Long Time Friendship Quotes นิยาย & เรื่องราว

I have acquaintances, pero hindi ko sila binibigyan ng panahon. Friendship is my very least priorities. Hindi magastos, walang issue. I've heard lots of stories na maraming magkakaibigan ang nag-aaway at naghihiwalay dahil sa iba't ibang mga dahilan. At ayokong ma-drain ang lakas o oras ko sa ganoong mga bagay.

"Uto-uto ka, Leveria!" Kasabay ng aking pagtawa ay ang mahinang pagsigaw nang daganan ni Levy si Callie. Megan joined too. Gusto ko sanang makisali pero ayaw ko namang masaktan ang baby ko. I smiled and stared at them. I am so grateful because I have friends like them. Time flies so fast, really. Kahit may mga kaniya kaniya na kaming mga buhay, hindi pa rin nagbabago ang samahan namin. I think that is the essence of a friendship. Iyon bang kahit matagal na kayong hindi nagkikita, pero kapag nagkita ganoon pa rin.

Ang isa-isa ang sandalan at pahinga ng bawat isa sa amin. “And then if you can remember. Keep smillin’, keep shinin’ Knowing you can always count on me for sure. That’s what friends are for. For good times and bad times. I’ll be on your side forever more. That’s what friends are for.” Hindi na kami makatugon sa pagkanta dahil mga hikbi na lamang ang tanging lumalabas sa mga bibig namin habang yakap ang isa’t-isa.

It’s not healthy for the both us. “You don’t want to talk about it?” Nag-angat ako nang tingin sa kaniya and I nodded. Tumitig pa siya sa ‘kin ng ilang minuto bago nagbuntong hininga. “Okay, then come here.” Tumayo ako at dahan-dahang lumapit sa kaniya. “Pwede ka bang mayakap?” Tanong niya. Ako na mismo ang yumakap sa kaniya. I want us to be friends forever. That way, I can guarantee that our friendship will last longer.

Kahit na naguguluhan ay sinagot ko pa rin ito. "You will be with someone forever. No one can break the string that you both have. Handa kang sumuporta at intindihin siya para mas lalo pa kayong maging matatag sa bawat isa" "You're right, still not enough to describe what is the real meaning of friends or friendship"

naguguluhan niyang tanong. "We have been friends for so long, Jossa. Sa loob ng maraming taon ay naging sandalan natin ang isa't isa. I know what you are going through right now. Yakapin mo na ako at iiyak mo na iyan. Masakit daw sa dibdib kung hindi nailalabas ang hinanakit."

She said and I smiled. Kahit gaano ako ka lonely, my friends, close friends, and best friends never let me feel that I am alone. They are always by my side and I am thankful for that.

"Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo." Nag aaway kami oo, normal lang yon sa magkaibigan, wala naman sigurong magkaibigan na hindi pa nararanasan na mag away o di pagkakaintindihan minsan. One of the reason why our friendship becomes more stronger and longer. "Alam mo kase may dalawang klase ng kaibigan, unang-una ang kaibigan na totoo tapos ang pangalawa ay plastik." Sabi ko at tumango-tango ito.

Sabi nito sabay irap sa akin. " 12 years of friendship tine , sa tingin mo ba pababayaan kita? wag kang negative jan! alam mo nabuntis ka lang OA kana masyado akala ko ako lang " Nakasimangot na saad nito ,na kinatawa ko naman.

Mainit naman ang kanya. "Listen to me," sabi niya. "Your father and I have been friends for thirty years. Thirty years, Andrea. Do you know how many times we have fought? How many times we have disagreed? How many times we have wanted to kill each other?" Umiling si Andrea. "Many times," sabi ni Luca. "Many, many times. But we always found a way back to each other. Because that is what friends do. They fight. They forgive. They move forward."