Lo Siento Novels & Stories

Saka ako huminga ng malalim. "Okay, sorry sa ginawa ko. Sorry kung napikon kita sa mali kong intepretasyon sa pagkatao mo. I apologize for that. At sorry kung ipinatanggal kita sa trabaho mo. But believe me... i have my reason kung bakit kaylangan ko iyong gawin," sabi ko sa kaniya na hindi ito tumitingin sa akin. ' Please Joyce...listen to me first,"

Maging ang tibok ng puso ko. I’m sorry.

Nanginginig ang boses na salita nito at sunod-sunod na pag-landas ng kanyang mga luha. “Hindi mo alam kung gaano ako nasaktan. Sinasabi mo na mahal mo ako, pero nakipag-landian ka sa iba? Ginawa mo talaga akong gago eh,” sumisikap ang dibdib nitong salita. Pilit niyang pinapakalma ang sarili kahit na sunod-sunod na ang pag labas ng kanyang mga luha. “I am so sorry," mahinang salita ni Diego.

Parang kinokonsensya niya ako? "You proved that you are a Lozano and son of Mr. Forsythe David Lozano and I apologize and I apologize because I mistaken you for an imposter." Nag sorry nga ako pero kung saan naman ako nakatingin. "I can sue you for mistaken me as an Imposter but I'll let this slide this time." It means kakasuhan niya ko kapag hindi niya pinalampas? "I apologize." It's not my style to apologize, especially when it's not my fault.

Para saan pa, Lion? "I'm... I'm so sorry... I'm sorry..." Sobrang higpit ng yakap nito, halos mabalot na ang buong balingkinitan na katawan niya. Halos mapuno rin ng halik nito ang kaniyang ulo at mukha. "Perdonami, perdonami, amore mio," (Forgive me, my love) "Hindi ko sinasadya. I'm so sorry." Sorry? Sorry para sa buhay na nawala? Sa bago niya sanang pag-asa na pinatay nito?

𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺. 𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺 𝘪𝘧 𝘐'𝘮 𝘯𝘰𝘵 𝘸𝘰𝘳𝘵𝘩 𝘩𝘢𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘧𝘰𝘳.

niloko na naman niya ako feeling ko nauubusan na ako ng lakas. "I'm sorry hon please let me explain I'll tell you everything forgive me I'm really really sorry forgive for everything I've done to you just give me this moment I miss you so much I've waited for this day."garalgal na sabi nito napakagat naman ako ng mariin sa ibabang labi ko pati boses niya miss na miss ko.

Kung paano namin nalagpasan ang lahat ng pagsubok ng magkasama at kung paano ako sumuko ng sobrang bilis. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko at saka yumuko. Hindi siya tumugon kaya muli akong nagsalita. Gusto kong sabihin ang lahat ng gusto kong sabihin bago pa mahuli ang lahat. “I’m sorry for hurting you back then. I’m sorry for being too much and not thinking about how you feel. Hindi ko naisip na nasasaktan ka rin sa pagkamatay ni Lorcan.”

Ang bawat salita ay parang sinisindihan ang lumang sugat. “Sorry sa kagaguhan ko. Sorry at sinaktan kita. Sorry kasi wala ako sa tabi mo noong mga panahon na pinagbubuntis mo ang anak natin. I’m sorry I was not there to help you every time our daughter was crying. I’m sorry I am too late, baby. I promise I will try to make up for all of it, kahit papaano, habang buhay,” he whispered almost inaudible, the words lingering in the air like a confession.

inis na sagot ko, pero sa loob-loob ko, gusto kong umiyak dahil bawat salita na lumalabas dito ay parang tinatamaan ang mismong puso ko. “I apologize.”