Loose End Novels & Stories

I love you. THE END.

It will involve difficult things that matters, persons will be involve, and things will run through chaos. And no matter how we fix things, we always wondered for possibilities, we always look to many point of views if things goes unlucky. And what I am afraid right now is thinking about the possibility that might occur, that someone I love the most will turn out to be someone else’s future. That’s my biggest what if’s right now, and my biggest fear somehow. We have a block party and we are allowed to bring only one person, and syempre dala-dala ko si Lexus.

The possibilities are endless. The beauty of this open ending lies in its ability to resonate differently with each reader. Your interpretation is just as valid, just as important, as mine. Your personal experiences, your own perspectives on love and loss, will shape how you perceive the final scene. And that's precisely what I intended. It's a testament to the power of storytelling to evoke individual responses, to spark conversations, and to leave a lasting impact long after the final page is turned.

—Ace No it's okay sige na pakilapit na ng cellphone. Bro si Elle nasa kabilang linya.—Rosh Hey Elle— PUTANGINAMO ilang beses ko bang kailangang ulit ulitin sayo na kung magpapakalasing ka eh dun na lang sa bahay niyo o kaya sa condo mo basta ba siguraduhin mo na wala kang mapeperwisyong tao. Alam mo na marami akong ginagawa sa school. You know all the responsibilities I have. You know that I have so much on my plate right now yet your doing this. Alam ko naman na nasasaktan ka pa rin at hanggang ngayon ay nagdaramdam ka pa din but please, ilang beses ko ng sinabi sayo to pero uulitin ko ulit, hindi solusyon ang pag iinom. Talk to me. Sabihin mo lang at kahit na gaano ako kabusy alam mong gag

sabi niya. Bang! Tunog ng baril ang narinig ko, umiiyak na kami ng kapatid ko. Sumilip ako doon at Nakita ko si mama at papa nakabulagta na doon. Nakita kong lumilinga linga ang isang lalake, kaya binuhat ko na si Daryll, saka sinundan ang red ribbons na nakatali doon, hanggang sa nakarating kami sa labas, dumiretso ako kahit na puro na kakahuyan ang nakikita ko. Natatakot na rin at nag-aalala sa kapatid ko, nawawalan nanaman siya ng hangin. Tumakbo ako ng mas mabilis habang bitbit na siya ngayon sa likod ko. Hindi ko na ininda kung gaano siya kabigat ang gusto ko’y makarating na sa dulo nitong ribbons na ito. Bawat nadaraanan kong ribbon ay kinokolekta ko bilang bilin din ni papa sa akin. “

Tumitig ako sa mga magkarelasyon na dumaraan na magkaakbay at tila mahihinuha sa kanilang mga mukha ang kasiyahan. Minsan ko na rin pinangarap ang ganiyang relasyon. Akala ko kami ni Mageline ang tutupad sa pangarap ko ngunit mas lalo niya lang pinalala ang lahat o baka ako ang nagpalala dahil hindi ko matanggap na wala na talaga. Habang naglalakad ako ay may nakita akong nagbebenta ng cotton candy. Sa buong buhay ko, hindi ko pa nasubukan ang bumili ng cotton candy. Hindi ko rin alam kung ano ba ang lasa nito.

CHAPTER CLOSED THE END‼️ ---

Ganoon siya kahalaga sa akin. But there came a time when I needed to cut that long precious mane, and hide it under a wig as if I was never proud of it in the first place. The faint resemblance it has with my mother's, which I viewed was the only connection we have, had turned into strings that wrapped around my neck, slowly sucking the life out of me. It was suffocating. I had no choice but to let it go. Isang katok ang nagpawala ng mga iniisip ko. Nang sumigaw akong bukas ang pinto, dahan-dahang bumukas iyon at iniluwa ang kasambahay namin si Manang Fe.

Not loud. Not dramatic. Just steady. Just like her. The End