Little Pony Drawing Novels & Stories

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

Nanigas ako sa kinauupuan ko. Sa drawing ni Luna, may tatlong taong magkakahawak-kamay sa ilalim ng isang malaking puno. Sa gitna ang isang maliit na batang babae na may ribbon sa buhok—si Luna. Sa kabilang gilid ay isang babaeng may kulot na buhok na may hawak na drawing board, na malinaw na ako. At sa kabilang bahagi, igunuhit niya ang isang matangkad na lalaking naka-suit, may hawak na briefcase, at may malaking ngiti sa mukha. Sa itaas ng lalaki, may nakasulat gamit ang kulay asul na krayola: *Boss Daddy.*

Sa dulo ng damuhan, may isang middle-aged na lalaking nakangiti na nakatayo habang hila-hila ang isang maliit na kabayo. Isa itong napakagandang pony. Kulay puti at may maliit na diamond-shaped golden-brown mark sa noo nito na parang bituin. Maayos na naka-trim ang buhok at buntot nito. Maliit lang ito, saktong-sakto para sa isang bata. "Clara, nakikita mo 'yun? 'Yung pony na 'yun ay gift din sa'yo ni Uncle."

“One week daw. Then he’ll come home.” Sa mismong sandaling iyon, bumaba si Callyx mula sa hagdan, dala ang kanyang maliit na sketchbook. “Mommy! Look, I drew us smiling.” Napatigil si Luna, agad na kinuha ang drawing. Tatlong stick figures. Siya, si Damon, at si Callyx, hawak-kamay, may araw sa likod, at malaking rainbow sa taas. May nakasulat sa maliliit na letra: Family.

"Wait here, Mommy!" Kumaripas siya ng takbo patungo sa kanyang maliit na backpack sa kanto ng kwarto. Hinalughog niya ito at bumalik na may dalang gusot na papel, isang drawing na ginawa niya kanina. Isa itong tabing-bahay na may dalawang tao, isang matangkad na babaeng mahaba ang buhok at isang maliit na batang babae na may hawak na dambuhalang puso.

Sa papel, may araw sa itaas, may mga alon at buhanginan, at apat na tao na magkakahawak-kamay—isang babae, lalaki, batang babae, at isang maliit na baby sa stroller. Napangiti si Apple, at bahagyang napaluha. “Ang ganda naman, anak. Tayo ba ito?” “Opo! Tayo po sa beach! May picnic, may castle, tapos may heart sa taas. Kasi love-love tayo lagi!” bulalas ni Amara habang nagkulay ng pula sa puso sa drawing.

Pagkatapos ay naglakad-lakad siya sa maliit na park sa loob ng paaralan. May exhibition doon ng mga drawing ng mga bata. Isa-isang tiningnan ni Clint ang mga naka-display. Hanggang sa nakita niya ang drawing ni Bailey. Isang kagubatan. Malawak na luntiang damuhan. May Deer Auntie. May Antelope Uncle. May Mommy Rabbit. At may Baby Rabbit. Masaya silang kumakain ng damo. Pero walang Daddy Rabbit. Matagal na napatitig si Clint sa drawing.

Mga simpleng drawing ng isang bata. Mga dinosaur. Mga kotse. Mga superheroes. Bahagyang napangiti si Daveron. Ngunit habang isa-isang binubuklat ang mga pahina ay may kakaiba siyang napansin. Sa halos lahat ng drawing ay may isang babaeng may mahabang buhok. Nakangiti at may nakasulat na, Mommy. Napahinto siya. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit pamilyar ang mukha ng babaeng iginuhit.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Bitbit ang maliit na bag kung saan nakalagay ang lantern na may drawing ng pusa at elepante na ginawa ng mommy nita, tumakbo siya papasok ng school. Pagkakita kay Leo, agad niya itong iniabot. “Para sa ‘yo,” sabi niya, abot hanggang tenga ang ngiti. Medyo matamlay si Leo nung una, pero nang makita niya ang lantern, nagliwanag ang mukha niya. Isang napakagandang pusa at elepante. Ang cute, ang linis, at parang totoo! Sabay tanong si Owen, medyo proud, “Like mo ba? Mommy ko nag-drawing niyan.”