Novel & Cerita Lirik Unconditionally

Pagkatapos, bahagyang umatras si Althea. May halong kaba at ngiti sa mukha niya. “Hindi pa rin ako handa,” sabi niya. Ngumiti si Adrian. “Pero hindi ka na tumatakbo.” Tumango siya. “Hindi na.” Saglit silang nagkatitigan. At sa unang pagkakataon— Walang takot. Walang kondisyon. Walang kasunduan. Kundi isang bagay na mas simple…

Ngunit sa kabila ng iyon ang kauna-unahang pagkakataong narinig niya ang awiting iyon, hindi pa rin mapigilan ni Laica na maging hilam sa mga luha ang kanyang mga mata habang pinakikinggan ang binata. He was singing so soulfully. Dama niya ang bawat lirikong binabanggit nito. Maging ang melodiya ng naturang awitin ay napakaganda at punong-puno ng emosyon. “I can do anything with you by my side... conquer all obstacles as long as we’re fine,” patuloy pa nito sa pagkanta. “Baby, loving you is the only thing that keeps me living... and I couldn’t ask for more... cause all I want is to love you... forevermore...”

On this day I promise forever On this day I surrender my heart Here I stand, take my hand And I will honor every word that I say On this day Kumanta na ang singer lumakad naman ako papunta sa gitna nakatingin sa akin ang lahat kasama na siya sa mga taong nakatingin sa akin. Now everything's alight Now everything's revealed And the story of my life Is all about you Ikaw ang gusto ko makasama hanggang sa huling hininga ko sa mundong 'to, Liam. So if you feel the cold winds blowing through your nights I will shelter you I'm forever here to chase your fears away Pinipigilan kong umiyak sa kanilang harapan napangiti na lang ako nang magka-titigan kaming dalawa feeling ko huminto ang oras nang pal

Lumabi ito na agad naman niyang pinrangka. “Hindi pa ba obvious? Sinabi ko naman sa iyo noong una pa lang na hanggang kaibigan lang ang turing ko sa iyo, nothing more. At kahit pa nabuntis ako ng kung sino, hindi dahilan ito para ikulong ko ang sarili ko sa iyo. Una sa lahat hindi naman Ikaw ang ama. At pangalawa hindi kita mahal, pangatlo wala tayong relasyon. Tinanggap ko ang offer mo na pansamantalang tumuloy sa condo mo dahil sa mga magulang ko. Pero habang narito kami susubukan kong makaipon upang makalipat kami o baka bumalik na lang kami sa bahay namin sa probinsya, para naman hindi ako mabaon sa utang na loob sa iyo.” “Okay, okay! Tatanggapin ko muna ang rejection mo, only for now. P

Hinila niya ang tali ng swimsuit ko sa bandang batok at tumambad sa kaniya ang malulusog kong d****b. “Tam is such a lucky guy. But I am the luckiest tonight.” Usal nito habang hinihila ang tali sa likuran ko. Napahawak ako sa harapan ko at nakita kong ngumisi si Sir Dio. Bigla niya akong binuhat at marahang inilapag sa kama.

Napatingin naman ako sa ibaba dahil hindi ko kinakaya ang tingin niya sa akin at gano'n na rin ang tensyong nakapalibot sa amin. "No, I cannot promise that I will provide you with those things... only. I'll give you h*lla everything. One hundred percent assurance, full of hope and inspiration, you have my full support in any way, will understand you, and most importantly, I will love you unconditionally until the end of my life, my wife."

Her shoulders dropped. “I just hope it’ll be better soon, Zaida.” Iyon na lamang ang nasabi ko sa kanya. Talagang wala na kaming pamimilian kundi ang gawin ang lahat para maging mas maayos ang lahat. Well, everything really happens for a reason and I hope that is reasonable enough. Napatango siya sa sinabi ko. Ngumiti siya nang bahagya bago niya ako tinanong.

What wish? He smiled at me. "I want you to finally find someone who will love you unconditionally.. someone who will take care of you and someone who's willing to be with you forever," Dad said. I nearly cried, but I was able to stop it. Alam ko 'yon. Lagi niya 'yung sinasabi ever since we became okay. Pero at this point, parang wala talaga. Parang ayaw kong mag-risk. "Aw, you're making her cry," Mommy Miranda commented. I shook my head. Hindi naman kasi ako umiiyak.

The shining stars remind me of your smile And though I know that smile is not meant for me This heartache's gonna linger for a while I feel like crashing, drifting Sinking way too deep I feel like flying, dreaming Even though I'm not asleep And I pray to God to give me strength ‘Cause your beauty makes me weak But I'm not lying Even though I'm hurting I'll be here waiting And I'll keep crashing right into You… --- Nagising nalang ako dahil sa sunod-sunod na tunog ng doorbell, natulugan ko pala si Andrew habang kinakantahan niya ako, napangiti ako roon kasi nakalimutan ko pansamantala yung nangyari kagabi sa amin ni Levi.

Ang priest ay nagbasa ng passage tungkol sa resilience at unconditional love. Nagsimulang magbigay ng vows si Rafael. “Lia Santiago,” sinimulan niya, ang kanyang tinig ay trembling sa sheer emotion. “Nang makilala kita, akala ko, I was saving you. Pero ang totoo, ikaw ang nagligtas sa akin. You took the lie I was living and replaced it with a blinding, terrifying truth. Ang Illustre Holdings ay walang foundation. Ang buhay ko ay walang laman. Ngayon, dito—sa solid na beach na ito, sa home na itinayo natin—I vow to you my honesty. I vow to you my labor. I vow to you my body and my soul. Mula ngayon, wala nang shadows. Tanging liwanag lang.”