Lintik Lang Ang Walang Ganti Novels & Stories

tinapik-tapik nito ang braso ko pero mas lalo ko lang diniinan. "Araaaayyyy!" "Masakit?" "Malamang! Bitaw na please?" "Mas masakit pa d'yan ang nararamdaman ko, pero walang bumitaw para makahinga ako ng maayos." Napatigil ito, ganoon din ako. Dahan-dahan ko ng binitawan ang leeg nito. "A-ah, Oo! Anong show ang ibig mong sabihin?" "Topic changer?"

Damn! Mabuti na lamang at tinted ang salamin ng kotse nito. Hindi kami nakikita sa labas kung ano'ng ginagawa namin dito sa loob. Useless na manlaban pa ako rito dahil talo rin naman ako. Kaya hinayaan ko na lamang ito. Still, hindi ko ibinuka ang aking bibig. Damn, pero bakit nakaka-tempt ang mga maiinit nitong labi na ngayo'y nanunudyo na buksan ko ang aking bibig para ito'y lasapin. I can smell his minty breath. Nakakapanghina nang laman at tila para akong nahihilo sa hatid nang kakaibang sensasyong lumukob sa aking pagkatao. I closed my eyes. F*ck! Para akong nalulunod sa hindi ko maintindihang damdamin. Ang hirap pangalanan.

Lintik lang walang ganti. Halos manlisik ang kaniyang mga mata dahil sa sobrang sama niya tumingin sa akin ngunit pilya lang ako na napangiti nang may maisip. Pumatong ako sa kanya at saka padapa na pinaglaruan ang kaniya. Kaharap ang pagkalalaki niya habang dama ko ang paghinga niya sa aking pagkababae roon. Napatigil ako nang s******n niya ang hiyas ko. Malakas akong napadaing nang dahil doon.

Halik ng posibilidad. Pagkatapos, parehong natahimik. Parehong nanginginig ang dibdib. “This changes everything,” bulong ni Alyana. “I know,” sagot ni Bash. “And I want it to.” Pag-uwi ni Alyana, hindi na siya mapakali. Humiga siya sa kama, pero di mapikit. Ang halik ay parang marka sa kanyang labi—hindi maalis. Ang damdamin ay parang alon—sunod-sunod, walang tigil.

malungkot ko namang wika " Maaari rin! Paano nga kung humingi siya ng second change? " " Nah! Nag kita na kami kagabi sa condo unit ko, nilayasan ko lang siya! Walang kapatawaran ang ginawa niyang pag tataksil sa akin! Ang kapal nga ng mukhang makipag kita pa sa akin! " nag ngangalit ang bagang na saad ko sabay tungga ng alak sa basong hawak ko

biglang tanong niya kaya lumaki ang mata ko Oo hubby gumaganti ako ahhahaah,kaya sana hindi na pumalpak " Luh?bakit naman ako gaganti?para saan? ". inosenteng tanong ko sakanya " Tsk, fine kahit sobrang dami man ng bilhin mo ako nalang ang dadala ". salubong ang kilay niya ng sabihin niya iyon Napipilitan kalang? " Edi goods ". abot tengang ngiti ko

Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang inasam Buti na lang 'di ako nainip sa tagal, nag-abang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal Buti na lang Oh, buti na lang talaga ay wala 'kong ibang dinasal Buti na lang dumating ka na ang masasabi ko lang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal Tanging ikaw lang Wala 'kong ibang inasam (Oh-oh) Sa tagal nang nag-abang (Oh-oh) Wala 'kong ibang minahal (Oh-oh) Buti na lang (Oh-oh) Wala 'kong ibang dinasal (Oh-oh) Ang masasabi ko lang (Oh-oh) Wala 'kong ibang minahal (Oh-oh)

Anong nangyari sa walang hanggan? Bakit naririto tayo sa hangganan? Akala ko wala nang katapusan Akala ko handa kang lumaban Ngunit akala ko lang pala ang lahat, Pinako mo ang pangakong akala ko'y tutuparin mo. Umasa akong tayong dalawa hanggang sa dulo, Pero napakatanga ko kasi naniwala ako sa'yo Naniwala ako sa kasinungalingang binitawan mo

Isang beses pa lang naman kaming nakakapagusap! “Madalas kang umaalis Palan-taw, may kinaabalahan ka ba sa kagubatan?” puno ng pagtataka si Li Wei. Sigurado akong napapansin niya ang aking pag-alis, kahit na pilit kong hindi ipahalata sa kanila na umaalis ako. Si Ama at ang iba pa ay hindi nakahalata na umaalis ako, pero si Li Wei, bantay sarado ako nito. Napalingon ako sa kanya, may inuukit siya sa isang bato, sa pagkakaalam ko ay letra ito sa salitang Intsik, “Sinusubukan ko lang mangaso, para masanay na ako…” palusot ko sa kanya. Muli naman akong bumalik sa paghahasa ng aking simbat na siyang ginamit ko sa pangangaso noong nakaraang buwan na siyang nagpanalo sakin. Narinig ko naman ang ma

dagdag niya. Unti-unting naglaho ang ngiti ko. Nag-iwas ako nang tingin at bumutong-hininga. “Ewan ko. Basta wala na akong pake sa kanya. What saddens me are our memories. Things that changed. Hindi naman kasi dapat gan’to.” “Things are supposed to change. The only consistent in this world is change. Lahat nagbabago kasi ‘yon ang nararapat,” sagot niya.