Lock Tagalog の小説・ストーリー

Sagot n'ya rito. "Then, wala akong pakialam. She's just your ex and I'm your new. Kung meron mang mag a-adjust dito ay walang iba kundi s'ya!" Malditang wika ng babae sabay hablot nito sa kwelyo ni Loco at agresibo itong hinalikan sa mga labi. Malaya ring tinutugunan ni Loco ang mapang -hamon na mga halik nito.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Tumango tango Naman ito. Ikaw gusto mo ba dito...?tanong ko Kay louisse Oo Naman kahit saan Basta kasama kita Saad Naman nito. Haaay.... hiyawan Ng mga kaibigan namin. Ang sweet Naman Saad pa Ng mga ito. Pagkatapos Ng tanghalian ay umuwi Naman na sila louisse at Ang mga kaibigan niya sa maynila marami pa daw Kasi silang trabaho.

Matapos ilagay ang kanyang purse ay isa-isa na niyang hinuhubad ang kanyang mga kasuotan habang naririnig niya ang paglo-lock ni Hunter sa pintuan. Nang mahubad na ang lahat ng kasuotan niya ay hinarap na niya si Hunter na nakatingin na pala sa kanya, ang mga kilay ay nakataas at ang mga labi ay bahagyang nakangisi, an amused look on his face again. And Liza, with a serious voice, then said, "Now let's fuck and get this over with."

Kinwento niya ang nangyari kung paano nagsimula. "Right now rowy, i am freaking mad. Imagine?! That was your first kiss and he just take it away just like that? The nerve of him! And my gosh rowy, Ang saklap naman na ang label ng first kiss mo ay 'It was just a mistake'. Ang unang halik mo ay isang pagkakamali! " Nang gagalaiting sabi ng kanyang kaibigan sakanya na naiimagine niyang nanlalaki ang mga mata at butas ng ilong.

Tumango naman ako at pekeng ngumiti. Agad akong naglakad papunta sa may garden pero agad rin akong nadissapoint nang makitang wala sila roon. Ano ba naman 'yan, ang fake news ha? Malakas akong napabuntong hininga bago muling ayusin ang buhok ko. Tangina, napakainit talaga. Saan na naman ba kasi nagsusuot 'yung si Claude? Sabi niya kanina saglit lang siya. Ano bang meaning ng 'saglit' sa kaniya?

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

“Ayokong pumunta kang mag-isa sa kagubatan. Alam mo ba kung anong oras na? Delikado iyan. sasama ako sayo" “Pero—” “Walang pero, Francine! Sasama ako sayo," Napabuntong-hininga si Francine sa pagkatalo. "Sige," tumingin siya kay Silver. “Babalik tayo. Pipitas lang kami ng ilang mansanas. Magtago ka, okay?" Naintindihan naman ni Silver at tumango siya. Nagtago ang batang lalaki mula sa mga sirang kasangkapan.

Luke said his greatest wish, "I'm married to a man named Logan Caraig. I'm his. Kaya sorry talaga." Itinulak niya ang lalaki palayo. Umikot ang kaniyang paningin. Halos maduwal siya habang humahakbang palayo. Noong tuluyan siyang madapa, isang pares ng malalaking kamay ang kaniyang balikat. "You okay? Please… stay put, baby." "Don't. Sinabi kong…" pamimilit ni Luke, "taken na ako, eh!"

lintik! Literal na nag iinit ang mukha ko dahil sa labis na pagkainis at ang mararahas na pagtataas baba ng dibdib ko..damn this man for kissing me again this time. "Try to kiss me again and i am telling you walang kasalang magaganap" sabi ko nang nanatiling nakatutok ang aking mga mata sa harapan,,I saw on my peripheral vision when he turned his gaze on me.