Novel & Cerita My Unforgettable Wife Novel By Esther

Kumuha lang siya ng ilang gamit na maaari niyang gamitin para sa kanyang planong pagsalakay sa kanyang kalaban. She went out of her secret room and then close it after. Napalingon siya sa kanyang lamesa ng mapansin ang isang nakatuping papel. Outside of the paper was written in bold letters, "Read this, wife- from hubby." As if on cue, her lips curved into smile. Ewan niya ba't napapangiti siya at tila'y kinikilig sa simpleng sulat kamay na nakasulat sa papel. She may look like an insane woman smiling and blushing in this kind of situation just because of this simple gesture but she couldn't deny the fact that she was falling really deep to him.

Kung alam ko lang, I would let him walked away that night. Napahawak ako sa dibdib ko. Oo siguro nga hindi ko siya ganun kamahal, pero masakit pa rin dahil nagtiwala ako sa kanya and he has a special place in my heart. He was there in my lowest point, and gave me the love and comfort I needed. Naniwala akong mahal niya ako dahil lahat alam niya tungkol sa akin at sa pamilya ko, and he choose to stay. I even considered marrying him ng buksan niya ang topic sa pag-aasawa dati, pero kailangan muna niyang hintayin na grumaduate si Cheska dahil ang pag-aaral nito ang priority ko ng mga panahong iyon, and now, si Cheska na ang pakakasalan nya.

Natatakot siya na baka hanggang sa mamatay siya ay mahirap pa rin siya at hindi man lang nakaranas ng maginhawang buhay. Noong dalaga si Martha ay mataas ang kaniyang pangarap. Mahirap ang pamilya niya at nangako siya sa sarili na hindi siya iibig sa isang lalaki na kagaya niyang hikahos sa buhay. Sawang-sawa na siya sa buhay nila na araw-araw ay pinoproblema nila ang pera at pagkain. Kaya kahit na anong gawing pagligaw ng mga lalaki sa lugar nila ay hindi niya pinapansin ang mga ito. Aniya, wala siyang mapapala kung taga-roon din sa kanila ang aasawahin niya.

"It was her request to hide everything about this, not mine. I got mad at her pero sinunod ko na lang siya. Ayaw niyang ipasabi namin sa mga bata dahil ayaw niya na makitang nag-aalala ang mga 'to, lalo na nakikita niya na masaya ang dalawang 'yan. Ayaw niyang putulin 'yong sigla ng dalawa, that's why she chose not to tell everyone." "She wants them to be in a good and happy place before she…" Hindi na tinuloy ni Tito ang sasabihin dahil pumiyok at napahawak sa bibig. Hinawakan ko ang isang kamay niya para haplusin. "Ester is my great love, siya ang una't huli. We went through a lot but our love for each other… stays and gets stronger. Binigay ko sa kanya lahat kasi sobrang deserve niya. My

Pagkatapos niyang sabihin iyon, tinalikuran niya ako at iniwang mag-isa sa sala. Pumatak ang luha ko dahil sa sakit na naramdaman, dahil ayokong may makakita sa akin na umiiyak ako, nagmadali akong tumakbo papunta sa kwarto at doon ibinuhos ang lahat ng luha. Kumuha ako ng notebook at ballpen. August, 08, 2019. The day that our marriage happened. I am married to the man that I love even though he don't love me, he even don't know me. Because I am his unchosen wife.

nangingiting pagtatapos ng pari sa seremonya na ikinahihiyaw na ng mga bisita. Mabilis pa sa alaskwatrong sumapo ito sa magkabilaang pisngi kong bahagya akong itiningala at sinalubong ng isang malalim at banayad na halik sa aking mga labing ikinayapos ng isang braso ko sa batok nito at buong pagmamahal kong tinugon ang kanyang mga labi! "I love you so much my wife"

Na touch naman ako sa kanya dahil naramdaman kong may isa ulit akong kakampi sa buhay bukod kay mama at Dustin. “Hayaan na natin sila Janeth, ang mahalaga sa akin ngayon ay ang bago kong buhay at masaya ako na ayos na si mama sa kabila ng mga nangyari sa akin parang nagpapasalamat na rin ako dahil nakilala ko si Dustin na tumutulong sa amin ni mama ngayon at sumusuporta.” “Pero Irish, sigurado ka na ba sa gagawin mong pagpapakasal sa kanya kay Dustin? Paano kung matutunan mo siyang mahalin sa kabila ng inyong pagpapanggap?”

Hindi naman sa naghahangad ako na si Don Armando ang maging asawa ko ngunit ewan, hindi ko maipaliwanag kung ano bang dapat kong maramdaman ngayon. “O sige na, Hija. Magpahinga ka na muna at saka na kita ipapakilala sa apo ko kapag pinirmahan na rin niya ang Marriage Contract niyo.” END OF FLASHBACK Hanggang ngayon ay hindi nawawala ang malakas na kabog ng dibdib ko. Hindi yata ito mawawala hanggang sa hindi ko nakikilala ang apo nina Don Armando. Wala naman akong nakitang mga litrato sa salas nila kundi mga pictures nilang mag-asawa kaya wala akong ideya kung anong itsura ng “asawa” ko.

"If you need anything, call me. Lahat nang kailangan mo kay Marie, sa akin itatawag—sa akin mo ihingi ng tulong. I don't want my wife to suffer through trauma again. Don't ever approach her or give her any problems connected to you or anyone in your family. I'm not keeping Marie away from you—I'm just keeping her away from her bad past. Sana maintindihan mo at nauunawaan mo ang lahat ng mga sinasabi ko Ginang Ester." Napangisi ang ginang, ngunit mayamaya ay napaluha siya sa hindi alam ang kadahilanan. "Maraming salamat. Kung hindi dahil sa iyo—siguro hanggang ngayon ay pariwala pa rin ang buhay niya."

And the very concept of love, which I had long banished from my heart, now threatened to shatter my sanity with its overwhelming power. My wife, my Manuela, the woman I had cynically intended to be merely a pawn in my ruthless ascent to power as a mafia don, became the very air I breathed, the unexpected beacon that chased away my darkness, the profound solace that healed my deepest wounds, and the comfort that finally brought peace to my tormented soul. But the cruel irony of fate, or perhaps the universe's own design, ensured that my cold, calculated plan spectacularly backfired, binding my heart irrevocably to hers.