Lose And Lost Novels & Stories

Tumango tango si Ryah ngunit sa loob niya'y nararamdaman niyang sinasampal na siya ng katutuhanan. “Yes you're right. I'm just waiting for this love to lost its way.” Halos mabasag ang kaniyang buses, pigil na makaramdam ng sakit sa bawat paghinga. Tungkol sa nangyari noong mga panahong iyon, iniisip ni Ryah na baka hindi talaga lasing si Grayson noon at alam niya ang nangyayari, dahilan para may mangyari sa pagitan nila. Napaisip si Ryah. 'Baka iniisip niya na sinamantala ko ang kalasingan niya?'

Naupo ako sa aking swivel chair, binuksan ko ang mini cabinet ng aking lamesa para kumuha ng sigarilyo, pero nakita ko ang isang bracelet doon. Kinuha ko ito, tandang-tanda ko kung kanino galing ang bracelet na ito. Sa babaeng bigla na lang nawala na parang bula, hindi ko na rin alam kung nasaan na siya. She's the best person I ever met and sa 10 years na nagkasama kami, hindi ko akalain na aalis siya na wala man lang paalam. "Seira, my the one that got away."

madiin na utos niya. Tanging si Zaeia lamang ang nakikita niyang sagabal sa kasiyahan niya. Kaya gagawin niya ang lahat para mas mawala na ito sa landas niya. Napatitig lalo si Duke sa babaeng nasa harapan niya. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala ng niyakap siya ni Zaeia ng walang dahilan. After their break up, a year passed when he found out that Zaeia got a new boyfriend which was Adonis. He still remembered how he cried when Zaeia's family announced the upcoming marriage of Zaeia and Adonis. He was heartbroken so he decided to go to the club, to comfort his broken heart, one day before Zaeia's marriage. And he was happy when he met Zaeia at the club and spent their night to

- Leslie Tiningnan ko si Ismael matapos kong basahin ang iniwang sticky note ni Leslie. Napabuntong hininga ako at pumasok ulit sa kwarto para kunin ang isang kumot. Lumapit ako sakanya at kinumutan na siya, he looks so tired. Hinubad ko na din ang suot niyang sapatos na parang nakalimutan pang alisin. He's so workaholic na parang pati sarili niya hindi niya na alam kung paano alagaan.

Kaya sinugod ako ng kanyang kapatid at binugbog. Kinumpronta ako nito dahil sa nangyari sa resort. Hindi pa din umuuwi si Samantha sa kanila at lahat ay nag-aalala na. Lumipas ang isang linggo at natagpuan nalang namin ang sasakyan na ni Samantha sa ilog pero wala siya.Hindi ko alam ang gagawin ko sa nalaman ko. Sobra akong na depressed sa nangyari. Ako ang sinisisi nila sa lahat ng nangyari. They conclude that Samantha is gone dahil na rin sa nakita ang sasakyan niya sa ilog. Nagluksa ang pamilya niya at hindi din nila ako kinakausap kahit anong pilit ko. Samantha is not dead, she's not.Hindi ako nagluksa because I know she is alive.She is just out there, maybe waiting for me.

"Sayang, ang ganda sana ng suot mo. Kaso lang mukhang paa 'yong nag susuot." Nakaramdam ako ng inis matapos niyang sabihing mukhang paa ang nag su-suot. Mukhang paa? Seriously? Ang talim naman ng dila ng babaeng 'to. Pero dibale na, ayokong mapikon sa harap niya dahil ayokong mag mukhang talunan. Once I became a loser and this time, I don't want to become a loser anymore. Sawang sawa na akong maging isang talunan. Kaya hangga't kaya ko siyang labanan, gagawin ko.

Wala na silang magiging kaugnayan sa isa't isa. Nang matapos ang seremonya, magkasunod silang lumabas. Huminga nang malalim si Gabriel. Para bang may malaking pasaning matagal niyang dala na unti-unti nang nawawala. Para sa kanya, ito na ang simula ng bagong buhay. _:empty]:hidden">

sabi ko. "I'm just so happy that finally, I found my light again." he said with sincerity. " I'm so lost when you left me Z, I'm living in darkness since you left me. I lost my spark, I lost my light because you take them away with you." He was about to cry again but I'm quick to give him a soft kiss in his lips which made his friends gasps in unison.

"Umaasa ako na kapag nagkita ulit tayo, masaya ka na sa piling ng iyong binuong pamilya." Mapait na ngumiti si Ziyad. Mangyayari pa kaya iyon? Makakapag-move on pa kaya siya at magagawa pa ba niyang magmahal ng iba? "I want you to be happy, Ziyad." "Be happy too, Precious." Nagkatinginan sila. "Goodbye, Ziyad. Thank you for everything." "Goodbye, My Precious. I'm afraid to lose you even if you are not even mine to begin with. But I need to go. I need to let you go."

Isinaalang- alang na lang niya ang lahat para kay Cedie na hindi pa man niya kilala ng lubusan ay malapit na sa kanyang puso. Cameron sighed. Pagkatulog ni Cedie ay tulog din si Fyrah. He can't help it but to stared at his Wife's face. Still beautiful, walang nagbago at hindi pa rin niya maintindihan kung bakit nagawa siya nitong lokohin. He gave his everything to her, even his cold heart that turned into lovable one. Pero niloko siya nito, and worst iniwan silang mag- ama. Newborn pa lang si Cedie ay naglayas na ito kasama ang kalaguyong doctor. Hinanap niya ito subalit laging nakakatakas. Hanggang sa bigla na lamang nawalang parang bula ang mga ito ng ilang taon. Nag- lie low si Cameron sa