Libing Novels & Stories

“Lahat naman talaga ng kayamanan sa libingan ay may Yin energy. Magiging maayos na ‘to kapag nasikatan ng araw!” Hindi nakaimik si Susan. “Sa palagay mo ba ay makakatulong ang sikat ng araw na alisin ang libu-libong taon ng Yin energy? Huwag kang masyadong gahaman. Nagtagumpay na tayo sa maraming mga pagsubok dito. Hindi ba’t nakakahiya kung namatay pa tayo dahil lang sa putakteng kasakiman mo?!”

Si Sylvie ay tumawa nang masaya at pagkatapos ay nagtanong, "Kumusta ang libingan? Mayroon bang kahina-hinalang tao na pumunta roon?" "Sa katunayan, oo," sagot ni Frank. "Sa totoo lang, oo," sagot ni Frank. "Lumabas na may mga daanan papunta sa libingan, na ang isa ay itinayo sa ibabaw ng isa. Ang pasukan ng itaas ay humahantong sa isang dambana sa pasukan, at mayroong isang switch na nagbibigay-daan sa pag-access sa mas mababang daanan—iyon ay humahantong sa tunay na libingan, kahit na maaari mo rin itong tawaging taguan.” Tumango si Sylvie. "Siguro pinadali lang namin ang mga bagay-bagay. Ayos k

“Salamat.” Pumasok sila sa sala at agad na umupo sa malaking sofa. Binuksan ni Borgie ang paper bag at inilabas ang chips at bottled iced tea. “Okay,” sabi ni Felicity habang inaayos ang buhok niya. “Ano na naman ang problema ng love life mo?” Napabuntong-hininga ako at umupo sa harap nila. “Hindi love life exactly…”

*****FLASHBACK***** “Sandali anong ibig sabihin ng sagisag na paru-parong may kalahating buwan at bituin sa ulo Ama?” “Ito ang tatandaan mo prinsipe shattu, ang sagisag na ito ay mula sa panig ng mga libanag” “Anu po ang mga libanag Ama?” “Ang mga libanag ay an gating mga kaaway na pilit na nagbabanta sa ating kaharian dahil ang nais nilay sakupin an gating bayan”

Hindi naman siguro ito bababa sa ganitong lebel na nakahandang masira ang apelyidong nakadikit sa kanya. Nasa ganoong sitwasyon si Liberty nang tumunog ang kanyang tyan dahil sa gutom. Saka niya lamang naalala na wala siyang kahit na anong kinain sa maghapon. Wala na ring laman na kahit na anong makakain sa kanyang ref.

Nagkatinginan sila — sandaling tahimik, puno ng hindi sinasabi ng damdamin. Ang mga mata ni Mariel ay lumambot, at sa liwanag ng buwan, ang pilat sa pisngi ni Billie ay tila marka ng isang nakaligtas — hindi ng digmaan, kundi ng pag-ibig na tumagal sa apoy. Kinabukasan. Sa main lab ng Lazarus Initiative, abala ang mga technician. Ang mga server ay nagbubukas, nag-a-update ng bagong data para sa “Project Rebirth”.

Pagsapit ng Gabi Ang gabi ay kasing tahimik ng isang libingan. Ang mga ilaw ng mansyon ng mga Curry ay dim, hindi sapat upang masabi mong maliwanag, pero sapat para mapagtakpan ang mga anino ng mga lihim na nagtatago sa bawat sulok ng bahay. Si Lorie, nakahiga sa kama, ay naghintay—umaasa at natatakot. Si Necy, ang kanyang tagapag-alaga na sinasabing kaibigan, ay pumasok sa kanyang kwarto, hawak ang basong gatas na may nakatago nang lason.

Umiiyak na pakiusap ni Liberty. Tila walang narinig si Gaia at patuloy lang sa paglalakad hanggang makalapit ito sa mesang kinalalagyan ng mga bote. Walang pagdadalawang isip nitong dinampot ang asul na likido. Kahit nanlalabo ang mga mata, nakita pa rin niya kung paano nito buksan ang bote at inumin ang laman niyon.

sabi nito sa kanya. “Tanggap na po ba ako?” nakangiti na tanong niya. “Oo, kailangan namin ng katulong na tanga kaya naman tanggap ka na,” sabi pa nito na para bang hindi man lang pinag-iisipan ang sinasabi nito. “Ako po pala si Galiling,” pakilala ni Libby.

"Ang nangungunang sampung sinaunang libingan ay may iba't ibang layout. Sa totoo lang, wala namang masyadong espesyal Ang sampung sinaunang libingan na ito. Ang kanilang mga layout ay dinisenyo na may kaalaman sa geomancy sa isip, na kung saan Sana ay mapagpalain nila ang mga susunod na henerasyon ng mga namatay na may suwerte at kasaganaan. Ito ay isang medyo mataas na antas ng teknikal. Sa sampung sinaunang libingan, wala pang tatlo sa mga ito ang talagang mapanganib. Upang maiwasan ang pagsalakay sa kanila, ang mga libingan ay napuno ng nakamamatay na mga bitag.