Lost In Tagalog Novels & Stories

🎶🎶🎶ohh, I'm lost without you Oh tell me what should I do Now that you're gone I can't go on alone I'm a lonely man I need you again 🎶🎶🎶 Pumasok na ako sa loob ng sasakyan ko. Tumayo pa siya at nagmamakaawa na kumakatok sa salamin nitong sasakyan ko pero sobrang nasasaktan ako sa nakita kong ginawa nilang dalawa na paghalikan at di ko yun kayang matanggap.

Taga luto, taga laba, taga linis, meaning K.A.T.U.L.O.N.G. Hahaha Meaning ulit, walang kapag asa asa ang loves story namin dalawa... Teka nagkaroon ba kahit minsan? Haha assumera lang pala.. Ng biglang bumukas ang pinto,, Tyak si chad na yon, kaya naman nagmamadali akong lumapit sa pinto. pero nagkamali ako, dahil ang nag bukas ng pinto ay walang iba kundi si calline,

Was bin ich? Kahit na di ko maintindihan ay agad kong binigkas na 'Feuer' kung sa Tagalog pa ay Apoy. Pag bigkas ko ah agad namang gumulong ang mga bato upang hindi na ito na ka harang pa. Habang papasok ako ay nakarinig akong nag uusap, sa salitang Latin.

Hindi niya alam kung ano ang kanang dapat sabihin dito. “I thought I lost you,” anito. “Nang makarating ako rito sa London, the news of you being missing welcomed me. I thought something bad happened to you. Nalaman kong nakauwi ka na rito kaya’t agad akong dumiretso kahit na alam kong ayaw sa ‘kin ng lola mo.”

Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan. "Ma naman huwag ka ng malungkot para namang ang layo layo ng lilipatan ko." Natatawa niyang sabi sa ina na ngayon ay nakaupo na sa dulo ng kanyang kama. "I'm sad kasi mamimiss ko ang bunso ko. Nasa malayo na nga si Lucas pati ba naman ikaw. "Anito na tila nangongonsensya pa.

Mabuti na lang at hindi siya nagigising sa sobrang ingay. "Babangga tayo, Manong!" sigaw nung kung sino man dahil hindi ko na ito tiningnan. Niyakap ko ang kapatid ko hanggang sa maramdaman ko na may yumakap sa amin. "Mama!" Umiiyak na sabi ko at bumangga na nga kami sa hindi ko malaman kung saan at unti unting nawala ang mga sigawan.

My old self is now gone. Madilim na ang dinadaanan ko. Hindi ko na rin alam kung nasaan ako. Naglakad lamang ako ng naglakad, wala ng pakialam kung may mangyari sa akin na masama. I don't care. Gusto ko na lang mawala. Kung pwede lang sana na maglaho ay matagal ko ng ginawa.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Hindi ito matatanggap ang ganitong klaseng kasinungalingan. "Nagbibiro ka lang hindi ba? Hindi totoo iyang sinasabi mo. Siguro pinaprank niyo ako at may hidden kamera na nakatutok sa akin ngayon 'no? Akala mo siguro hindi ko malalaman ang binabalak mo, April." Ang sabi ko habang nililibot ko ng tingin ang mga kamag-anak naming nakatingin sa aming dalawa habang may bakas ng lungkot sa kanilang mga mukha.

Narinig ko siyang natawa. “Ang likot mo siguro nung bata ka. Sa daming pwedeng mapaso sayo, sa balikat pa talaga.” “Pakialamera kasi ako sa buhay ng iba kaya kung saan saan ako napapasuot.”