Live Again Novels & Stories

Sabi ni Livie, habang binibigkas ang bawat salita, "Pagod na ako. Ayokong maging Dakilang Pari. Gagamitin ko ang pagkakataong ito para wakasan ang lahat ng sama ng loob at muling magkatawang-tao. Mamumuhay ako ng bagong buhay kasama ang pagkakakilanlan ni Livie." "Mekaisto, sumama ka sa akin at kalimutan ang lahat. Mamuhay tayo ng bagong buhay sa Endlos." Itinaas ni Livie ang kanyang kamay, at lumitaw ang mga palad ng ilusyonaryo. Ilang palad ng ilusyonaryo ang humawak sa mga clone at pangunahing sarili ni Mekaisto bago sila pinag-isa nang malakas.

"Dapat may sound din. Gagawa ako ng playlist para sa mga kanta. Ano bang maganda? 'Water' o 'Versace'?" "Make me sweat, make me hotter, make me lose my breath, make me water," kanta ni Rovy Ann na may kasama pang pag-giling. Nahihiyang inilibot niya ang tingin sa loob ng library. "Tapos deretsyo na kayo sa making the baby," nakangising sabi ni Jemalyn habang tumataas baba ang kilay. "Hey Jemalyn, tigilan mo si Nicole baka magkaroon ng idea makipag boom boom pa yan talaga kay Paul," segunda ni Rovy Ann nang may pagtaas pa ng kilay.

Humugot ako ng isang malalim na paghinga at isinandal ang aking ulo sa bintana. Lihim akong tumingin sa gawi niya. Nakakunot na naman ang kaniyang noo habang nakatingin sa kaniyang branded na cellphone. Alam kong Iphone 13 iyon na bagong labas lamang. Mayaman nga, bastos naman ang bibig. "Done checking on me?" He asked, coldly.

Hindi ko nakikita ang kapatid kundi isang aninong laging nandiyan para ulitin ang parehong paglapastangan, parehong panlilibak, parehong pananakit. Parang humahapdi muli ang mga sugat ko kahit hindi nila hawak ang aking balat. Kahit wala silang sinasabi naririnig ko ang mga boses nilang mapanlait, mapanakit at mistulang paulit-ulit. Ang mga alaala ng sigaw ng halakhak na para bang libing ang bawat tunog kusa itong bumabalik na parang sugat na binuksan muli.

Na-enjoy naman na raw nito ang buong buhay niya kaya ipapaubaya na raw niya ang katawan niya kay white lady na gustong-gusto pa talagang mabuhay at ma-enjoy ang pagiging tao muli. Nung makita ni white lady na naglaho na ang kaluluwa ng matandang dalaga na iyon, alam niyang safe na siya sa katawan na iyon. Na muli na siyang nabuhay ulit kaya masayang-masaya na siya. Hindi lang daw siya makapaniwala na sa katauhan pa ng isang trillionaire siya mabubuhay muli. Alam niya kasing ma-e-enjoy niyang muli ang buhay niya kasi napakayaman na niyang tao ngayon.

“Sobrang saya ko, Aleron.” Ngumiti ako habang tumatango-tango. “Ako rin, sobra. Hindi ako makapaniwalang sinagot mo na ako. At naka-live pa. Tignan mo oh, halos papunta na sa six hundred thousand ang mga taong nanunuod sa atin ng live.” “Kaya nga, hindi ko inaasahang marami ang manunuod ng live ko.” Nagpasya na kaming putulin na ang live dahil pa-lowbat na ang cellphone niya.

“The pulse never dies.” Billie’s heart pounded. He turned off the phone, closed his eyes, and whispered — “For now… it stays buried.” He reached for Mariel’s hand, intertwining their fingers. Outside, the neon lights of Tokyo shimmered — bright, alive, and waiting. But somewhere beyond the city’s hum, a server blinked to life — a single line of code activating quietly in the dark: LAZARUS SYSTEM REBOOTING. And with that, the world of the living shivered once more.

I wanna hear it again. "Whatever your problem is...don't you ever give up your life. You're precious remember that." Mas lalong sumikip ang dibdib ko sa kakaiyak. I will not give up Perfi until I find the life that I deserve. At sa oras ding yun, bumalik ang buhay ko. I survived. Everyone celebrated because they thought that I would definitely die. No. I won't die. Mabubuhay pa ako. At hindi ko man aminin Perfi's words bring me to life again.

Mas mahigpit. Muli akong tumangis. Tumangis ako nang tumangis sa bisig niya... He's alive... Daniel is alive...

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.