Life Is An Art Quotes Novels & Stories

Bago ang lahat, hindi makapaniwala si Veronica na magagawa siyang lolokohin ng kanyang boyfriend at ang masakit oa rito ay sa bestfriend pa niya na matagal na niyang kilala. Akala niya hindi na nangyayari ang mga ganitong pangyayari na nababasa niya lamang sa mga sinusulat ng isang magaling na manunulat. Hindi siya makapaniwala, kundi lang nangyari sa kanyang sariling buhay at naintindihan niya ang phrase na nabasa niya noon; “Art comes from life.”

"Hindi naman po ako sikat na sikat talaga, sakto lang po. Pero sa ngayon nais ko na muna ng buhay na payapa at matahimik. Iyon pong malayo sa mga tao at sa camera. Sa totoo lang po kasi medyo mahirap din talaga ang buhay ng isang artista. Kaya nandito ako ngayon." Tumango si Nanay Esther, ramdam ang sinseridad sa tinig ni Elara ngunit aminado rin siyang may iba pang emosyon itong nararamdaman. "Anak, kahit anong estado mo sa buhay basta marunong ka pa ring magpahalaga sa mga taong nasa paligid mo hindi mahirap ang lahat. Kung ikaw ay nanggaling sa isang tanyag at mayamang pamilya kung ang ugali mo ay para sa masa kahit saan ka, tatanggapin ka nila. Minsan mas mabuti na mamuhay ka ng tahimik

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Napunta ka tuloy sa tamang tao.” “Sigurado naman akong mapupunta ka rin sa tamang tao tulad ko.” “Sa gulo ng buhay ko ngayon, may magkakamali pa ba?” Kahit puno ng luha ang pisngi ay nakuha niya pa ring ngumiti. “Panandalian lang ‘yan, wala ka na sa showbiz kaya sigurado akong babalik sa normal ang buhay mo. Magagawa mo na ulit ang mga bagay na hindi mo na nagagawa simula ng maging artista ka.”

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Ngumiti siya at saka tinanggal ang salamin niya. "Pero asawa ka na ni Kenzo, hindi ba't parang wala na ding pinagkaiba ang buhay mo ngayon sa buhay ng isang artista?" Napaisip ako. Tama si Miss Grace, wala na din akong pinagkaiba sa ibang artista na nagpapanggap sa harap ng camera. Umaarte at may ginaganapang papel. Kung tutuuusin ay ang buhay ko ngayon ay tila ba isang pelikula at ako ang bida.

NEILSON BRACKEN POV "Maliit na bagay. Malayo sa bituka at malayo sa kamatayan pero kung makapag-inarte akala mo may taning na ang buhay eh." narinig kong wika ni Cassandra habang patuloy nitong ginagamot ang sugat ko.

"Kung may dapat kang tiisin, hindi iyon si Rain... Art, tandaan mo you're not getting any younger--" "And so are you!" putol niya ritong naging dahilan ng paghalakhak ni Brent. "So suck it up!" "Well, at least ako may love life. Ikaw ba? Gusto mong tumandang mag-isa?" Parang pinukol ng matigas na bato si Art sa kaniyang narinig, buong-buhay niya ay mag-isa lang siya. Oo nga't nariyan naman ang pamilya at mga kaibigan niya, pero hindi ma-aalis na mag-isa lang talaga siya sa maraming bagay. Walang nakaka-alam ng mga sekreto niya maliban sa kaniyang mga magulang, masyadong malaki ang takot niyang mabunyag ang kaniyang pagka-tao.

"Sabi ng anak ko magaling ka raw magpinta. At ikaw daw ang naging inspirasyon niya para matapos ang exhibit niya. Pero alam mo ba na walang kasiguraduhan ang pera sa sining? Paano mo bubuhayin ang sarili mo at ang magiging pamilya mo balang araw kung puro kulay at canvass lang ang alam mo?" ​Nabilaukan nang konti si Art. Mabilis niyang binaba ang tinidor niya at tumingin sa kanyang ama nang may halong inis. "Pa nag usap na tayo tungkol diyan diba? Hindi naman pera ang usapan ngayon. Bisita natin si Patricia sana naman ay huwag nating gawing parang job interview ang hapunan natin."

Ang ganda ng sining ay tila tumutok sa bawat aspeto ng kanyang buhay at naging inspirasyon sa kanya. “Ang sining na ito ay kamangha-mangha,” sabi ni Luna. “Nagbibigay ito ng isang bagong pananaw sa akin. Ito ang mga bagay na nais kong malaman at maranasan.” “Masaya akong nagustuhan mo,” sagot ni Alex. “Ang art gallery na ito ay isa sa mga bagay na pinagmamalaki ko. Gusto kong makita ang mga tao na nabibigyan ng inspirasyon mula rito.”