Liham Pasasalamat Sa Diyos นิยาย & เรื่องราว

“Lahat tayo ay alipin ng kasalanan, Ate Aliyah. Pero ang mga katulad natin na nakagagawa ng kasalanan lagi ay hindi habang buhay mananatiling ganoon, mahal tayo ng Panginoon, Ate. Walang kasalanan ang hihigit sa pagmamahal niya sa atin.” Nang marinig ko ang sinabi niyang iyon ay tuluyan nang nadala sa emosyon ang sistema ko. Pinawi ng mga salita niyang nasabi ang ilan pang natitirang pangamba at takot sa puso ko— napagaan niya ang damdamin ko gamit ng kabutihan sa kaniya ng Diyos. Hindi ako makapaniwala… “Hindi mo alam kung paano mo ako napasaya ngayon, Love Joy. Maraming salamat!” nakangiti kong wika habang tinatago ang mga luha sa aking mga mata.

Oh, God! Oh, God! Oh, God! Please help us. Tulungan Mo po kami. Bakit wala ako’ng magawa? Bakit? Bakit ang hina-hina ko? Bakit ang duwag-duwag ko? Bakit? I inhaled a sharp deep breath. Kung ganitong nagpapanic ako bama ay imbes na makatulong ako ay maging pabigat pa ako. Baka imbes na matulungan ko si Linda ay ako pa ang kailangang tulungan at isalba sa kapahamakan.

Napalundag ako sa gulat ng biglang tumunog ang cellphone ko. Si Ate. "Diyos ko naman.." napahawak ako sa dibdib ko. "Hello po.." sagot ko at mabilis na naglakad ng makita kong may paparating na naman na jeep na 'Simbahan baba.'

Lumapit si davin at umupo sa tabi niya, hinalikan niya ito sa leeg, "You look so beautiful tonight but so deep in thought, tell me what it is you thinking about" .she closed her eyes, arching her neck, she would miss the feel of his lips on it, "Iniisip ko lang yung oras ko kasama ka, I had the best time of my life and I will never forget it or you" she said , habang tumutulo ang luha sa kanyang mukha.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Hindi niya na alam ang nararamdaman ng kanyang sarili nang sandaling iyon—tuwa, pasasalamat at nakahinga na rin nang maluwag lalopa’t nandito na siya, ang halimaw na magliligtas sa kanya sa mga pangit na impaktong ito. Ibinaling ni Kenji ang kanyang tingin kay Leigh dahilan para mapaatras ang mga luha ng dalaga at matahimik ito. Mahirap na lalopa’t mabilis magbago ang mood ng halimaw na ito—magbago pa isip nito at hindi na magawang iligtas siya kaya behave muna siya hangga’t hindi pa siya tuluyang naililigtas nito. Sa ngayon, nagpapasalamat na lang muna siya dahil hindi masasayang ang buhay niya sa mga kamay ng mga pangit na ‘to. Thanks God! Hindi niyo hinayaang masayang ang buhay ko sa mga

Habol kong sigaw dahil maaga na naman ngang umalis yung matanda para maglako ng mainit na taho. “Sinabi mo! Aasahan ko yan Charm!” pahabol niya na may ngiti din sa labi. Oo, naman ubos yan panigurado. Haist ganda ng umaga. I close my eyes once again and feel the presence of the Lord. Thank you for such a wonderful and joyous day! I love you so much! Amen. Pagkatapos, di pa ako nakuntento, sumigaw ulit ako ng…

Napababa ako ng tingin. At napangiti nang mapakla at palihim. Kahit papaano mabait ang Diyos sa akin. Hindi niya ako pinabayaang mamatay sa lugar na iyon. "P-Pasensiya na ho kayo, kung na abala ko pa kayo ng asawa ninyo.."

Masaya siya dahil kahit papaano, kahit sa kabila ng mga ginagawa niya ay iniintindi pa rin siya nito. "I'm so lucky to have you, Baby. Wala akong ginawang tama sa buhay ko at gusto ko ng itama ang lahat pero ibinigay ka pa rin sa'kin ng Diyos kahit sa kabila ng mga nagawa kong malalaking kasalanan." Unang saad niya kaya nilingon na siya ni Athena.

Pagkatapos ni Leon, si Lia naman ang nagsalita. “Leon, hindi naging madali ang daan papunta rito. Marami tayong pinagdaanan—pait, luha, galit, at mga panahong akala ko, hindi na natin mararating ito. Pero sa gitna ng lahat ng ‘yon, ikaw ang naging liwanag ko sa bawat dilim, ang lakas ko noong wala na akong mahawakan, at ang tinig na paulit-ulit nagsasabing, ‘Kaya natin ‘to.’ Ikaw ang nagbigay pag-asa sa buhay kong akala ko ay matatapos na. Inahon mo ako sa impyernong iyon. Kaya ngayon, sa harap ng Diyos, ng pamilya, at ng mga mahal natin sa buhay, buong puso kitang pinipili. Hindi lang ngayon, kung hindi sa araw-araw, sa bawat paggising, sa bawat laban, sa bawat tahimik na g abi... habangbuh