Lihim Ng Pagkatao Novels & Stories

Isa pa sa naging mahirap ay wala siyang mga bagay na makakatulong sa kanya kung paano makaalala. “Sorry kung nararanasan mo iyan ngayon…” malungkot na sabi ni Lienne at umiwas ng tingin kay Igneel, bumalik ang tingin niya sa dagat. Natawa naman ng mahina si Igneel. “Wala ka namang kasalanan, bakit nanghihingi ka ng sorry?” Nakangiting sabi ni Igneel kay Lienne. “Masaya ako rito sa Isla, sa isang buwan na pananatili ko marami na agad akong natutunan at ito ang hindi ko makakalimutan kahit anong mangyari,” mahabang sabi ni Igneel.

Kung hindi siya nagkakamali ay tinagurian pa itong 'the beast' dahil sa pagiging dominante nito. And as our recent client in Hawaii told them. Isa si Liam sa top earner ng business world, maraming gustong komonekta dito lalo pa sa mga hawak nitong negosyo here in the country or let he say worldwide. Tinapunan din siya nito ng makahulugang tingin nang mailapit pa niya ang sarili kay Summer na abalang nag-uusap sa babaeng nagngangalang Skye.

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.

Magkahalong awa at pangungutya ang naging reaksyon ng audience. "Sobrang devoted na ina! Kung alam ng bata kung gaano kahirap ang buhay, dapat mas pinaghihirapan niya!" "Ang kahirapan ay bumubuo ng pagkatao. Tingnan natin kung ang bata ay makakaahon dito."

Hindi niya masyadong pinansin at tuluy-tuloy siyang naglakad pero hinarangan nito ang dadaanan niya. “Hep, hindi ka makakapasok.” Nakahalukipkip pa ang mga kamay nito at naka-chin up. Imbes na mainis, kakaibang pakiramdam ang kumurot sa puso ni Liam. Natutunaw ang puso niya sa sobrang cute nito. Pero ipinakita niyang kunwari ang pagiging matigas niya, hindi siya magpapatalo sa pilyo na ‘to.

Inabot ni Atsi ang braso nya nang makalapit na sya. “Shobe, this is Liam, he’s the cousin I was talking about.” “Hi, Kataleia,” hinawakan nu’ng lalake ang inilahad kong kamay pero imbis na makipagkamay sya ay hinalikan nya ang likod ng aking palad.

Para itong halimaw na gutom na gutom at nakahanap ng pagkain. Pinaling-paling na niya ang ulo. Nailiyad na nang mataas ang bewang at noong hindi na makayanan ng puson niya ang sobra-sobrang sensasyon ay rumagasa ang likido sa pagkababae niya. Niluwa ni Pedro ang d*bdib ni Kaia at napangiti sa orgasmong natamo ng nobya. Tumatahip pa ang d*bdib nito at awang ang mga labi.

tanong ko rito nang mahinahon at may malambot na ngiti sa aking mga labi upang hindi siya matakot o mahiya sa akin. Dahan-dahan itong lumingon sa akin. Nanlaki ang kaniyang mga mata at agad kong napansin na siya ay tahimik na umiiyak. Pula ang kaniyang ilong at maging ang kaniyang mga pisngi ay bakas ang mga luha at labis na kalungkutan. Bakit kailangang maranasan ng isang musmos at inosenteng bata ang ganitong bigat sa murang edad?

Bakit nga ba ako pumayag? Hindi niya alam kung para ba sa hustisya o sa sarili niya. Pero ang sigurado, mas mapanganib ang katahimikan kaysa sa ingay. Dahil sa katahimikan, doon lumilitaw ang mga lihim. Doon nag-uumpisa ang mga aninong tahimik lang sa ngayon pero palihim nang gumagalaw.

Sa aking mundo, ang mga lihim ay mas mabigat kaysa sa mga lihim at marami akong hawak sa kanyang palad. “Habang nasa paksang iyon tayo, maghanap ka ng paraan para sirain ang pakikipagkasundo. Hindi ako sigurado na ang kaayusang ito ay makagagawa kapag hindi ka makatagal ng isang segundo nang hindi kumikilos na parang isang spoiled na bitch.” Ibinaba ko ang tawag bago siya makatugon. Kung mayroon man siya sa unang lugar.