatama ko talaga lahat ang mga mali ko at ang pagsisinungaling ko sa'yo. I'm really sorry Lia. I'm so sorry. Sana mapatawad mo pa ako." ***

“You know what? I don’t even want Xia anymore. I learned how you already did her and it made me fucking sick. “ Napayukom siya ng kamao sa kabastusang inilalabas ng bibig ni Luis ngunit kailangan niya pa ring magpigil dahil baka biglang iputok nito ang baril na hawak. “Now? All I want is to fucking ruin your life. I hate this feeling that you get whatever you want in life. Do you even know the word ‘HARDSHIP”, Liam? I guess not. “

Kabaliktaran ng inaasahan kong reaction niya ay isang pagak na tawa ang naging sagot ni Darius sa sinabi ko, “do you think maniniwala ako sa kasinungalingan mo, I can tell your lying.” Sinamaan Ko siya ng tingin, “paano mo naman nasabing nagsisinungaling ako?!” “You purse your lips, trying to bite your tongue.” Tinuro pa niya ang sarili niyang labi, “don’t lie to me, Lia. Tell me the truth.” Ngayon ay siya naman ang humakbang palapit sa akin at yumuko, “tell me, who is the father.” Anong gagawin ko, masyado siyang malapit para makapag-isip ako ng maayos…

“Alam ko, Leonard. Hindi na ako ang tangang Lia noon, na babaeng handang ibuhos ang buong buhay at pag-ibig para sa kapakanan ng iba.” Isang banayad na ngiti ang isinalubong sa kanya ng lalaki. “Ang kaisa-isang hiling ko lang na tandaan mo ay si Noah ay si Noah, at si Adrian ay si Adrian. Huwag mong paghaluin ang dalawang kwento sa utak mo, Lia. Si Noah ay tatlong taong gulang pa lamang noon, isang paslit na walang sapat na kaalaman kaya mabilis na nabalot ng mga kasinungalingan ng lola niya. Subalit si Adrian... siya ay dalawampu’t walong taong gulang na noon. Isang ganap na matanda na may sapat na kakayahang kumalkula ng tama at mali. At dapat lang na pagbayaran niya ang bawat dumi at paru

"At paano ka nabuhay, Liam? Nakita kitang pinalilibutan ng Sovereign Board sa Geneva. Dapat ay tapos na ang laro mo." Tumawa si Liam, isang tunog na walang bakas ng katuwaan. "Ang isang arkitekto, Mariel, ay hindi kailanman naglalagay ng sarili sa isang gusaling walang fire exit. Ang nakita mo sa Geneva ay isang decoy—isang lalaking dinesenyo para magmukhang ako, magsalita na parang ako, at mamatay para sa akin. Ang Sovereign Board ay nalinlang, gaya mo."