Lightning Scars Novels & Stories

wika ko nang maramdaman ko ang paglapat ng likod sa malambot na kama. Itinigil niya ang ginagawa ang nag-angat ng tingin. "Baby, what's wrong?" nag-aalalang tanong niya. "Did you want us to stop?" Umiling ako. "Can we… turn off the lights?" "Why?" He reached for my face. His hand was warm against my skin. I felt like burning with his touch. Inalis ko ang tingin sa mga mata niya. "I don't want you to see me. I have scars…on my back." Napalunok ako.

I saw how lightning is covering both of Minos' hands at agad akong nakaramdam ng pangingilabot when I saw his eyes turned blue habang may lumalabas na tila kuryente sa kaniyang katawan. "Anong klase nilalang ka!", agad na singhal ni reyna Marayca at maging ang iba pa naming kasama na nakakakita ng anyo ngayon ni Mino ay kapwa mga nakatayo at gulat na gulat. Maging si Calix na muling nakasalampak sa mga helera ng upuan ay makakaitaan din ng gulat. Lightning? That was odd! Wala pa sa kasaysayan namin ang nagkaroon ng mahika ng kidlat. Is this the power of the Moon Goddess? Hindi ko maiwasan na mamangha lalo na nang unti-unting nawala ang yelo sa kaniyang sugat at napalitan ito ng mga maliliit

Marka ito ng latigo at may mga saksak pa ng kutsilyo. Hilom na ang mga ito, ngunit visible pa rin dahil ang iba ay nag marka in the form of scars. She touch every scars that Atara has at parang pinipiga ang kan'yang dibdib lalo na ng maisip kung gaano ito nagtiis sa mga markang nakuha nito.

Gumuhit ang takot sa mga mata nito kasama ng pag-aalinlangan, batid ni Zandro na nangangamba ito tungkol doon pero pinawi niya iyon nang umuklo siyang lalo at marahang pinatakan ng halik ang bawat linyang sumira sa balat ng dalaga. These scars should never be part of her insecurities because it's a permanent tattoo, a mark of how she survived death and dangers without her knowledge. . .and because of it, he can't stop his heart from melting for this woman again and again...

sagot niya na nagpabalik sa akin sa wisyo. "That's absurd. FYI, I always depending on the situation when will you forgive or just forget. But our topic is about heavy resoned that hurt you back and forth to hell, so i chose to forget. There's no chance for that thing. Once we hurt it will scars to our soul. Once im really hurt It scars in my soul, how can i forgive that?" nag echo sa loob ng room ang sagot ko. "How would you heal if you just forget it? You cannot live your life to the fullest if theres a dark hole for hatred in your heart."

I heard Lev's furious voice but I'm too anguished to care. Suminghot ako. I glared at his scars as if magic na mawawala ang mga iyon. His back is a mosaic of scars and burn. Tila mabangis na hayup ang may gawa noon. Hindi ko lubos maisip kung paano nakayanan ng batang katawan ng binata ang mga iyon. How can he be this alive? One looked and I know that those injuries were incurred many years ago by repeated abuse and torture.

Rinig ko rin ang tunog ng mga nahuhulog na lupa. Nang humupa na ang epekto ng pagsabog ay bumungad sa akin ang iilang punong nabuwal at ang malaking crater na dulot ng atake ko. Kalahati rin sa bilang ng mga lure ang nawala. "Serves you right," bulong ko bago itinaas ang kamay ko sa ere. The small purple magic circle I made produced black threads of lightning. And when they are ready to launch, I moved my hands downward and it started raining black lightning in the whole place.

Lumapit s'ya sa dalaga at marahan na hinaplos ang likod nito, tracing every scars na gawa ng paglalatigo. "S-Sya ba? Sya ba ang may gawa nito sayo?" halos pabulong na tanong n'ya sabay dampi ng mapipinong halik sa bawat scar sa likod ni Anya. Gusto n'yang pawiin ang mga masasakit na karanasan ng dalaga. Hindi n'ya maintindihan ang sarili ngunit gusto n'ya na itong protektahan at ilayo sa ama nitong hayop.

pabiro nitong sagot na siya ring dahilan para matawa si Laverna. A few moments later, she noticed something on his side so as she finished putting on some bandage on his arm, her gaze ran towards his back. He had some quite elaborate tattoos where a thorny vine surrounded a blade with some black roses around it as well. Her brows knitted when she also caught a glimpse of a prominent scar. Without thinking, she ran her finger over it. Nakita na niya ito noong pinahubad niya si Nicholas ng kamiseta pero hindi niya ito pinansin masyado dahil marami siyang iniisip sa oras na iyon. Nicholas flinched at her touch. Tinakpan niya ang kaniyang bibig at agad tumayo para harapin si Laverna.

Dumilim ang paligid, at ang hangin ay humaginit, pinalilindol ang mga sanga at naglikha ng mga nakasisindak na anino sa loob ng bahay. As lightning slashed across the sky, it illuminated the man’s face – his paranoid grin and the scar on his forehead looking all the more menacing. Tulad noong gabing umuulan, naitulak si Erika papasok sa maliit na kakahuyan. Nahulog ang isa niyang sapatos, at ang kanyang isang binti ay gasgas na ng mga sanga at bato, unti-unting dumadaloy ang dugo sa kanyang binti.