Logic Questions Filipino Novels & Stories

sabi ko sabay iling “Sa tingin ko tama ka sa lahat ng nakaraan. Hindi dapat tayo magkaroon ng pinaghalong negosyo at kasiyahan. Hindi ko alam kung kaya kong maging kasing propesyonal habang kami ay natutulog nang magkasama. Nag-aalala ako na baka magalit ako at mabigo ka. Kung ilalagay natin ang maliit na hiccup na ito sa likod natin ngayon, marahil ay bumalik sa normal ang mga bagay sa pagitan natin."

seryoso kong bigkas "AT ano ang gagawin mo? Leonardo, alam mo kung ano ang capacity ng pinsan nating iyun. Sa kanya nakapabor si Lolo Santiago dahli siya ang lihitimong apo. Sampid lamang tayo sa mga Guerrero alam mo iyan umpisa pa lang." seryosong sagot naman ni Vida sa akin. Malungkot naman akong napailing Alam ko ang tungkol sa bagay na iyun. Isa lamang kaming ampon ni Lolo

Napakunot ang noo ni Heidi sa sinabi ko. “Aba! Ginawa mo naman akong ref. Magpapalamig talaga?” “Anong ref?” Curious na tanong ko. Bigla niya akong hinampas sa balikat. “Ano ka ba? Ref lang, hindi mo alam? My God! Zaccheaus, hindi ka ba nag-aral? Refrigerator malamang! My God! Ang hina naman ng pickup nitong chinsansu na ito. Kung sabagay, Intsik naman pala ito, kaya mahina talaga ang pickup. Imagine mo, sabi na ngang pagmamay-ari ng Pilipinas ang West Philippine Sea, pero ginigiit pa rin na sila ang nagmamay-ari daw?”

For pity’s sake, ang pangalan ng babae ang nais nilang malaman. Ang hindi nakapagpigil ay si Philip na siyang unang naka-recover sa pagkatulala at kinatok ang mesa ngupuan ni Nigel. “Tell me, ano ang rate ng IQ mo?” Isang masamang tingin ang naging sagot ni Nigel sa kaibigan. “Tinatanong pa ba iyan? Do you think I’m an idiot?” “Then answer my d*mn question!” mariing turan ni Philip.

Matigas na sagot ko rito. "I have love, I always have." Sagot naman nito na determinado na makuha ang sagot ko. Ngumisi naman ako rito. "Then, I have the right to remain silent. It's in the Philippines constitution kaya wag kang mamilit!" Ganting sagot ko naman rito at pinipilit kong isarado yung pinto pero nagulat na lang ako ng mapaatras ako dahil pilit na pumasok si Cayden sa room at nagulat na lang ako ng isarado nito ang pinto. Ni hindi man lang ito pinagpawisan! Ako halos malunod na sa pawis dahil sa kakatulak ng pintuan.

medyo mataas ang boses na sabi ng lalaki. "Oh? I'm sorry, sumasakit kasi ulo ko sa kakaintindi ng sinabi mo kaya pwede ba use tagalog instead english, nakakabobo eh!" reklamo niya. Bumuntonghininga ang lalaki. "As, i–sabi ko ano gusto mo kainin?" nakangiwing tanong nito. Ngumiti siya. "Alam mo naman pala eh ba't english ka ng english riyan nasa Philippines na tayo, oy!" nakangising aniya.

tanong ko ulit. “Nothing’s wrong…” sagot niya. Tatalikod sana siya ng hinila ko nanaman siya. Ano ba ‘tong lalaking to, daig pa babae. “Come on, tell me.” sabi ko sa kanya. He just looked at me. “Hey.” niyugyug ko pa siya.” umiwas siya ng tingin. “Anong pinag-usapan niyo?” I was shocked to hear him say straight tagalog, ang cute ng accent. I hid my smile and pursed my lips.

May pagka-sarcastic na sagot ko. Mahina siyang bumulong pero sapat na para marinig ko, "Pilosopo." "What did you say?" Tama ba ang narinig ko? Nagsalita siya ng tagalog? "Nothing." She answered. Nangunot ang noo ko at nagtanong sa kanya, "No. Nagtagalog ka?" "Marunong ka magtagalog?" Mukhang nagulat din siya. "Oo. Nakakapagsalita nga ako pero i-ikaw?" Ang akala ko ay hindi siya marunong magtagalog. Si Mama nga kahit na nakapunta sa Pilipinas ay hindi ganun karunong.

Eli Natapos na ang exam namin sa subject na Filipino. Grabe, mabuti na lang at nakapagreview ako ng todo dahil medyo madugo at nakakalito 'yung ilan sa mga questions sa exam. Kilala si Professor Alvarez na mahirap gumawa ng test papers na para bang ayaw nito na may nakakapasa sa subject niya. May mga ganitong tipo ng guro kaya mas okay talaga kung mag-aaral ka ng mabuti kaysa umasa lang sa stock knowledge. Ayun, nastock tuloy yung iba sa unang bahagi pa lang ng exam. Ang sabi nga nila, kung sasabak ka sa giyera ay dapat na palagi kang handa. Kung marami kang baong bala ay mas maraming tiyansa rin na may matatamaan ka.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.