Novel & Cerita Logic Questions Filipino

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

ang sunod na sinabi ng lalaki. "What did you say?" ang tanong ni Oliver. Dahan dahan kong itinaas ang aking mukha at tumingin sa lalaking bagong dating. "I mean, we filipino's we don't hurt women, we taking care of them, like how we take care of our mother, do you understand? di porket maputi ka ee di kita papatulan sa english mo ee." sagot ng lalaki na halatang nagtatapang-tapangan sa harapan ni Oliver, kahit na di hamak na mas maliit ang pangangatawan niya dito.

Kaya dapat siya na isang Pilipino ay dapat ipagtanggol ang Wikang Filipino. “Ano na, asawa ko? Natigil ka na riyan?” nakangising sabi ni John na animo’y sinasabing talo siya at panalo ‘to. Itinaas niya muna ang kanyang kilay at hinawi ang mahaba niyang buhok papunta sa kanyang mukha. “Hay naku, maliit na bagay! Siyempre alam ko ‘yan, ako pa ba asawa ko? Best in Filipino ata ‘to noong Elementary at High School ako. Pinapatawa lang kaya kita. Masyado mo namang tinotoo.”

Schazna's Point of View "Mama akala ko kakausapin mo pa si Greg, Bakit ngayon agad tayo aalis?" Hermes asked, Oo nga pala nagsabi ako na kakausapin ko pa si Greg pero biglaan lang rin ang lahat "Si tito Creed nalang raw ang kakausap kay Greg at mas kailangan natin na umuwi sa Philippines" pag eexplain ko sa kanya

Ngiti niyang abot sa kamay ni anika “Nice meeting you sir. Can you understand tagalog sir? Tanong niya kay mr ling “Of course i can understand mrs. monterico, i live in malaysia and there are lot of filipino there that’s why i know how to speak and i understand your language.” Sagot ni mr ling “That’s good. Mabuti po kung ganon, i really appreciate those who are not filipino pero natututong mana galog.”She smiled cheerfully to mr.ling

"SIR! Bakit naman ho ito lang ang grado ko?" Ibinaba ni Logan ang librong hawak. Tinitigan niya ang estudyanteng nagsusumamo ngayon sa kaniyang opisina bago nagsalita, "Tatlong araw kang hindi pumasok sa klase ko, Mr. Delos Reyes. Tatlong quizzes din ang hindi mo nasagutan noong kamakailan lang. Ngayon tatanungin kita, nasa'n ka no'ng mga araw na `yon?"

May nilabas na chart si Grey at bumungad doon ang alphabet chart, sa isa naman na chart ay may mga nakalagay na mga pangungusap. "Yana, ano letter ito?" "A" "Ano ang maiisip mo na bagay, hayop o pagkain na nagsisimula sa letrang 'yan?" "Aso!" "Tama, e' ito?" "B. Baboy!" "Ang C. Sa Filipino ay 'K' ano ang maibibigay mo do'n?" "Kalabaw!" "Ano naman ito?" "D. Damit!"

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

Seen 5:50 pm Axel: Aw seen zone. hey. Ciara: What? Axel: I'm asking kung ilan taon kana. Ah, filipino pala. Akala ko arabo dahil nag e-english. Ciara: And why would I answer you? Axel: Because, I want you? Ciara: Ano? Axel: kidding aside. Just answer my question. Seen 5:56 pm. Axel: hey, don't just seen me.